رابطه میان مالکان و مدیران

رابطه میان مالکان و مدیران

رابطه میان مالکان و مدیران

رابطه میان مالکان و مدیران                                                                                            

مالک یک شرکت ممکن است برای اداره شرکت، مدیری را از طرف خود انتصاب کند. فرض می شود که مالک برای محدود کردن رفتارهای فرصت طلبانه مدیر، حقوق ثابتی را به او پرداخت می کند. اگر مدیر همواره برای تامین منافع شخصی خود عمل کند، آنگاه پیش بینی می شود که خود را در گیر رفتارهای فرصت طلبانه خواهد کرد و در نتیجه ارزش شرکت کاهش خواهد یافت و این به ضرر مالک و به نفع مدیر است. در ذیل مصادیقی از رفتارهای فرصت طلبانه مدیر ذکر می شود:

الف) مزایای مازاد بر حقوق:                                                                                            

مدیر ممکن است مخارج غیر ضروری نظیر تزئینات اداری لوکس، سفر ها و ماموریت های اداری و …. برای خود در نظر بگیرد.

ب) قبضه قدرت:                                                                                                           

مدیر ممکن است با بزرگ کردن و گسترش شرکت خواسته های شخصی خود را برآورده کند، مثلا بخشی از شرکت را تحت کنترل خود در آورد و از طریق انجام معاملات شخصی با آن به منافع شخصی خود برسد.

ج) قصور در انجام وظایف :                                                                                             

ممکن است مدیر ساعات کاری خود را کاهش دهد و در عوض ساعات کاری خود را صرف کارهای شخصی نماید.

د) تصمیمات سرمایه گذاری نادرست:                                                                                  

مدیر احتمالا سرمایه گذاری های سودمند با رسیک بالا و بازده بالا را نخواهد پذیرفت. مالک ممکن است تمایل به سرمایه گذاری در پروژه های متنوع و توانایی تحمل ریسک زیاد را داشته باشد، در حالیکه مدیر ممکن است با تحمل ریسک بالا توسط مالک متضرر شود(نوروش و دیگران، 1388).

برای مثال در صورت شکست پروژه، موقعیت مدیر متزلزل می شود و یا اینکه در صورتی که در انجام پروژه سود شرکت کاهش یابد، حقوق مدیر نیز به تناسب آن کم می شود. بنابراین مدیر احتمالا پروژ های با ریسک بالا و بازده بالا را که موجب افزایش ثروت سهامداران در صورت موفقیت آن پروژه ها می شود را رد خواهد کرد. بدیهی است مشکلات نمایندگی نظیر آنچه که در بالا به آن اشاره شد، به تصمیمات غیر بهینه و تخصیص غیر کارای منابع منجر شده و در نهایت ارزش شرکت را کاهش می دهد. برای اجتناب از مشکلات فوق در روابط مالک و مدیر و یا کاهش آنها دو را حل به نظر می رسد:

مطلب مرتبط :   فنون تصمیم گیری گروهی

 

الف) وجود بازار نیروی کار:

چون مدیران توسط مالکان شرکت انتخاب می شوند و تعداد مدیران حرفه ای در حال افزایش است، امکان جایگزینی مدیران هر روز بیشتر می شود. لذا معمولا مدیران برای حفظ موقعیت شغلی، هدف های خود را با اهداف سازمان تعدیل می کنند. این جایگزینی ممکن است در مواردی هزینه هایی را برای مالکان به همراه داشته باشد(جباری، 1392)..

ب) تحمل هزینه های نمایندگی:                                                                                     

ابزار دیگر مالکان در برخورد با مساله نمایندگی، تحمل هزینه های نمایندگی است.

برخی از این هزینه ها عبارتند از:

1) هزینه های نظارت:                                                                                                  

این هزینه ها تا حدودی از تصمیمات منافع جویانه مدیر جلوگیری می کند. هزینه حسابرسی و استقرار رویه های کنترلی از جمله این هزینه ها است.

2)هزینه های بیمه و ضمانت :                                                                                         

هزینه های مذکور مدیر را به انجام عمل در جهت همسو کردن منافع خود با منافع مالک تشویق می کند. مانند پرداخت پاداش هیات مدیره بر اسس معیارهای عملکرد شرکت نظیر: سود، پاداش بهره وری و دستمزد بالا (جباری، 1392).

92

دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

No description. Please update your profile.

~~||~~Comments Are Closed~~||~~