ارتباط سرمایه اجتماعی و سرمایه انسانی

ارتباط سرمایه اجتماعی و سرمایه انسانی

ارتباط سرمایه اجتماعی و سرمایه انسانی

سرمایه اجتماعی و سرمایه انسانی[1]

سرمایه اجتماعی رابطه نسبتا مشکلی با اقتصاد یافته و به گونه ای هم طراز مفهوم سرمایه انسانی شده است. مفهوم سرمایه انسانی در دهه 1960 ظاهر شد و نمایانگر ارزش اقتصادی برای شرکتها، افراد و بخش عمومی بود که تاکید بر ابعادی چون مهارت، دانش و سلامتی داشت. جیمز کلمن، در گزارش مؤثر خود درباره عملکرد مدارس در شهرهای آمریکا، به توسعه مفهوم سرمایه اجتماعی پرداخته و آن را راهی برای ادغام فرضیه ای اجتماعی با فرضیه اقتصادی دانسته و ادعا کرده است که سرمایه اجتماعی و سرمایه انسانی در اصل مکمل یکدیگرند(Coleman 1988). مؤسسات رسمی پراهمیتی چون بانک جهانی ومؤسسه همکاری اقتصادی وتوسعه در این موضوع هم عقیده بوده اند (OECD, 2001; World Bank, 2001). برای مثالOECD در گزارش اخیر خود در مورد “سلامتی وخوشی ملل” در مورد مکمل بودن سرمایه انسانی و سرمایه اجتماعی به بحث پرداخته وهر کدام را تغذیه کننده دیگری دانسته است. (OECD , 2001) . ولی شولر به هر حال ترجیح می دهد که سرمایه اجتماعی را شقی دیگر نسبت به سرمایه انسانی قلمداد نماید، چرا که سرمایه اجتماعی بر جمعی بودن تکیه دارد وحال آن که سرمایه انسانی فقط بر انگیزه های فردی به منظور نیل به اهداف فرد متکی است .(Fine , 2000)

کلمن(1995) معتقد است که سرمایه انسانی و سرمایه اجتماعی به همدیگر مرتبط بوده و فریدمن و کراکهارت[2] (1997) بیان می دارند که این دو به طور مثبت به موفقیت سازمان، مربوط می‌گردند. لیندرز و گابای[3] (1997) معتقدند که رابطه بین سرمایه انسانی و سرمایه اجتماعی علّی است، بدین معنی که اطلاعات و دانشی که افراد دارند، به طور مثبت به جایگاهی که آن‌ها در شبکه اجتماعی به دست می‌آورند، مرتبط می‌گردد و سرمایه اجتماعی آن‌ها را با توجه به نفوذشان بر دیگر اعضاء افزایش می‌دهد. یعنی کسانی که سرمایه انسانی بالاتری دارند، بدلیل داشتن تخصص بیشتر، مورد احترام سایرین قرار می‌گیرند و دیگران برای مشاوره و کمک به آن ها مراجعه نموده و این امر خود موجب می‌شود تا این افراد، تاثیرگذاری بیشتری بر سایرین داشته باشند. بنابراین سرمایه انسانی بدین طریق باعث ایجاد سرمایه اجتماعی بیشتری برای فرد می‌گردد. به طور مشابه فلورین و همکارانش[4] (2003) در یافته اند که تعامل میان سرمایه انسانی و سرمایه اجتماعی، اثر مثبتی بر عملکرد مالی سازمان ها دارد (Lin and Huang , 2005).  مدیران عالی، امروزه پی برده‌اند که به طور فزآینده‌ای بر اهمیت سرمایه اجتماعی افزوده می‏شود؛ هم چنین آن‌ها متوجه شده‌اند که افرادی که دارای درجه‌های بالایی از سرمایه اجتماعی هستند، افراد کمیابی بوده و معمولاَ تقاضا برای آن‌ها زیاد است. ارزش زیاد این افراد، سازمان ها را متوجه شکار مغزها نموده است و بر این اساس مدیرانی که خواهان رشد و بقای شرکت‌ها هستند سعی دارند تا با جذب کارکنانی با سرمایه اجتماعی بالا، «ثروت نامرئی سازمان» را افزایش دهند( Tymon and Stumpf , 2003). به طور کلی، افرادی که دارای میزان بالایی از سرمایه اجتماعی هستند در مقایسه با سایر افراد، جایگاه‌های شبکه‌ای سودمندی را در سازمان کسب می‌نمایند به طوریکه جایگاه آنها به آنها اجازه می‌دهد تا به انواع افراد و هم چنین اطلاعات لازم دسترسی داشته ‌باشند ( Lin and Huang, 2005). بنابراین قادر هستند تا دانش لازم را در مورد مشکلات مرتبط با کار و راه حل‌های کاربردی، کسب نمایند. این امر افراد را قادر می‌سازد تا مشکلات را به آسانی حل کنند و هم چنین به مثابه یک منبع ارزشمند برای مبادلات بیشتر با همکاران عمل نمایند.

مطلب مرتبط :   افزایش سرعت گوشی اندروید و آیفون با چند ترفند ساده- قسمت 2

[1]Human capital  &  Social capital

[2] Friedman & Krackhardt

[3] Leenders & Gabbay

[4] florin et al

92

دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

No description. Please update your profile.

~~||~~Comments Are Closed~~||~~