تحقیق رایگان درمورد نمونه برداری، آبهای زیرزمینی، صدا و سیما، استاندارد

تحقیق رایگان درمورد نمونه برداری، آبهای زیرزمینی، صدا و سیما، استاندارد

تحقیق رایگان درمورد نمونه برداری، آبهای زیرزمینی، صدا و سیما، استاندارد

ل بیشتر و اختلاف از نظر آماری معنی‌دار می‌باشد (۰۵/۰P). در پایان این‌گونه نتیجه‌گیری شده که موضوع آلوده بودن آب آشامیدنی شهر همدان به نیتریت و نیترات در بازه زمانی نمونه‌برداری منتفی است.
فلاح و همکاران (۱۳۸۱) مطالعه‌ای به منظور بررسی میزان نیتریت و نیترات در منابع آب آشامیدنی شهر سمنان در سال ۱۳۸۱ انجام دادند. برای این منظور نمونه‌های ۹۰۰ میلی‌لیتری از ۱۵ منبع به صورت ماهیانه برداشت و میزان نیتریت و نیترات آن با دستگاه اسپکتروفتومتر آزمایشگاه شرکت آب و فاضلاب سمنان اندازه‌گیری گردیده است. نتایج نشان می‌دهد در بهار غلظت نیتریت در کلیه منابع و در تابستان در یکی از چاه‌های شمال شرق و چاه صدا و سیما بیشتر از حد توصیه شده سازمان بهداشت جهانی می‌باشد ولی در پاییز فقط چاه صدا و سیما مقداری بالاتر از حد استاندارد داشته و بالاخره در زمستان مقدار نیتریت کلیه منابع آب شهر کمتر از حد توصیه شده بوده است. غلظت نیترات در بهار فقط در چاه صدا و سیما با غلظت ۲۶ میلی‌گرم بر لیتر در ردیف آب‌های آلوده و بقیه منابع آب جزء آب‌های کمی آلوده (کمتر از ۲۰ میلی‌گرم بر لیتر) قرار گرفتند. در تابستان غلظت نیترات در کلیه منابع آب شرب کمتر از ۲۰ میلی‌گرم بر لیتر و جزء آب‌های کمی آلوده بوده است. در پاییز تنها چاه صدا و سیما با غلظت ۲۲ میلی‌گرم بر لیتر جزء آب‌های آلوده و بقیه منابع با غلظت کمتر از ۲۰ میلی‌گرم بر لیتر جزء آب‌های کمی آلوده و سرانجام در زمستان کلیه منابع با غلظت کمتر از ۲۰ میلی‌گرم بر لیتر جزء آب‌های کمی آلوده قرار گرفته‌اند.
قیصری و همکاران (۱۳۸۶) پژوهشی با هدف تعیین میزان آلودگی نیتراتی آب زیرزمینی ناحیه شرق شهر اصفهان صورت دادند. در این تحقیق، از۸۰ چاه در حال استفاده منطقه (طی دو مرحله در سال ۱۳۸۱ با فاصله زمانی شش ماه) نمونه برداری و با استفاده از الکترود مخصوص (روش یون– گزین)، میزان نیترات آب تعیین و چگونگی تغییرات غلظت نیترات در هر مرحله از نمونه برداری را ترسیم نمودند. در نهایت غلظت نیترات در نقاط مورد مطالعه با استانداردهای سازمان حفاظت محیط زیست امریکا مقایسه شده است. نتایج نشان می‌دهد که در برخی از نقاط، به خصوص در جنوب شرقی منطقه، غلظت نیترات در مقایسه با استانداردهای جهانی بالاست. حداکثر غلظت نیترات در مرحله اول و دوم نمونه برداری به ترتیب ۱/۱۸۹ و ۳/۲۴۸ میلی‌گرم بر لیتر بوده است. در نمونه برداری اول ۸۰ درصد و در نمونه برداری دوم ۹۰ درصد از چاه‌ها، دارای غلظت نیترات بیش از حد مجاز (۴۵ میلی‌گرم بر لیتر) بوده‌اند. میانگین غلظت نیترات در نمونه برداری اول و دوم به ترتیب ۹/۷۶ و۱/۹۳ میلی‌گرم بر لیتر اندازه‌گیری شده است که در ارتباط با تراکم کشاورزی در این مناطق و مصرف بی‌رویه کودهای ازته (نیتروژنی) است. بنابراین باید در رابطه با مصرف کودهای شیمیایی، مدیریت صحیح و کنترل علمی و عملی صورت پذیرد تا بدین وسیله از افزایش غیر مجاز غلظت این یون در خاک و حرکت آن به طرف سفره آبهای زیرزمینی، که در نهایت آلودگی آبها را به همراه دارد، جلوگیری شود.
مقدسی و همکاران (۱۳۸۵) وضعیت موجود غلظت یـون نیترات در آب آشامیدنی شهر اراک را مورد بررسی قرار دادند. نتـایج این تحقیق نشان میدهد که تقریبا در اکثر نمونه‌ها غلظت نیترات بالاتر از مقادیر حداکثر استاندارد است. میانگین غلظت نیتروژن نیتراتی در فصول زمستان و بهار بـه ترتیب ۶۱/۱۳ و ۸۴/۱۳ میلی‌گرم بر لیتر بدست آمده است. همچنـین بر اساس محاسبات اولیه ارتباط مشخصی بین بالا بودن غلظت نیترات و عوامل تولید کننده آلودگی که مهمترین آنها فاضلابهای خانگی هستند دیده می‌شود. در کل نتایج به دست آمده بیانگر آلودگی آب آشامیدنی این شهر به یون نیترات می‌باشد و ضروری است تمهیدات علمی کوتاه مدت (مانند استفاده از سیستم‌های تـصفیه خانگی یا کمک به گسترش واحدهای کوچک تصفیه آب) ویا دراز مدت (مانند تسریع در احـداث تصفیه‌خانه فاضلاب شهر اراک) جهت کاهش اثرات منفی آلودگی آب بـه نیترات مورد ارزیابی قرار گیرد.
پور فرح آبادی و همکاران (۱۳۸۷) در تحقیقی با استفاده از شبکه‌های عصبی به عنوان ابزاری مبتنی بر داده و کاملاً انعطاف پذیر در شبیه‌سازی تغییرات غلظت نیترات در آبخوان کرج استفاده شده است. در این راستا، آبخوان دشت کرج به ١٣ ناحیه بر مبنای شبکه پایش هیدرومتری تقسیم گردیده است. شبیه سازی بر اساس نمونه‌های مشاهداتی از چاه‌های شرب آبخوان کرج، در طی سال‌های ٨١ تا ٨۴ صورت پذیرفته و بازه زمانی مدلسازی فصلی انتخاب شده است. غلظت نیترات در فصل قبل، ضخامت لایه اشباع، میزان برداشت از چاه‌های بهره‌برداری در فصل هدف و فصل قبل، تغییرات افت سطح آب و مختصات جغرافیایی هر ناحیه به عنوان تخمین زننده‌های مدل در نظر گرفته شده‌اند. ابتدا مدل شبیه سازی هر فصل به طور مجزا تدوین شده و سپس یک مدل واحد برای کلیه فصول توسعه داده شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد تخمین تغییرات غلظت نیترات در فصل تابستان دارای بیشترین دقت در مرحله صحت سنجی (شاخص کارایی ۷۵/۷۴=R2) در میان سایر فصول بوده و پس از آن فصل‌های پاییز، زمستان و بهار به ترتیب دارای شاخص‌های کارایی ۳۵/۶۳، ۴۸/۶۲ و ۱۵/۵۰ می‌باشند. شاخص کارایی مدل پیشنهادی برای کلیه فصول نیز در مرحله صحت سنجی برابر ۰۶/۶۱ بوده که دلالت بر کارائی مناسب این مدل برای شبیه سازی غلظت نیترات دارد.
قیصری و همکاران (۱۳۸۴) در مطالعه‌ای میزان نیترات در آب آشامیدنی نقاط مختلف شهر اصفهان را بررسی نمودند. در این تحقیق تعداد ۵۱۳ نمونه آب از منازل سه منطقه جنوبی، مرکزی و شمالی شهر جمع آوری گردیده است. نمونه برداری از هر منزل ۵ بار در طی سه ماه تابستان سال ۱۳۸۳ انجام شده و محدوده غلظت نیترات ۶/۶ تا ۵/۶۳ میلی‌گرم بر لیتر بدست آمده است. غلظت نیترات در ۱۹ نمونه (۷/۳ درصد) بالاتر از حد ۴۵ میلی‌گرم بر لیتر و ۳۳۲ نمونه (۷/۶۴ درصد) کمتر از ۲۵ میلی‌گرم بر لیتر بوده است. میانگین غلظت نیترات در سه منطقه به ترتیب ۹/۱۶، ۸/۹ و ۷/۸ میلی‌گرم بر لیتر اندازه‌گیری شده و اختلاف مشاهده شده بین سه منطقه معنی دار می‌باشد. با توجه به نتایج به دست آمده، غلظت نیترات در ۷/۶۴ درصد نمونه‌های آب آشامیدنی شهر اصفهان کمتر از حد مجاز سازمان بهداشت جهانی و کشورهای اروپایی است.
هاشمی و همکاران (۱۳۸۷) در مطالعه‌ای از سیستم استنتاج نظریه فازی برای بررسی، تصمیم گیری و اظهار نظر در مورد کیفیت شیمیایی آبهای زیرزمینی در استان اصفهان که به منظور شرب به کار می‌روند استفاده نمودند. مدل بهینه شده، با استفاده از ۲۹ نمونه آب زیرزمینی که از چاه‌های تأمین آب شرب ۹ شهر مختلف استان اصفهان جمع آوری شده بودند، به دست آمده‌اند. این نمونه‌ها برای ۱۱ پارامتر شیمیایی آنالیز شده ولی از اطلاعات ۹ پارامتر برای ارزیابی کیفیت آب آشامیدن استفاده شده است. نتایج آنالیزها نشان داد که ۱۰ نمونه از آبهای مورد مطالعه با سطح اطمینانی بین ۸۴ تا ۹۷ درصد در گروه مطلوب، ۹ نمونه با سطح اطمینان ۵۰ تا ۱۰۰ درصد در گروه قابل قبول و ۱۰ نمونه با سطح اطمینان ۵۰ تا ۹۵ درصد در گروه نامطلوب برای آشامیدن قرار گرفته‌اند. همچنین، ۶۵ درصد از نمونه‌های مورد آزمایش درحد مطلوب یا قابل قبول برای آشامیدن می‌باشند.
سرتاج و همکاران (۱۳۸۷) در تحقیقی به شبیه سازی میزان نیترات وارد شده به منابع آب زیرزمینی ناشی از فعالیت‌های کشاورزی با استفاده از مدل ریاضی AVSWAT-X وGIS  پرداخته‌اند. از آنجا که کودها و سایر ترکیبات شیمیایی به کار رفته در کشاورزی در اثر آبیاری به زیر منطقه توسعه ریشه زهکشی می‌شوند به عنوان مهمترین آلوده‌کننده‌های غیرنقطه‌ای آبهای زیرزمینی در اراضی با کشت آبی به شمار می‌روند. نیترات حاصل از مصرف کودها با نفوذ عمقی آب از دست میرود. غلظت نیترات در آبی که نفوذ عمقی پیدا کرده وابسته به تغییرات رطوبت خاک مزرعه و توازن نیتروژن در سطح خاک است. در این تحقیق، طریقه تولید پلی‌گون HRU‌ها با استفاده از قابلیت‌های سیستم اطلاعات جغرافیایی و اتصال اطلاعات تولید شده توسط مدل SWAT به این پلی‌گون بررسی شده است. در مطالعات گذشته سایر محققین از حوضه‌ها به منظور بررسی تغییرات نیترات استفاده شده است. همچنین روند تولید اطلاعات مربوطه ذکر گردیده و به صورت مطالعه موردی طریقه تولید این اطلاعات در مورد دشت اراک ذکر گردیده است. نتیجه تحقیق نشان می‌دهد با استفاده از اطلاعات تولید شده می‌توان به بررسی دقیق‌تر پتانسیل ورود نیترات به آب زیرزمینی پرداخت.
قاهری و همکاران (۱۳۸۶) در مطالعه‌ای شبیه‌سازی کیفی آبخوان‌ دشت تهران- شهریار با استفاده از مدل شبیه ساز PMWIN و کریجینگ برای دستیابی به مقادیر نیترات را انجام دادند. استفاده از معادلات ریاضی جهت حل دقیق روابط هیدرولیکی انتقال آلاینده در آبخوان‌ها، به منظور مدل نمودن آبخوان‌های پیچیده بسیار وقت‌گیر می‌باشد. این موضع هنگام استفاده از مدل‌های بهینه ساز نظیر GA که در آن مدل هیدرولیکی به دفعات اجرا می‌شود قابل درک است. هدف از انجام این تحقیق در ابتدا شبیه‌سازی آبخوان با مدل هیدرولیکی PMWIN و سپس مقایسه آن با شبیه ساز کرینجینگ بمنظور پیش‌بینی مقادیر نیترات در آبخوان دشت تهران- شهریار بوده است. مدل‌های کریجینک بکار رفته در انواع خطی، گوسی، نمایی، کروی و… بوده و نتایج نشان می‌دهد که استفاده از مدل کریجینک نوع نمایی، دقت بیشتری در تخمین مقادیر نیترات در آبخوان مورد مطالعه دارد.
امجدی و همکاران (۱۳۸۸) در این راستا به علت تمرکز چاه‌های آب آشامیدنی در قسمت شرقی دشت زنجان، این محدوده برای مطالعه و بررسی انتخاب گردید. استان زنجان در شمال‌غرب ایران بین ۴۸ تا ۴۹ درجه طول شرقی و ۳۶ تا ۳۷ درجه عرض شمالی واقع گردیده است. مساحت کل محدوده مطالعاتی زنجان ۴۷۰۵ کیلومتر مربع می‌باشد که ۱۶۶۷ کیلومتر مربع آن را مناطق دشتی تشکیل داده و تقریباً ۷۲ درصد از کل مساحت دشت مساحت آبخوان می‌باشد. حدودا” ۴۰ حلقه چاه آب شرب در قسمت شرقی دشت زنجان قرار گرفته که با توجه به اهمیت سالم بودن آبهای آشامیدنی، مطالعه میزان غلظت نیترات این آبها ارزش ویژه‌ای خواهد داشت. بنابر این سعی شده با توجه به نتایج آزمایشات و محل قرار گرفتن چاه‌های آب آشامیدنی، روند تغییرات غلظت نیترات موجود در آبهای زیرزمینی تامین کننده آب شرب شهر زنجان مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.
خسروی دهکردی و همکاران (۱۳۸۴) در تحقیقی آلودگی نیترات، توزیع و تغییرات آن در آبهای زیرزمینی حاشیه زاینده رود در منطقه خشک و نیمه خشک استان اصفهان را بررسی

مطلب مرتبط :   تحقیق رایگان درموردآبهای زیرزمینی، مناطق شهری، استاندارد، زاینده رود

admin2

No category

No description. Please update your profile.

You must be logged in to post a comment