تاریخچه وزنه تمرینی (بدنسازی و پاورلیفتینگ) در ایران

تاریخچه وزنه تمرینی (بدنسازی و پاورلیفتینگ) در ایران

تاریخچه وزنه تمرینی (بدنسازی و پاورلیفتینگ) در ایران

در سالهای 1300 شمسی در ایران  ورزشکاران و پهلوانان ورزش باستانی به خاطر تمرینات داخل گود و بلندکردن وزنه های آن زمان در بیرون از گود، اندامهای در خور توجهی داشتند وبلند نمودن وزنه های گلابی شکل 16 کیلو و 32 کیلوئی که پهلوانان جهت زورآزمائی آنها را با یک انگشت یا یک دست بلند می کردند، بدین طریق بدنسازی انجام می دادند و اگر بدنهای پهلوانان ورزش باستانی سالهای گذشته را نگاه کنیم در اکثر آنها اندامی ورزیده با فیگوری افسانه ای مشاهده خواهیم نمود. سپس قهرمانان در رشته وزنه برداری، بهترین اندامها را در آن دوران ها دارا بودند و هنوز هم در بین رشته های ورزشی مختلف باز هم وزنه برداران از لحاظ بدنی در مقایسه با سایر ورزشها در اولویت هستند.

2-33-1 نگاهی به گذشته تاریخی میله هالتر و بوجود آوردن ورزش پرورش اندام

در سال 1310 شمسی پادگورنی از روسیه به ایران آمد و در تبریز در یک باشگاه بعنوان مربی کارکرد و در سال 1318 به هندوستان مسافرت نمود و اولین میله وزنه برداری استاندارد را به ایران آورد. مرحوم منوچهر مهران اهل مشهد در سال 1322 باشگاه نیرو راستی را در تهران تاسیس کرد و خود از بانیان پرورش اندام در ایران گردید با کمک همسر خود خانم منیر جدلی که خانمی تحصیل کرده و دانشمند بود مجله ورزشی نیرو و راستی را منتشر نمودند (فخریان، 1378؛ شاهین طبع، 1377).

 

2-33-2 تاریخچه مختصر پاورلیفتینگ در ایران

زور آزمایی و قدرت نمایی در تاریخ همواره مورد توجه بوده و همیشه قهرمانانی بوده اند که توان آنها باعث پدید آمدن افسانه هایی نیز گردیده است. رشته پاورلیفتینگ از سال ۱۹۳۰ فعالیت خود را بصورت تقریبا امروزی آغاز نمود و با این فلسفه کار خود را آغاز کرد که هر فردی سه گروه عضلانی بزرگ بدنش (رانها، کمر و سینه) از دیگری قویتر باشد، قویتر محسوب می شود که نهایت قدرت این عضلات در حرکت اسکوات، پرس سینه و ددلیفت نشان داده میشود. با این توصیف مسابقات از سال ۱۹۶۹ به شیوه امروزی برگزار گردید و کشورهای شمال اروپا و امریکا قدرت های مطلق این رشته بودند.

مطلب مرتبط :   نظریه یادگیری اجتماعی چیست

در دهه نود میلادی قدرتهای قبلی با حضور روسیه و اکراین کنار رفته و این وضعیت همچنان ادامه دارد. در ایران نیز، سال ۱۳۶۳ آقای نظام دودل (بنیانگذار پاورلیفتینگ در ایران) با مراجعه به سازمان تربیت بدنی و فدراسیون وزنه برداری وقت، این رشته را معرفی نمودند که با مخالفتهای بسیار زیادی مواجه گردیدند و تا سال ۱۳۷۵ ادامه داشت تا اینکه با راه اندازی این رشته موافقت گردید (فخریان، 1378؛ شاهین طبع، 1377).

 

2-33-3 تاریخچه آزمونهای آمادگی جسمانی در خارج از ایران

در سال 1800 میلادی موسسه ای به نام ترنر برای نخستین بار به منظور ایجاد علاقه و حفظ فاکتورهای آمادگی جسمانی دانش آموزان کار خود را از مدارس آغاز نمود (پانیل[1]، 1984).

در سال 1861 ادوارد هیچکیک از ماساچوست استاندارد های سن، قد، وزن، دور سینه و بازو و ساعد و قدرت بازو را تدوین نمودند که از وی به عنوان پدر سنجش و اندازه گیری در تربیت بدنی یاد می شود و از این سال تا سال 1880 پیشگام در آنتروپومتری بود (پانیل، 1984).

در سال 1873 میلادی دودلی سرجنت برای اولین بار آزمون قدرت عضلانی را برای ارزیابی میزان قدرت دانشجویان دانشکده یال بنیان نهاد که این آزمون از سال 1880 تا سال 1898 در دانشگاههای مختلف برای ارزیابی میزان آمادگی جسمانی و شرایط جسمی دانشجویان دانشگاه ها به کار گرفته شد. سرجنت در دانشگاه هاروارد جودلی مشابه جدول هیچکیک به شکل استاندارد تستهایی برای اندازه گیری آنتروپومتریک تدوین نمود (هادوی، 1369).

از اواخر سال 1880 میلادی تعدادی پزشک که از پیشکسوتان شاخص تربیت بدنی نیز بودند و به زمینه های مربوط به تناسب اندام توجه داشتند و همچنین تمرین را به عنوان عامل بهبود وضعیت بدنی می دانستند، اندازه گیری های آنتروپومتریک را بطور گسترده در این دو مورد استفاده قرارداد (هادوی، 1369).

در سال 1943 توسط بروها و همکارانش تست پله هاروارد تدوین گردید که کارآیی سیستم گردش خون از طریق تعداد ضربان قلب در طی تمرین و سرعت برگشت به حالت اولیه  بعد از تمرین را نشان می دهد (صادقی بروجردی، 1375).

مطلب مرتبط :   برنامه های کیفیت زندگی کاری

در سال 1957 موسسه ایتد امریکا آزمونی را به عمل آورد که به عنوان یکی از بهترین آزمونهای آمادگی جسمانی لقب گرفت.

در سال 1970 کنت کوپر آزمون دوازده دقیقه ای که در آن شخص حداقل2400 متر یا دوازده دقیقه مداوم را بدود تدوین نمود. که هنوز هم یکی از آزمونهای هوازی خوب به شمار می رود (صادقی بروجردی، 1375).

 

2-33-4 تاریخچه آزمونهای آمادگی جسمانی در داخل ایران

ارزیابی آمادگی جسمانی بخش مهمی از تربیت بدنی بوده و قابلیت های بدنی افراد را مورد ارزیابی قرار می دهد. ابتدا نگاهی به وضعیت تربیت بدنی در آموزش و پرورش و دانشگاههای کشور مینماییم.

فعالیتهای ورزشی در آموزشگاه ها تقریبا از سال 1295 هجری شمسی توسط مرحوم مهدی ورزنده شکل گرفت تا قبل از ایشان در مدارس نظامی فعالیتهای ورزشی تعلیم داده می شد. در سال 1290 هجری شمسی در قانون اساسی به امر تربیت بدنی و پرورش جسم دانش آموزان توجه خاصی مبذول گردید و بر اساس قانونی که در سال 1309هجری شمسی از مجلس شورای ملی وقت گذشت درس تربیت بدنی و ورزش به صورت فرعی جزء برنامه درسی همه مقاطع تحصیلی منظور شد. در سال 1313 دانشسرای تربیت بدنی پسران تاسیس شد و از سال 1327 تا 1330 نیز بر حسب ضرورت به تاسیس دانشسرای عالی برای دختران و پسران در بعضی از نقاط کشور اقداماتی انجام گرفت. پیشرفت علوم ورزشی و توسعه آن در کشور ضرورت توجه بیشتر به این بخش مهم از تربیت بدنی آشکار تر شد و اولین تحقیق رسمی در این زمینه در سال 1361-1362 توسط علی رضا پویان فرد تحت عنوان “اجرای تست آمادگی جسمانی بیش از 2500 دانش آموز پسر در محدوده سنی 10 تا 17 ساله مناطق مختلف تهران” انجام شد. در این تحقیق با استفاده از آزمون آمادگی جسمانی جوانان ایتد، قوای جسمانی دانش آموزان اندازه گیری شد (مداحی، 1382). بتدریج این امر اهمیت بیشتری پیدا نمود به طوریکه تا امروز تعداد زیادی از پایان نامه ها و رساله های کارشناسی ارشد و دکتری به این امر اختصاص یافته است.

[1]  Paniel

92

دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

No description. Please update your profile.

~~||~~Comments Are Closed~~||~~