تحقیق رایگان درمورد آبهای زیرزمینی، کاربری اراضی، نمونه برداری، استاندارد

تحقیق رایگان درمورد آبهای زیرزمینی، کاربری اراضی، نمونه برداری، استاندارد

تحقیق رایگان درمورد آبهای زیرزمینی، کاربری اراضی، نمونه برداری، استاندارد

نمودند. بدین منظور از باغ‌بهادران تا ورزنه حدود ۱۰۰ حلقه چاه آب دایر انتخاب و هر دوماه یکبار از مهرماه ۱۳۷۷ تا مهر ماه ۱۳۸۱ نمونه برداری انجام گرفته است. نتایج نشان می‌دهد میانگین غلظت نیتروژن نیتراتی در آب چاه‌های باغ‌بهادران با عمق متوسط ۹ متر ۲۸/۵ میلی‌گرم بر لیتر، در منطقه فلاورجان با عمق متوسط ۵/۷ متر، ۶۳/۱۷ میلی‌گرم بر لیتر و در منطقه ورزنه با عمق متوسط ۶ متر، ۳۵/۶ میلی‌گرم بر لیتر بوده است. بیشترین مقدار غلظت نیتروژن نیتراتی در آب چاه منطقه جلا آباد در فاصله یک کیلومتری ساحل زاینده رود و به میزان ۸/۷۰ میلی‌گرم بر لیتر (۷ برابر حد استاندارد ۱۰ میلی‌گرم بر لیتر) اندازه‌گیری شده است. میانگین غلظت نیتروژن نیتراتی چاه آب آشامیدنی روستایی باغ ملک (چاه شماره ۱) با چاه آب شهر ورزنه (چاه شماره ۱۰۰) در طول مدت مطالعه تفاوت معنی داری نداشته ولی این غلظت در منطقه لنجان (کله مسیح، چم‌گردان، زرین شهر، فلاورجان و درچه) به علت فعالیت زیاد کشاورزی (عمدتاً برنج کاری) با نقطه شروع (چاه شماره۱) و نقطه پایان (چاه شماره ۱۰۰) دارای تفاوت معنی داری بوده است. همچنین مشخص گردیده که غلظت نیترات با هیچ‌یک از پارامترهای شیمیایی اندازه‌گیری شده در نمونه‌های آب زیرزمینی همبستگی معنی‌داری ندارد.
شیرافروس (۱۳۸۶) در تحقیقی به بررسی اثر روش‌های مختلف آبیاری بر آلودگی رواناب سطحی و زهاب زیرزمینی به نیترات و فسفر در دشت قزوین پرداخت. با عنایت به این‌که در دشت قزوین که یکی از هشت دشت بزرگ کشور می‌باشد، کودهای شیمیائی نیتراته، فسفره و پتاسه مصرف قابل توجهی دارند. در این تحقیق تاثیر سه روش مختلف آبیاری برشسته شدن نیترات و فسفر از طریق رواناب سطحی و زهاب زیرزمینی، مورد بحث و تفسیر قرار گرفته است. در این تحقیق که در شرکت کشت و صنعت مگسال در شرق قزوین در سال ۱۳۸۴ به انجام رسیده است، جهت تعیین میزان نیترات و فسفر در رواناب مزارع تحت سه روش مختلف آبیاری از ابتدا، وسط و انتهای مزرعه در سه تکرار نمونه‌گیری شده است، همچنین جهت برداشت نمونه‌های زهاب از ظروفی پلاستیکی کوچک که درب آنها با مته ۲ میلی‌متر و در فواصل منظم مشبک شده و درب قوطی با فیلتر ژئوتکستال پوشانیده و در عمق توسعه ریشه قرار گذاشته شده، استفاده گردیده است. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد، که میزان انتقال نیترات و فسفر در رواناب سطحی، در روش آبیاری نواری نسبت به روش آبیاری جویچه‌ای بیشتر بوده است. میانگین غلظت نیترات مشاهده شده در رواناب روش آبیاری نواری، جویچه‌ای و بارانی از نوع لینیر۱۲۹ (آبیاری خطی) به ترتیب ۹۱/۱۱، ۴۷/۸ و ۰ میلی‌گرم بر لیتر و در مورد فسفر به ترتیب ۷۴/۰، ۵۸/۰ و ۰ میلی‌گرم بر لیتر به دست آمده است. همچنین انتقال نیترات و فسفر، در زهاب زیرزمینی آبیاری نواری نسبت به آبیاری جویچه‌ای و آبیاری بارانی از نوع لینیر خطی بیشتر است، که دو روش آبیاری سطحی نسبت به آبیاری بارانی در مورد انتقال نیترات اختلاف معنی‌داری را نشان می‌دهند. ولی در مورد انتقال فسفر در هر سه روش اختلاف معنی‌داری مشاهده می‌گردد، هرچند که تلفات فسفر بسیار پایین بوده است. میانگین غلظت نیترات مشاهده شده در زهاب روش آبیاری نواری، جویچه‌ای و بارانی از نوع لینیر خطی به ترتیب ۳۲/۲۱، ۵۸/۱۴ و ۳۸/۲۰ میلی‌گرم بر لیتر و در مورد فسفر به ترتیب ۳۸/۰ ، ۴۳/۰ و ۳۹/۰ میلی‌گرم بر لیتر اندازه‌گیری گردیده است.
نعمتی و همکاران (۱۳۸۶) به بررسی اثر کاربری اراضی بر میزان نیترات و فسفات آب رودخانه زاینده‌رود پرداختند. بدین منظور تعداد ۸ ایستگاه نمونه برداری در بخش میانه رودخانه که بیشترین تنوع کاربری اراضی را دارد (از باغ‌بهادران تا زیار) انتخاب و به وسیله نرم افزار Arcview به کمک DEM و نقشه کاربری اراضی منطقه، مرز زیرحوزه آبخیز و نسبت کاربری‌های اراضی مختلف مربوط به هر ایستگاه تعیین گردیده است. دو پارامتر اساسی سنجش کیفیت آب شامل فسفات و نیترات محلول به صورت ماهانه در طی یک دوره یکساله از مرداد ماه ۱۳۸۵، مورد پایش قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد که روند تغییرات میزان نیترات و فسفات محلول در طول مسیر رودخانه افزایشی است. غلظت فسفات در آب رودخانه از نظر زمانی روند مشخصی نداشته اما نیترات در آب رودخانه روند منظمی را نشان می‌دهد به طوری که کمترین میزان نیترات (اصلاح شده نسبت به میزان دبی) در فصل زمستان (بهمن ماه) مشاهده شده است و از آن پس سیر صعودی داشته تا اینکه در فصل تابستان (شهریور ماه) به حداکثر میزان خود رسیده و سپس کاهش پیدا کرده است. میانگین سالانه نیترات با کاربری‌های کشاورزی و شهری همبستگی مثبت (به ترتیب ۷۴/۰=r و ۸۱/۰= r) و با کاربری‌های زمین بایر و جنگل همبستگی منفی ( به ترتیب ۷۶/۰-= r و ۷۴/۰-=r) در سطح ۰۵/۰ داشته است. میزان فسفات با هیچ کدام از کاربری‌های اراضی همبستگی معنی‌داری نشان نداده است.
فتحی و همکاران (۱۳۸۵) به بررسی آلودگی زیست محیطی ناشی از مصرف کودهای نیتروژن در حوضه زاینده‌رود اصفهان پرداختند. کودهای شیمیایی مصرفی در بخش کشاورزی شامل اوره، نیترات آمونیوم، فسفات، سولفات پتاسیم سوپر فسفات تریپل و سولفات آمونیوم است که مقداری از این کودها به صورت رواناب‌های سطحی، از طریق فرسایش خاک‌های زراعی و جریان‌های برگشتی مجدداً وارد رودخانه‌ها می‌گردند و مقداری نیز به صورت نفوذ عمقی به آبهای زیرزمینی می‌پیوندند. آلاینده نیترات به علت داشتن بار منفی و جذب نشدن بر روی سایت‌های تبادلی خاک به سرعت از لایه‌های خاک شسته شده و به منابع آبهای سطحی و زیرزمینی راه پیدا می‌کند. این آلاینده در خاک از کودهای نیتروژنی طی فرآیندهای بیولوژیکی بوجود می‌آید. عوامل گوناگون در خاک مانند درجه حرارت، تهویه، رطوبت و واکنش خاک بر شدت تولید نیترات از کودهای نیتروژن مؤثر است همچنین نحوه مدیریت مصرف کود بر این روند تأثیرگذار است. نتایج تحقیق نشان داده است که مصرف یکباره کود اوره باعث دوبرابر شدن میزان آبشویی نیترات در مقایسه با مصرف سرک گردیده است. در جریان‌های سطحی و رودخانه‌ها بسته به وسعت مناطق کشاورزی بالادست، به تدریج با نزدیک شدن به انتهای مسیر رودخانه غلظت نیترات نیز افزایش می‌یابد. نوع کود نیتروژنی مصرف شده نیز بر میزان نیترات آبشویی شده مؤثر است بطوریکه در یک بررسی کودهای فرم نیترات تلفات به مراتب بیشتری از فرم آمونیومی داشته است. ارقام مختلف محصولات زراعی نیز در میزان جذب نیترات و جلوگیری از آبشویی آن با یکدیگر تفاوت دارند.
ناصری و همکاران (۱۳۸۵) به بررسی عوامل مؤثر در تغییرات مکانی غلظت نیترات آب‌های زیرزمینی حوضه آبخیز قره‌سو، استان گلستان پرداختند. جهت بررسی وضعیت آبخوان‌ها از نظر غلظت نیترات و همچنین یافتن منابع آن، از ۳۰ حلقه چاه کم عمق در سفره آزاد و همین تعداد چاه عمیق در آبخوان تحت فشار منطقه مورد مطالعه در دو مرحله، آغاز فصل کشاورزی (اردیبهشت ۱۳۷۹) و پایان فصل کشاورزی (شهریور ۱۳۷۹)، از طریق شبکه‌بندی نمونه‌برداری صورت گرفته است. بر اساس تجزیه نمونه‌های جمع‌آوری شده از چاه‌های موجود در سفره آزاد یا سطحی با عمق سطح آب ۵ تا ۳۵ متر و چاه‌های عمیق حفر شده در سفره‌های تحت فشار یا عمیق، متوسط غلظت نیترات در آبخوان تحت فشار در فصول مرطوب و خشک به ترتیب ۲۶/۷ و ۵۶/۱۲ میلی‌گرم بر لیتر بوده است در حالیکه این مقدار برای آبخوان آزاد به ترتیب ۷۹/۱۰ و ۷/۳۳ میلی‌گرم بر لیتر است. که نشان می‌دهد چاه‌های آبخوان آزاد نسبت به سفره تحت فشار بیشتر در معرض خطر آلودگی قرار دارند. از طرف دیگر نتایج تحقیق نشان می‌دهد که پساب حاصل از آبیاری زمین‌های زراعی و فاضلاب شهری گرگان به همراه جریان‌های سطحی محدوده مطالعه، مهمترین نقش را در افزایش نیترات آبخوان دارند.
ناصری و همکاران (۱۳۸۷) به مدل سازی انتقال آلاینده نیترات آبهای زیرزمینی در محدوده چاه‌های آب شرب همدان پرداختند و برای تأمین داده‌های مورد نیاز در محدوده مطالعاتی از ۲۳ منبع آب زیرزمینی در دو نوبت نمونه‌برداری نمودند و با سنجش نمونه‌ها غلظت کاتیون‌ها و آنیون‌های اصلی نظیر کلسیم، منیزیم، سدیم، نیترات، بی‌کربنات، کلر و سولفات و استفاده از کدهای MODFlow و MT3D به شبیه سازی هیدرولیک جریان و انتقال آلودگی در آبهای زیرزمینی منطقه برای تعیین منشأ آلاینده‌ها پرداختند. نتایج نشان می‌دهد فاضلاب شهرهای همدان و بهار، کشتارگاه‌های صنعتی دام همدان- مرغداری‌ها و کشاورزی‌های وسیع تأثیر بسزایی در آلودگی نیترات آبهای زیرزمینی منطقه دارد. بیشترین آلودگی نیتراته در حوالی روستای یکن آباد بدست آمده که حاصل انتقال نیترات کودهای شیمیایی به آب زیرزمینی است و ضخامت کم آبرفت و وجود رسوبات ریزدانه (سیلت و رس) از عوامل مهم افزایش شدید غلظت نیترات در محل و مناطقی مانند کشتارگاه صنعتی می‌باشد. ایجاد حریم کیفی و ضخامت زیاد آبرفت در حوالی چاه‌های آب شرب شهر همدان منجر به کاهش آلودگی در این نواحی شده است و همچنین ایجاد بند سوم بهار تأثیر بسزایی در بهبود کیفیت آب زیرزمینی در محدوده بند و تا حدی در نواحی اطراف آن داشته است.
جوکار نیاسر (۱۳۸۱) به مدل سازی و بررسی آلودگی نیترات در محیط غیراشباع منطقه تهران با استفاده از تلفیق روش‌های پارامتر متمرکز و تعادل جرم پرداخته است و علاوه بر شناسایی منابع مختلف آلودگی نیترات در محیط غیراشباع، سهم هریک از آنها در ورودی نیتروژن به آبهای زیرزمینی برآورد گردیده که بر طبق نتایج، دفع فاضلاب خانگی مهمترین منبع آلودگی است و چاه‌های فاضلاب جذبی با حدود ۹۵ درصد، فعالیت‌های کشاورزی با ۴ درصد و آلودگی هوا با حدود ۱ درصد به ترتیب بیشترین سهم را در آلودگی نیترات آب زیرزمینی منطقه دارند. همچنین با کمک روش پارامتر متمرکز نحوه تغییرات آمونیوم و نیترات در محیط غیراشباع برآورد و با نتایج حاصل از روش تعادل جرم مطابقت داده شده است بر اساس نتایج در عمق ۲ تا ۳ متری حداکثر تولید نیترات صورت می‌گیرد و در شهر تهران به دلیل عدم برخورداری از شبکه جمع آوری فاضلاب و استفاده از چاه‌های جذبی آلودگی نیترات تحت تأثیر مستقیم فاضلاب شهری بوده و در بخش‌ جنوبی و شرقی که سطح آب بالاتر است نرخ آلودگی نیز بیشتر است ولی اگر سطح آب خیلی بالا باشد (کمتر از ۲ متری از سطح زمین) به دلیل اینکه به آمونیوم امکان تبدیل شدن به نیترات داده نشده روند معکوس دیده می‌شود.
دیندارلو و همکاران (۱۳۸۵) در مطالعه صحرایی پارامترهای شیمیایی آب شرب بندرعباس را اندازه‌گیری کرده و با مقادیر استانداردهای ملی مقایسه نمودند. برای این کار تعداد ۳۳ نمونه در نیمه دوم سال ۱۳۸۲ از مناب

مطلب مرتبط :   منبع تحقیق با موضوعرفتارگرایی، شناخت گرایی، تکنولوژی، تکنولوژی آموزشی

admin2

No category

No description. Please update your profile.

You must be logged in to post a comment