• وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ ↑
  • فیاض، کلام میان‌فرهنگی، ۱۳۸۵ ↑
  • آیات عهد مکی را می‌توان حداقل از سه جهت مورد توجه قرار داد: زیبایی‌های لفظی قرآن، روش تبیین دین جدید، برخورد با دشمنان ↑
  • مسجد، نماز، اذان، اقامه و منبر ↑
  • پیامبر در ایام حج افراد صاحب نفوذ در قوم خود را شناسایی می‌کرد و با آنها ارتباط برقرار می‌کرد. ↑
  • پیامبر از این روش در مکه کم‌تر استفاده کرد. ↑
  • مانند نماز خواندن آشکار در کنار کعبه ↑
  • هجرت زمینه‌ای برای ایجاد یک دژ مستحکم و فضایی برای گسترش اسلام بود ↑
  • دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir

  • با نزول سوره عبس پیامبر برای تبلیغ به‌سراغ توانگران و سران متنفذ نمی‌رفت. حتی تلاشی که عمرخطاب کرد تا متنفذان و ثروتمندان مکه بدون حضور فقرا و بردگان باشد با نزول آیه کهف برهم خورد ↑
  • جریان پرتاب شکمبه‌گوسفند بر سر پیامبر از مهم‌ترین نمونه‌های صبر پیامبر در مکه بود. ↑
  • پیامبر بیشترین استفاده را از نامه در مدینه داشت اما در این دوران نیز مکاتباتی با خارج از مکه مانند نامه به‌نجاشی داشت ↑
  • پیامبر برای اعزام مبلغ هزینه‌های سختی پرداخت از آن جمله شهادت جمعی از مسلمانان در حادثه رجیع و بئر معونه در سال چهارم هجری ↑
  • آیاتی که در این دوران حضور پیامبر در مکه نازل شده بیانگر جهان بودن دعوت پیامبر بوده مانند آیاتی که با «یاایهاالنبی» نازل شده است ↑
  • جهاد بیش از آنکه یک حرکت نظامی باشد باید در چارچوبی میان‌فرهنگی تحلیل شود.(الویری، ۱۳۸۷). ↑
  • این احساس در میان اعراب به‌سبب این بود که خود را با ایرانیان و رومی‌ها مقایسه می‌کردند. این احساس به‌حدی بود که حتی پس از اسلام، عمربن‌الخطاب مانع از ورود خارجیها به‌مدینه شد. الگو گیری از نظام حکومتی ایران نیز از این جمله است به‌نحوی که بسیاری یکی ازمنابع بررسی ساسانیان را حکومت عباسی می‌دانستند ↑
  • اعراب هیچ تسلطی به‌زبانهای غیرعربی نداشتند ↑
  • توحید، معاد و نبوت ↑
  • ارتباطی قلبی بر اساس محبت ↑
  • موازینی مانند عهد و پیمان، امر به‌معروف و نهی از منکر، عدالت، انصاف، تعاون و در یک کلمه تقوا ↑
  • شامل: مسیحیان، یهودیان و طبق حدیث پیامبر زرتشتیان ↑
  • مشرکان و ملحدان و سایر ادیان ↑
  • مقصود اصلی از این پیمان ایجاد محیط امن و تفاهم بین فرقه‌های مختلف دینی در قلمروی اسلامی است. بر این اساس کافران به‌ دو دسته کافر ذمی و کافر حربی تقسیم می‌شوند. در این قرارداد حکومت اسلامی مسئولیت دفاع از جان و مال و ناموس آنها را می‌پذیرد. اهل کتاب می‌توانند هر زمانی از زیر این چتر حمایتی خارج شوند. در برابر آن مسلمانان وظیفه دارند هر وقت که درخواست کردند آنها را زیر عنوان اهل ذمه بپذیرد. تعهدات اهل ذمه عبارت است از: پرداخت جزیه، احترام به‌قوانین اسلامی و مقررات اجتماعی، عدم توطئه علیه مسلمانان و یاری دشمنان و در مقابل تعهدات جامعه اسلامی هم عبارت است از: مصونیت نسبت به‌جان، مال و ناموس، آزادی مذهب، استقلال قضایی، آزادی مسکن، آزادی فعالیتهای اقصادی و بازرگانی، استقلال در احکام خود، آزادی فعالیتهای اجتماعی. ↑
  • با کسانی مانند تاجران کشورهای کافر یا نمایندگان سیاسی و جهانگردان چنین قراردادی نوشته می‌شود. «و ان احد من‌المشرکین استجارک فاجره حتی یسمع‌کلام الله» ↑
  • باهنر، ارتباطات میان‌فرهنگی و روابط بین‌الملل، ۱۳۷۸٫ ↑
  • عبدالرحمن، طه، الحق الاسلامی فی الاختلاف الفکری، بیروت، المرکز الثقافی، ۲۰۰۵٫ ↑
  • سرجانی، راغب؛ المشترک‌الانسانی، نظریه جدیده للتقارب بین‌الشعوب، قاهره، موسسه اقراء لنشر و التوزیع و الترجمه، ۲۰۱۱ ↑
  • ر.ک: سرجانی، همان، ص ۲۶۰- ۴۳۴٫ ↑
  • همان، ص ۵۸۸ ↑
  • Griffin, 2009 ↑
  • همان ↑
  • همان ↑
  • گادیکانست، ۱۳۸۵ ↑
  • دنزباخ، ۱۳۹۰، ص ۵۲۷ ↑
  • An Integrated Theory of Interethnic Communication ↑
  • relatively stable psychological attributes ↑
  • Cultural Identity of Collier & Thomas ↑
  • نمودار زیر برداشتی است ازآنچه نویسنده بیان داشته است. ↑
  • samovar، porter and mcdanial، ۲۰۰۷: ۲۳ ↑
  • Ibid, 70 ↑
  • Ibid, 107 ↑