الگوی ارتباطات میان ‌فرهنگی در اسلام- قسمت ۲۳

  • Charles Braithwaite’s, 1990 ↑
  • ibid, p65 ↑
  • space ↑
  • جورج رتیزر، نظریه جامعه شناسی در دوران معاصر، ۱۳۸۳، ص ۲۹۲٫  ↑
  • همان، ص ۲۹۵، در: خانمحمدی، تحلیلی بر سیره ارتباطی میان‌فردی پیامبر اسلام، ۱۳۸۸ ↑
  • Delgado, 2002; Putnam & Pacanowsky, 1983 ↑
  • Martin and Thomas, ibid, p66 ↑
  • Martin and Thomas, ibid, p66 ↑
  • ibid, p71 ↑
  • Cf: Howard, Connecting the World to the Word. ↑
  • ibid, p72-73 ↑
  • Communicative Approach ↑
  • این رویکرد را بیشتر از رویکردهای دیگر توضیح خواهم داد چون از نظر مسیری که برای تعریف ارزش‌های و هنجارها پیشنهاد می‌کند قابل مقایسه با رویکرد دینی است. ↑
  • دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir

  • Evanoff, 2005 ↑
  • normative ↑
  • نک: فوکویاما، پایان تاریخ. ↑
  • Evanoff, 2011 ↑
  • “different worlds” ↑
  • incommensurable ↑
  • Evanoff, 2011 ↑
  • naturalistic fallacy ↑
  • Evanoff, A Communicative Approach to Intercultural Dialogue on Ethics, 2005 ↑
  • Intracultural communicatiom ↑
  • Cf: Giddens, The constitution of society, 1984. ↑
  • Intercultural communicatiom ↑
  • Evanoff, Intercultural Ethics: A Constructivist Approach, 2011 ↑
  • position ↑
  • Constant Asymmetric Comparative Method ↑
  • برای مطالعه بیشتر درباره این روش، ر.ک: پاکتچی،۱۳۹۱ ↑
  • statements ↑
  • interviews ↑
  • themes ↑
  • Mills, Melinda C(2008),” Comparative Analysis” in The Encyclopedia of qualitative research methods, Lisa M. Given. (ed), London, SAGE Publications Ltd.p100 ↑
  • فرامرز قراملکی، احد، اصول و فنون پژوهش در گستره دین پژوهی، ۱۳۸۳ ↑
  • زمر: ۹ ↑
  • فرامرز قراملکی، روش‌شناسی مطالعات دینی، ۱۳۹۲، ص ۲۹۵٫ ↑
  • فلیک، روش تحقیق کیفی؛ ۱۳۷۸، ص ۳۴۸-۳۴۹٫ ↑
  • در خصوص این روش، ر.ک: سلیمی،علی؛ «درون‌مایه‌های یک نظریه ارتباطات میان‌فرهنگی در آموزه‌های قرآن»؛ دوفصلنامه اسلام و علوم اجتماعی، س ۲، ش، پائیز و زمستان ۱۳۸۹، صص ۷-۳۸ ↑
  • در این خصوص می‌توان از روش‌های مرسوم در پژوهش‌های دینی، همچون تنقیح مناط و یا الغای خصوصیت نیز بهره برد.(در کارایی این روش برای مطالعات دینی، ر.ک: هادی عظیمی گرگانی، معناشناسی تنقیح مناط: مقارنه با مفاهیم مشابه و روش‌شناسی آن، مطالعات اسلامی، فقه و اصول، سال ۴۴، ش پیاپی۹، پاییز ۱۳۹۱) ↑
  • این برداشت ناظر به‌راهبردی بودن الگو( به‌مثابه‌نقشه راه) است. ↑
  • الگوی ارتباطات میان ‌فرهنگی در اسلام- قسمت ۱۲

  • Wang, M. M., Brislin, R., Wang, W., Williams, D., & Chao, J. H. (2000). Turning bricks into jade: Critical incidents for mutual understanding among Chinese and Americans. Yarmouth, ME: Intercultural Press.
  • Wood, J. Communication Mosaics: an introduction to the field of communication (۳rd). Thomson Wadsworth. 2004.
  • Abstract
    By examining the concept of intercultural communication in a conceptual network aserted that intercultural communication refers to communication between people belonging to two cultures. Locating in two cultural geography, makes it difficult to come to understand each other. So what becom the most important in intercultural communication is Cultural difference. Cultural difference may be results from language, ethnicity, race or political geography. But studies show that religion can be seen as the most important factor in cultural differences. This will be highly delighted in Islamic approach to intercultural communication. In this case, if one of the communicators be a “Muslim”, intercultural communication refers to the communication between Muslims and non-Muslims; and factors such as language, ethnicity and geography are loses theire importance. Specially regarding to the point that religion attempts to highlight the ideological borders and ignore other boundaries. Intercultural communication pattern in Islam is a normative approach to intercultural communication. Research literature about the subject showed that there are at least six considration about pattern, but none of them alone is considerd to be Appropriate in this research. Intercultural communication pattern is to drawn framework of intercultural interaction from the Islamic perspective. Intercultural interaction framework is based on six principles extracted from Islamic teachings from the Islamic perspective? In regard to this question that: “What pattern is provided for intercultural communication” and since the pioneering research also efforts have attention to the given issues in this area, “Constant Asymmetric Comparative Method” as a general approach was taken. On the margin of this approach, the capacity of qualitative content analysis methods (such as semantic field, content analysis, interpretation and ijtihad), for understanding intercultural communication principles were used. The result is that: the pattern of intercultural communication is a normative pattern and the action that takes place inspired by this pattern, called “Invitational action”. This type of action is dialogical and based on wisdom with the aim of inviting to Monotheism through shared blifes, Islam and human nature (fitrat).
    Keywords: intercultural communication, intercultural communication patterns, intercultural interaction, Invitational action, communication system
    Baqir Al- Olum University
    Faculty of Culture and Social and Behavioral Sciences
    Thesis
    For degree of Phd
    In culture and communication
    Title:
    Pattern of intercultural communication in ialsm
    Supervisor:
    Ebrahim Fayyaz
    Advisors:
    Mohsen Alviri
    Karim khanmohammadi
    By:
    Hassan yousefzadeh
    September 2014

    1. شوتس ایشل، راینر؛ مبانی جامعه‌شناسی ارتباطات، نشر نی، ۱۳۹۱: ص ۱۶ ↑
    2. همان ↑
    3. بگذریم از این که برخی از پژوهشگران عرصه ارتباطات میان‌فرهنگی، سقوط ارزش دلار آمریکا و افزایش بهای انرژی در سطح جهان را نیز در سرعت گرفتن ارتباطات میان‌فرهنگی سهیم می‌دانند.(به‌عنوان نمونه، ر.ک:

    Martin, Judith. N, Thomas. K. Nakayama. Intercultural Communication Contexts, 2010, p x) ↑

    1. توجه جدی به مطالعات ارتباط میان‌فرهنگی را با جهانی شدن و دهکده جهانی مرتبط می دانند. در حقیقت ارتباطات میان‌فرهنگی یکی از خصیصه‌های اصلی دنیای امروز است که مرزهای فرهنگی در حال فروپاشی است.(ر.ک: فای پاتال، ارتباطات میان‌فرهنگی و ساختن اجتماعی جهانی، ۲۰۰۵). ↑
    2. Shi, Zhenmei and Wenhua Hu, Non-verbal behavior in intercultural iommunication, ↑
    3. Rigotti, Rocci and Greco, Intercultural Communication: A linguistic and argumentative approach, 2004, P: 37 ↑
    4. Jandt, F. E. (2001). Intercultural communication: An introduction (third Ed.). Thousand Oaks: Sage. ↑
    5. بالی، ۱۹۹۱، ص۴۳۷-۴۵۳؛ به‌نقل از آشنا، ۱۳۸۳، «فرهنگ، ارتباطات و سیاست خارجی، ارائه مدلی برای دیپلماسی عمومی»، فصلنامه پژوهشی دانشگاه امام صادق(ع)، ش ۲۱، صص ۲۲۷- ۲۶۲ ↑
    6. برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.

    7. دنزباخ، دانشنامه بین‌المللی ارتباطات، ۱۳۹۰، ص ۱۸۰٫ ↑
    8. سلیمی،علی؛ «درون‌مایه‌های یک نظریه ارتباطات میان‌فرهنگی در آموزه‌های قرآن»؛ دوفصلنامه اسلام و علوم اجتماعی، س ۲، ش، پائیز و زمستان ۱۳۸۹، صص ۷-۳۸ ↑
    9. همان ↑
    10. ارتباطات میان‌فرهنگی در سال‌های اخیر به یکی از پرجستجوترین موضوعات تبدیل شده است(آکای، ۲۰۰۵) ↑
    11. دلاور، علی، روش‌های تحقیق در روان‌شناسی و علوم تربیتی، ۱۳۸۴ ↑
    12. محمدی‌مهر، روش تحلیل محتوا: راهنمای عملی تحقیق، ۱۳۸۷ ↑
    13. کرلینجر، مبانی پژوهش در علوم رفتاری، ج۱، ۱۳۸۱، ص۹۹٫ ↑

    الگوی ارتباطات میان ‌فرهنگی در اسلام- قسمت ۴

  • دلبری، محمد؛ تحلیل دعوت حضرت ابراهیم ع در قرآن کریم؛ تهران: دانشگاه امام صادق ع، ۱۳۹۲٫
  • دنزباخ، ولفگانگ؛ دانشنامه بین‌المللی ارتباطات ج۱، ترجمه غلامرضا آذری و دیگران، تهران: دانشگاه امام صادق ع، ۱۳۹۰٫
  • دورانت، ویلیام جیمز، تاریخ تمدن ج۴، ترجمه ابوالقاسم پاینده، ابوالقاسم طاهری و ابوطالب صارمی، تهران: علمی و فرهنگی، ۱۳۸۲٫
  • دیمیک، سالی؛ ارتباط موفقیت‌آمیز با NLP، ترجمه علی اسماعیلی؛ تهران: شباهنگ، ۱۳۸۵چ۲٫
  • دیویس، کالین؛ درآمدی بر اندیشه لویناس، ترجمه مسعود علیا، تهران: موسسه پژوهش حکمت و فلسفه ایران، ۱۳۸۶٫
  • رابینز، استفن پی؛ مدیریت رفتار سازمانی، ترجمه امیدواران و دیگران، تهران: کتاب مهربان، ۱۳۸۵٫
  • راغب اصفهانی، حسین‌بن محمد؛ المفردات فی غریب‌القرآن، دمشق: دارالعلم الدارالشامیه، ۱۴۱۲٫
  • رام ادهر، مال؛ «فلسفه مطلق نداریم»؛ ترجمه پریش کوششی؛ خردنامه همشهری، دی ۱۳۸۵، شماره ۱۰، ص۵۶-۵۷٫
  • رجبی، محمود و حسین بستان؛ «مبانی ارزش‌شناختی جامعه‌شناسی اسلامی»؛ اسلام و علوم اجتماعی، بهار و تابستان ۱۳۸۹، سال دوم، شماره ۳، ص ۷-۲۴٫
  • رجبی، محمود ؛ تفسیر موضوعی قرآن از منظر استاد محمدتقی مصباح؛ قرآن شناخت، سال دوم، شماره دوم، پاییز و زمستان ۱۳۸۸، صفحه ۱۱۱ ـ ۱۴۶
  • رحیم‌پور (ازغدی)، حسن؛ گفتگوی انتقادی در علوم اجتماعی؛ تهران، طرح فردا، ۱۳۸۹٫
  • رحیم‌پور(ازغدی)، حسن، مدارا، نه از راه پلورالیزم، تهران، طرح فردا، ۱۳۸۸، چاپ ششم.
  • رحیمی سجاسی، داود و کریم خانحمدی، درآمدی بر ارتباطات اسلامی از علم دینی تا ارتباطات دینی، معرفت، سال ۲۱، شماره ۱۸۱، دیماه ۱۳۹۱، ص ۵۵-۷۰٫
  • رسولی‌فر، روح‌اله؛ منطق قرآن در برخورد با یهود و نصاری؛ قم: نشر ادیان، ۱۳۹۳٫
  • رشاد، علی‌اکبر؛ «تأملی در باب فلسفه فرهنگ بررسی نسبت و تناسب سه حوزه دانشی: فرهنگ، فلسفه فرهنگ و فلسفه علم فرهنگ»؛ زمانه، آبان ۱۳۹۰، شماره ۱۰۴
  • رشاد، علی‌اکبر؛ «نشست سبک زندگی اسلامی معطوف به مبحث خانواده»، سخنرانی در دانشکده‌ی حقوق دانشگاه تهران؛ ۱۳۹۱
  • رشاد، علی‌اکبر؛ تأملی در باب فلسفه فرهنگ: تعریف فرهنگ؛ زمانه، فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۱، شماره ۲۳ و ۲۴٫
  • رشاد، علی‌اکبر؛ فطرت به‌مثابه دال دینی»؛ قبسات، سال دهم، ش ۳۶، تابستان ۱۳۸۴٫
  • رشاد، علی‌اکبر؛ منطق فهم دین؛ تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی؛ ۱۳۸۸
  • رضوانی، روح‌الله؛ «ارتباط بین‌المللی از دیدگاه قرآن»؛ دانشنامه موضوعی قرآن، مندرج در: وبگاه مرکز فرهنگ و معارف قرآن، (بازبینی شده در ۱۷ خرداد ۱۳۹۳)، http://www.maarefquran.com/Files/fullInfo.php?session=2&id=1508
  • رضوی‏‌راد، محمد، «پیدا و پنهان اندیشه میان فرهنگی»؛ پژوهش و حوزه، تابستان ۱۳۸۵، ش ۲۶، ص ۳۵-۵۰
  • رضی، حسین؛ ارتباطات میان‌فرهنگی، (تاریخ، مفاهیم و جایگاه)، دین و ارتباطات، تابستان و پاییز ۱۳۷۷، ش۶ و ۷، ص ۱۳۵-۱۶۶
  • رفیع‌پور، فرامرز؛ آناتومی جامعه؛ تهران: شرکت سهامی انتشار، ۱۳۹۲٫
  • رفیع‌پور، فرامرز؛ توسعه و تضاد،
  • رفیع‌پور، فرامرز؛ کندوکاوها و پنداشته‌ها، تهران: شرکت سهامی انتشار، ۱۳۹۱
  • روح‌الامینی، محمود، در گستره فرهنگ: نگرشی مردم شناختی، تهران، اطلاعات، ۱۳۸۶٫
  • روح‌الامینی، محمود؛ گرد شهر با چراغ، تهران: عطار، چ۱۶، ۱۳۹۱
  • رودنبولر، اریک دبیلیو؛ ارتباطات آیینی؛ ترجمه عبدالله گیویان؛ تهران: دانشگاه امام صادق و پژوهشکده مطالعات اجتماعی فرهنگی وزارت علوم، ۱۳۸۷
  • روشه، گی، جامعه‌شناسی تالکوت پارسونز، ترجمه عبدالحسین نیک‌گهر، تهران: نشر نی، ۱۳۹۱
  • رهنمایی، محمدتقی، طرح جامع گردشگری استان اردبیل، جلد۱، اردبیل، سازمان برنامه و بودجه استان اردبیل، ۱۳۷۸٫
  • ریتزر، جورج؛ نظریه جامعه‌شناسی؛ ترجمه محسن ثلاثی، تهران، انتشارات عملی و فرهنگی، ۱۳۸۳٫
  • ریتزر، جورج؛ نظریه‌های جامعه شناسی در دوران معاصر، ترجمه محسن ثلاثی، تهران: علمی، ۱۳۷۹
  • ریچاردسون، جری، معجزه ارتباط و ان. ال. پی، ترجمه مهدی قراچه‌داغی، چ۷، تهران: نشر پیکان، ۱۳۸۱؛ همچنین چ ۱۶، ۱۳۹۲٫
  • زمانی، محمدحسن؛ طهارت و نجاست اهل کتاب و مشرکان در فقه اسلامی؛ قم: مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، ۱۳۷۸٫
  • زمخشری، تفسر الکشاف، بیروت، دارالکتاب، ۱۴۰۷ق، ج۳، ص ۵۸۱
  • زنجانی، حبیب ا…؛ تحلیل جمعیت‌شناختی، تهران، سمت، ۱۳۷۶٫
  • زورق، محمدحسن؛ مبانی تبلیغ؛ تهران: سروش، ۱۳۹۰چ۲٫
  • ساشادینا، عبدالعزیز؛ مبانی همزیستی اجتماعی در اسلام، ترجمه سیدمحمدرضا هاشمی؛ قم: ادیان، ۱۳۸۶٫
  • سبحانی آیت‌الله، جعفر، نظام اخلاقی اسلام: تفسیر سوره حجرات؛ قم: بوستان کتاب، ۱۳۹۲چ۱۰٫
  • سجادی، سیدعبدالقیوم، دیپلماسی و رفتار سیاسی در اسلام، تهیه دانشگاه باقر‌العلوم، قم: بوستان کتاب، چ چهارم، ۱۳۹۲.
  • الگوی ارتباطات میان ‌فرهنگی در اسلام- قسمت ۵

  • سجودی، فرزان؛ ارتباط بین‌فرهنگی: ترجمه و تاثیر آن در فرایندهای جذب و طرد، فصلنامه تحقیقات فرهنگی، دور دوم، ش۱، بهار ۱۳۸۸، ص ۱۴۱-۱۵۳٫
  • سرجانی، راغب؛ المشترک الانسانی: نظریه جدیده للتقارب الشعوب، قاهره، الموسسه للنشر و التوزیع و الترجمه، ۲۰۱۱٫
  • سرمد، زهره و همکاران؛ روش‌های تحقیق در علوم رفتاری، تهران: آگه، ۱۳۸۲
  • سعدآبادی، علی اصغر و دیگران؛ الگوی پشرفت و تعالی علوی: مفاهیم، مبانی و ارکان پیشرفت در پرتو رهنمودهای امام علی ع، دومین کنفرانس الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، اردیبهشت ۱۳۹۲٫
  • سعیدی، رحمان؛ ارتباطات بین‌المللی و میان‌فرهنگی؛ تهران: آوای نور، ۱۳۹۰
  • سلطانی، اسمعیل، «اصول همزیستی با غیرمسلمانان»، الاهیات اجتماعی، س‌ اول، ش۱، بهار و تابستان ۱۳۸۸
  • ﺳﻠﯿﻤﺎﻧﯽ، ﻋﺒﺪاﻟﺮﺣﯿﻢ، «ﻗﻮم ﯾﻬﻮد از ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﮔﯽ ﺗﺎ ﻧﮋادﭘﺮﺳﺘﯽ»، ﻫﻔـﺖ آﺳـﻤﺎن، ش۲۲، ص۱۱۳- ۱۳۴، ۱۳۸۳
  • سلیمی، علی؛ «درون‌مایه‌های یک نظریه ارتباطات میان‌فرهنگی در آموزه‌های قرآن»؛ دوفصلنامه اسلام و علوم اجتماعی، س ۲، ش، پائیز و زمستان ۱۳۸۹، صص ۷-۳۸
  • سماور، لاری ا؛ دای پورتر ریچارد و استفالی لیزا، ارتباط بین فرهنگ‌ها، ترجمه غلامرضا کیانی و سیداکبر میرحسینی، انتشارات باز، ۱۳۷۹
  • سن، آمارتیا؛ توسعه یعنی آزادی؛ ترجمه محمدسعید نوری نائینی؛ تهران، نشر نی، ۱۳۹۲چ۵٫
  • سوزنچی، حسین؛ ارزش و علم: درآمدی بر علوم انسانی- اسلامی؛ مندرج در: افتخاری، اصغر؛ ارزش و دانش؛ تهران: دانشگاه امام صادق(ع)، ۱۳۷۸چ۲٫
  • سیاهپوش، امیر؛ الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت در منظر رهبر معظم انقلاب اسلامی، تهران: آفتاب توسعه، ۱۳۸۹٫
  • صفا، ذبیح الله؛ یادنامه، ۱۳۵۳؛ در: حمید نساج، دیگری فرهنگی، بنیانی برای تعاملات میان فرهنگی؛ مقایسه دیگاه بیرونی با برتون، فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران، دوره ششم، ش۲، تابستان ۱۳۹۲، ص ۹۱-۱۱۲
  • برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.

  • شارون، جوئل؛ ده پرسش از جامعه‌شناسی، ترجمه منوچهر صبوری، تهران، نی، چاپ‌های ۱۳۸۶ و ۱۳۹۲٫
  • شالچیان، طاهره؛ «آثار میان‌فرهنگی و نقش گردشگری در ایجاد وفاق بین ادیان اسلام و مسیحیت»؛ مطالعات گردشگری، زمستان ۱۳۸۲، ش۲، ص ۱۷-۳۸٫
  • شاه‌آبادی، محمدعلی؛ فطرت عشق (شذره ششم از کتاب شذرات المعارف)، شرح فاضل گلپایگانی، چ دوم، تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی ۱۳۷۸
  • شاه‌حسینی، یوسف؛ «رویکرد میان‌فرهنگی مولانا»، وبگاه اطلاعات حکمت و معرفت، تاریخ بازبینی ۲تیر ۱۳۹۳، قابل درسترس در:
  • ttp://www.ettelaathekmatvamarefat.com/new/index.php?option=com_content&view=article&id=893:1392-12-27-08-19-14&catid=54:mag12&Itemid=64)

    1. ﺷﺮف‌اﻟﺪﯾﻦ، ﺳﯿﺪﺣﺴﯿﻦ، «ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﻣﯿﺎنﻓﺮﻫﻨﮕﯽ در ﯾﻚ ﻧﮕـﺎه» ﻣﻌﺮﻓـﺖ، ش۱۳۹، ص۱۳۳- ۱۵۶، ۱۳۸۸.
    2. شرف‌الدین، سیدحسین؛ علامه طباطبائی و بنیادهای هستی شناختی فرهنگ، معرفت فرهنگی اجتماعی، سال پنجم، ش دوم، پیاپی ۱۸، بهار ۱۳۹۳، ص ۶۵-۹۲
    3. شرف‌الدین، سیدحسین؛ تحلیل اجتماعی از صله رحم؛ قم: انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره، ۱۳۷۸
    4. شریعتی سبزواری، محمدباقر؛ مناظره و تبلیغ: فن مناظره، مجادله، مغالطه و خطابه‌ها، قم: مرکز تخصصی مهدویت، ۱۳۸۹٫
    5. شکوری، ابوالفضل؛ فقه سیاسی اسلام(ج۱)؛تهران:۱۳۶۱؛ ص۳۹۵٫
    6. شلتوت، محمود، الاسلام عقیده و شریعه، بیروت، دارالمشرق، ۱۹۷۴م، ص ۴۵۳
    7. شوتس ایشل، رینر، جامعه شناسی ارتباطات، ترجمه کرامت الله راسخ، تهران: نشر نی، ۱۳۹۱
    8. شیخ‌زاده، محمد و دیگران؛ «تحلیل مضمون و شبکه مضامین: روشی ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در داده‌های کیفی»؛ اندیشه مدیریت راهبردی، سال پنجم، شماره دوم، پاییز و زمستان ۱۳۹۰، شماره پیاپی ۱۰، ص ۱۵۱-۱۹۸٫
    9. شیخ‌زاده، محمد؛ «الگوی رهبری خدمتگزار مبتنی بر دیدگاه امام خمینی ره»؛ دوفصلنامه اسلام و مدیریت، س۱، ش۱، بهار و تابستان ۱۳۹۱، ص ۷-۳۶٫
    10. صادقی، عبدالمجید؛ اصول مخاطب‌شناسی؛ پژوهشکده تحقیقات اسلامی؛ تهران: زمزم هدایت، ۱۳۸۴
    11. صالح، امانی و عبدالخبیر عطا محروس، روابط بین‌الملل: رویکردی دینی و تمدنی؛ ترجمه وحید مرادی، تهران: دانشگاه امام صادق، ۱۳۹۰،
    12. صالحی امیری، سیدرضا؛ مفاهیم و نظریه‌های فرهنگی، تهران: ققنوس، ۱۳۸۶٫
    13. صالحی سیدعباس، «فضل‌الله و منطق قرآنی دعوت»، فصلنامه پژوهش‌های قرآنی، شماره ۶۵-۶۶، بهار و تابستان ۱۳۹۰، ویژه دیدگاه‌های تفسیری علامه فضل الله.
    14. صالحی، رضا و محمدی، سعید؛ دیپلماسی فرهنگی، تهران، ققنوس، ۱۳۹۲چ۲٫
    15. صدر، سیدمحمدباقر، المدرسه القرانیه، بى‏جا، مرکز الابحاث و الدراسات التخصصیه للشهید صدر، بى‏تا.
    16. صدری، احمد؛ «تفاهم میان‌فرهنگی و حاملان آن»؛ روش‌شناسی علوم انسانی، ۱۳۷۳، ش۱، ص۵-۱۸٫
    17. صدوق؛ محمدبن بابویه قمی؛ صفات الشیعه؛ تهران: انتشارات علم، نسخه نرم‌افزاری
    18. صدوق؛ محمدبن بابویه قمی؛ علل‌الشرایع؛ ترجمه سیدمحمدجواد ذهنی تهرانی، قم: مومنین.
    19. صفائی، علی؛ حرکت: تحلیل جریان فکری و تربیتی انسان، قم: لیله القدر، ۱۳۸۶
    20. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی همدانی، بنیاد علمی و فکری علامه طباطبایی، ۱۳۷۳٫

    سامانه پژوهشی – الگوی ارتباطات میان ‌فرهنگی در اسلام- قسمت ۷

  • فیاض، ابراهیم؛ فلسفه و حکمت: پگاه؛ شماره ۲۸۸ ؛ ۱۷ /۷/۱۳۸۹
  • فیسک، جان؛ درآمدی بر مطالعات ارتباطی، ترجمه مهدی غبرایی، چ اول، تهران، دفتر مطالعات و توسعه رسانه ها، ۱۳۸۶٫
  • برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.

  • فیاض، ابراهیم. «عقل میان‌فرهنگی یا عقل آینده»، پگاه حوزه ۱۷۶ (۱۳۸۴): ۲٫
  • فیاض، ابراهیم؛ «کلام میان‌فرهنگی»، پگاه حوزه ۱۸۵ (۱۳۸۵): ۲٫
  • قاضی ابرقوه، رفیع الدین اسحاق بن محمد همدانی(م۶۲۳)؛ سیرت رسول الله، ترجمه و انشای تحقیق اصغر مهدوی، تهران: خوارزمی، چ۳، ۱۳۷۷
  • قائمی‌نیا، علیرضا؛ بیولوژی نص: نشانه‌شناسی و تفسیر قرآن؛ تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۳۸۹٫
  • قرآئتی، محسن، تفسیر نور، قم: موسسه در راه حق، ۱۳۷۴
  • قرشی، سیدعلی‌اکبر؛ تفسیر احسن‌الحدیث، تهران: بنیاد بعثت، چ۳، ۱۳۹۳٫
  • قرطبی، محمدبن احمد؛ الجامع لاحکام القرآن، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۹۶۶م، ج۱۸.
  • قطب‌الدین راوندی، سعیدبن هبه، الخرائج و الجرائح، قم، موسسه امام مهدی عج، ۱۴۰۹ق
  • کاظمی و عزیزی؛ «دیپلماسی عمومی و الگوی اسلامی آن»، رسانه، ش۸۰، زمستان ۱۳۸۸، ص ۵-۲۲
  • کراکر، آلن، «فلسفه اخلاق توسعه بین‌الملل و موضوع ارتباطات میان‌فرهنگی»، ترجمه حمید پورنگ، نشریه راهبرد یاس، ۱۳۸۴، ش۳. ص۳۰۴-۲۹۱٫
  • کری، ارتباطات و فرهنگ، ترجمه مریم داداشی، تهران: انتشارات نقطه، ۱۳۷۶،
  • کریمی، مصطفى؛ مبانى تفسیر موضوعى با تأکید بر «تفسیر المیزان»؛ معرفت؛ سال ۲۱ ـ شماره ۱۷۳ ـ اردیبهشت ۱۳۹۱،ص ۴۱ـ۶۰
  • کلینی؛ اصول کافی؛ تهران: دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵
  • کمالی‌پور، یحیی؛ «عناصر ارتباط بین‌فرهنگی و خاورمیانه»؛ رسانه، زمستان ۱۳۸۲، ش ۵۶، ص ۹۸-۱۰۳٫
  • کوزر، لوئیس؛ زندگی و اندیشه بزرگان جامعه شناسی، ترجمه محسن ثلاثی؛ تهران: علمی، ۱۳۹۰چ۱۷٫
  • کوهن، ریموند؛ گفتگوی فرهنگ‌ها: ارتباطهای بین‌المللی در دنیای وابسته، مشهد: به‌نشر، ۱۳۸۰٫
  • کیاشمشکی، ابولفضل؛ جهان‌شناسی در قرآن؛ تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۳۸۷
  • کیم، پژوهشی در ارتباطات میان‌فرهنگی و ارتباطات توسعه»، ۱۳۸۵،
  • کینلاک، گراهام سی؛ نظریه جامعه‌شناسی: تکوین دیدگاه‌ها و پارادایم‌های اصلی آن؛ ترجمه غلامرضا جمشیدی‌ها و سیدرحیم تیموری؛ تهران: جامعه شناسان، ۱۳۹۳
  • کیوی، ریمون و لوک وان کامپنهود، روش تحقیق در علوم اجتماعی، ترجمه عبدالحسین نیک‌گهر، تهران: توتیا، ۱۳۹۲٫
  • کرلینجر، فردیک نیکلز، مبانی پژوهش در علوم رفتاری (دو جلدی)، ترجمه دکتر حسن پاشاشریفی و دکتر جعفر نجفی زند، تهران، آوای نور، ۱۳۷۴٫
  • کوتاک، سی.اف. «انسان شناسی فرهنگی»، خانه‌ی مردم شناسی ایران. منبع اصلی: Kottak، C.F.2004،(۱۰th eds)، cultural anthropology، New York. McGraw Hill companies. 1 بهمن ۱۳۸۵٫ http://www.anthropology.ir/ (دستیابی در آذر ۸، ۱۳۸۷).
  • گابور، دون، مهارتهای گفتگو، ترجمه مهدی قراچه‌داغی، تهران: بهار، ۱۳۸۱
  • گادیکانست، ویلیام؛ پیوند تفاوت‌ها؛ ترجمه علی کریمی و مسعود هاشمی؛ تمدن ایرانی؛ ۱۳۸۳.
  • گادیکانست، ویلیام بی. «نظریه‌پردازی درباره ارتباطات میان‌فرهنگی»، فصلنامه رسانه ۶۷ (۱۳۸۵): ۹۷-۴۹٫
  • گافمن، اروینگ، نمود خود در زندگی روزمره، ترجمه مسعود کیانپور، تهران، نشر مرکز، ۱۳۹۱
  • گریمالدی، نیکلا، انسان پاره پاره، ترجمه عباس باقری، تهران، نی، ۱۳۸۲
  • گلد، جولیوس، و ویلیام ل کولب. فرهنگ علوم اجتماعی، ترجمه محمدجواد زاهدی. تهران: مازیار، ۱۳۷۶٫
  • گل‌محمدی، احمد، جهانی‌شدن، فرهنگ، هویت؛ ششم، تهران، نشر نی، ۱۳۹۲٫
  • گنون، رنه؛ بحران دنیای متجدد؛ ترجمه حسن عزیزی، تهران: حکمت، ۱۳۸۹٫
  • لاجوردی، هاله؛ نظریه و روش تفسیر انتقادی در جامعه‌شناسی فرهنگی»؛ مندرج در: میرزایی حسین؛ روش‌شناسی مطالعات فرهنگی؛ تهران، پژوهشکده مطالعات فرهنگی اجتماعی، ۱۳۹۳
  • لبخندق، محسن، «دلالت‌های نظریه فطرت در نظریه فرهنگی»؛ معرفت فرهنگی اجتماعی، سال سوم، شماره اول، زمستان، ۱۳۹۰، صص ۵۵-۸۰
  • لش، کریستوفر و دیگران؛ مسائل نظری فرهنگ (ارغنون ۱۸)؛ ترجمه حسین پاینده و دیگران، تهران: سازمان چاپ و انتشارات، ۱۳۹۰
  • الله بداشتی، علی؛ «سخن گفتن در آداب اجتماعی اسلام»؛ الهیات اجتماعی، پاییز و زمستان ۱۳۸۸، ش۲، ص۱۵۷-۱۷۸
  • لی شینگ هوا؛ «دین پژوهی در مطالعات میان‌فرهنگی: بررسی اسلام در چوان جو»، ترجمه رایزنی فرهنگی چین، روابط فرهنگی، ۱۳۹۰، ش۲، ص ۹۲-۱۱۰٫
  • لی. آلیسون و کیت پوینتون؛ فرهنگ و متن؛ ترجمه حسن چاوشیان، تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی، ۱۳۸۸٫
  • متین، منصور؛ میان‌رشتگی در مرز علم و دین؛ قم: سپهر اندیشه، ۱۳۹۳٫
  • مجلسی؛ محمدباقر؛ بحارالانوار؛ لبنان: موسسه الوفاء بیروت، ۱۴۰۴
  • الگوی ارتباطات میان ‌فرهنگی در اسلام- قسمت ۸

  • محسنیان راد، مهدی، «ضرورت توجه به ‌مقوله ارتباطات میان‌فرهنگی در جامعه ایران به‌منظور مواجهه صحیح با تحولات جامعه اطلاعاتی»، نشریه رسانه، بهار ۱۳۸۲، ش۵۳
  • محسنیان راد، مهدی؛ ارتباط انسانی؛ تهران: سمت، ۱۳۹۱٫
  • محسنیان راد، مهدی؛ ارتباط شناسی؛ تهران، سروش، ۱۳۹۲چ۱۳٫
  • محسنیان‌راد، مهدی، «بازار پیام و آینده ارتباطات میان‌فرهنگی»، علوم اجتماعی ۳۱ (۱۳۸۴): ۳۷-۱٫
  • محسنیان‌راد، مهدی؛ هنجارها در سه کتاب مقدس؛ قم: ادیان، ۱۳۹۲
  • محمدپور، احمد؛ روش تحقیق کیفی: ضدروش۱، تهران: جامعه‌شناسان، ۱۳۹۲، چ۲٫
  • محمدپور، احمد؛ روش تحقیق کیفی: ضدروش۲، تهران: جامعه‌شناسان، ۱۳۹۲٫
  • محمدپور، احمد؛ روش در روش، تهران، جامعه‌شناسان، ۱۳۹۰،چ۳
  • محمدی اصل، عباس، جامعه شناسی تالکوت پارسونز، تهران: علم، ۱۳۸۷
  • محمدی، مجید؛ دین و ارتباطات؛ تهران: کویر، ۱۳۸۲
  • محمدی‌مهر، علی؛ روش تحلیل محتوا: راهنمای عملی تحقیق، تهران: دانش‌نگار، ۱۳۸۷
  • مخلصی، عباس؛ «آمد و شد با جهانگردان غیرمسلمان»، فقه، زمستان ۱۳۷۶، ش ۱۴.
  • مدرسی، محمدتقی؛ من هدی‌القرآن، بیروت، دارالهدی، ۱۴۰۶
  • مرادی، حجت‌الله، اقناع‌سازی و ارتباطات اجتماعی؛ تهران: ساقی، ۱۳۸۹چ۲٫
  • مرادی، مجید؛ پاسخ‌های اجمالی به پرسش‌های زمانی: معرفی کتاب «الحق الاسلامی فی‌الاختلاف الفکری»، پگاه حوزه، آبان ۱۳۸۶، شماره ۲۲۰٫
  • مردانی، محمدرضا؛ الگوی توسعه آموزش عالی ایران در افق ۱۴۰۴، تهران: پژوهشگاه مطالعات فرهنگ و اجتماعی، ۱۳۹۲٫
  • مسعودی، ابوالحسن علی‌بن‌الحسین؛ التنبیه و الاشراف؛ تصحیح عبدالله اسماعیل الصاوی، ترجمه ابوالقاسم پاینده، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چ ۲، ۱۳۶۵
  • مسعودی، ابوالحسن علی‌بن‌الحسین؛ مروج الذهب و معادن الجوهر، ترجمه ابوالقاسم پاینده، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چ۴، ۱۳۷۴
  • مصباح یزدی، اخلاق در قرآن ج۱؛ تحقیق و نگارش محمدحسین اسکندرى، قم: مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمینى(قدس سره)، ۱۳۷۶٫
  • مصباح یزدی، محمدتقی، پرسشها و پاسخها: دین و مفاهیم نو، نظارت استصوابى، قم: مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمینى (ره)، ۱۳۸۱٫
  • مصباح یزدی، محمدتقی؛ «سلسله مباحث اسلام، سیاست وحکومت»، ج۳، قم: موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)
  • مصباح یزدی، محمدتقی؛ اخلاق در قرآن، به‌نگارش محمدحسین اسکندری، ج۳، قم، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، ۱۳۷۶٫
  • مصباح یزدی، محمدتقی؛ انسان‌سازی در قرآن؛ قم: موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، ۱۳۸۸
  • مصباح یزدی، محمدتقی؛ رابطه علم و دین؛ قم: انتشارات موسسه امام خمینی ره، ۱۳۹۲
  • مصباح‌الشریعه، منصوب به جعفربن محمد امام صادق علیه السلام، بیروت: اعلمی، ۱۴۰۰ق.
  • مصباحی مقدم، غلامرضا؛ گامی به‌سوی تدوین الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت؛ در کتاب نخستین نشست اندیشه‌های راهبردی الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، دیماه ۱۳۹۱، صص ۲۲۱-۲۲۶٫
  • مصلح، علی‌اصغر، «خاستگاه بینش و فلسفه میان‌فرهنگی، پژوهشنامه فلسفه دین، ش ۱۰، پاییز ۱۳۸۶، ص۶۷-۸۲٫٫
  • مصلح، علی‌اصغر؛ ادراکات اعتباری علامه طباطبائی و فلسفه فرهنگ؛ تهران: موسسه فرهنگی هنری پگاه روزگار نو، ۱۳۹۲٫
  • مصلح، علی‌اصغر؛ فلسفه میان‌فرهنگی و عالم معاصر؛ تهران: انتشارات حکمت، ۱۳۹۲٫
  • مطهری، مرتضی؛ اسلام و نیازهای جهان امروز؛ تهران: حزب ج.ا.، ۱۳۶۱
  • مطهری، مرتضی؛ انسان در قرآن؛ تهران: صدرا، ۱۳۹۱چ ۴۱٫
  • مطهری، مرتضی؛ مجموعه آثار، ج۲، قم: صدرا.
  • مطهری، مرتضی؛ یادداشت‏ها، ج ۵ و‏۱۱، قم: صدرا.
  • مطهرى، مرتضی؛ مقدمه‏اى بر جهان‏بینى اسلامى، انتشارات صدرا
  • مطهری، مرتضی، فطرت، چ ه‍ش‍ت‍م، تهران، صدرا. ۱۳۷۵
  • مطیع، مهدی؛ احمد پاکتچی و بهمن نامور مطلق، «درآمدی بر استفاده از روش‌های «معناشناسی» در مطالعات قرآنی»، پژوهش دینی، ش هجدهم، ۱۳۸۸، ص ۱۰۵-۱۳۲٫
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۲
  • مکارم شیرازی، ناصر؛ مناظرات تاریخی امام رضا علیه‌السلام با پیروان مذاهب و مکاتب دیگر، مشهد: موسسه چاپ و نشر آستان قدس رضوی، ۱۳۸۸چ۲٫
  • مک‌کوایل، دنیس؛ مخاطب‌شناسی، ترجمه مهدی منتظرقائم؛ تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها، ۱۳۸۰٫
  • مکی‌نژاد، کیومرث؛ مدل زیربنا و روبنا در جامعه شناسی مارکس، دورکیم، وبر؛ تهران: شرکت نشر نقد افکار، ۱۳۹۱٫
  • بررسی تاثیر بکارگیری فناوری اطلاعات بر هزینه های کیفیت- قسمت ۱۹

    ۲۷۰

    ۱۵۹

    ۷۵۰

    ۲۵۶

    ۲۶۰۰

    ۳۳۵

    ۱۰۰۰۰۰

    ۳۸۴

    بنابراین با توجه به حجم جامعه آماری که تعداد ۴۰۰ نفر است، حجم نمونه مورد نیاز در این پژوهش تعداد ۱۹۶ نفر میباشد.
    ۳-۶- روش جمعآوری اطلاعات
    اهم روشهای جمعآوری اطلاعات برای یک پژوهش به شرح ذیل میباشد (خلیلی شورینی، ۱۳۹۲):
    الف) مشاهده. ب) پرسشنامه. ج) مصاحبه. د) آماری. ه) تاریخی. و) کتابخانهای.
    بنابراین برای جمعآوری اطلاعات روشهای متعددی وجود دارد. در یک پژوهش ممکن است از چند روش جمعآوری اطلاعات استفاده گردد. در این پژوهش به منظور بررسی ادبیات موضوعی و همچنین تحقیقات انجام شده از روش کتابخانهای استفاده شده است. در این روش مقالات و کتب مختلف مطالعه گردیده و با ذکر منبع، در پژوهش از بررسی‌های آنان استفاده شده است. همچنین به منظور بررسی نظرات اعضای نمونه از پرسشنامه استفاده شده است. پرسشنامه و مقیاسهای بررسی، احتمالاً پرکاربردترین ابزار تحقیق در علوم اجتماعی است. هزینه پایین، عدم نیاز به منابع زیاد و قابلیتهای بالقوه زیاد برای جمعآوری نمونه، آن را به عنوان یک ابزار تحقیقی موثر و جذاب برای محققان و متخصصان تبدیل کرده است (اعرابی و آقازاده، ۱۳۸۵: ۱۶۲).
    به هر حال یکی از متداولترین طرق جمعآوری اطلاعات، استفاده از پرسشنامه است. ابزار اندازهگیری این پژوهش نیز پرسشنامه است که نمونهای از آن در بخش پیوست‌ها ارائه گردیده است. در این پژوهش از دو پرسشنامه استفاده شده است که یکی از آنها پرسشنامه بکارگیری فناوری اطلاعات است و دیگری پرسشنامه هزینههای کیفیت میباشد که هر دو پس از مطالعه پرسشنامه پژوهشهای مشابه در داخل و خارج از کشور و متناسبسازی آنها با قلمرو مکانی پژوهش یعنی بانک مسکن تدوین شده است و سوالات آنها به صورت طیف پنجگزینهای لیکرت میباشد. اطلاعات لازم برای آزمون فرضیههای پژوهش از طریق این پرسشنامه‌ها جمعآوری شده است. از آنجایی که احتمال برگشت پرسشنامهها از طریق پست بعید بنظر میرسید بنابراین پژوهشگر خود به توزیع و جمعآوری پرسشنامهها اقدام کرده است. طرح سوال‌ها از طریق پرسشنامه علاوه بر اینکه باعث می شود تا پاسخدهندگان وقت بیشتری را برای فکرکردن داشته باشند، بسیار عملیتر و آسانتر نیز بوده و به پژوهشگر اجازه میدهد تا نمونههای بیشتری را بررسی و مطالعه کند و در نتیجه تعمیمپذیری نتایج، بهبود یابد.
    همچنین به منظور اطمینان بیشتر و رفع اثرات پرسشنامههای ناقص تعداد ۲۱۰ پرسشنامه بین اعضای نمونه توزیع شد که در نهایت ۲۰۱ پرسشنامه صحیح جمعآوری شد. بنابراین تحلیل دادهها در این پژوهش بر اساس این تعداد یعنی ۲۰۱ نفر انجام میگردد.
    ۳-۷- اعتبار پرسشنامه
    اعتبار ابزار اندازهگیری به معنی آن است که این ابزار تا چه اندازه خصوصیات مورد نظر را اندازهگیری میکند. اعتبار ابزار اندازهگیری شامل اعتبار محتوایی و ساختاری است که به پایایی و روایی تعبیر میشود و در ادامه به تشریح هر یک پرداخته میشود:
    ۳-۷-۱- روایی و پایایی
    یک آزمون خوب باید از تعدادی ویژگی مطلوب مانند عینیت، سهولت اجرا، عملی بودن، سهولت تعبیر و تفسیر، روایی و پایایی برخوردار باشد. مهمترین موارد ذکر شده در این ویژگیها، روایی و پایایی است.
    تعریف روایی: روایی آزمون عبارت است از توانایی ابزار مورد نظر در اندازهگیری صفتی که آزمون برای اندازه گیری آن ساخته شده است و شامل روایی صوری، روایی پیشبینی، روایی محتوا و … است.
    تعریف پایایی: پایایی یک وسیله اندازهگیری عمدتا به دقت نتایج حاصل از آن اشاره میکند. پایایی به دقت، اعتمادپذیری، ثبات، یا تکرارپذیری نتایج آزمون اشاره میکند (مومنی و فعال قیومی، ۱۳۹۱).
    از میان روش‌های متعددی که برای تعیین اعتبار اندازه‌گیری وجود دارد، روایی صوری برای این پژوهش مورد استفاده قرار گرفته است. بدین صورت که از تعدادی از صاحب‌نظران و محققان در زمینه پژوهش، در رابطه با میزان درستی و شفافیت سؤالات پرسشنامه نظرخواهی به عمل می‌آید، که بدین ترتیب از متخصصان صاحب‌نظر در این رشته از جمله اساتید راهنما و مشاور و دیگر اساتید مرتبط، نظرخواهی به عمل آمد که آن‌ها اعتبار پرسشنامه را تأیید کردند.
    در این پژوهش برای افزایش روایی، ابزارهای زیر مورد استفاده قرار گرفته است:
    ۱- استفاده از نظرات اساتید راهنما و مشاور و سایر اساتید مرتبط با موضوع.
    ۲- مطالعه مقالات، کتب و مجلاتی که از این پرسشنامه یا پرسشنامه‌های مشابه استفاده کرده‌اند.
    پایایی یک وسیله اندازه‌گیری، عمدتاً به دقت نتایج حاصل از آن اشاره می‌کند. پایایی به: دقت، اعتمادپذیری، ثبات یا تکرارپذیری نتایج آزمون اشاره می‌کند. پایایی ابزار، عبارت است از این که اگر یک وسیله اندازه‌گیری که برای سنجش متغیر و صفتی ساخته شده در شرایط مشابه در زمان یا مکان دیگر مورد استفاده قرار گیرد، نتایج مشابهی از آن حاصل شود. قابلیت اعتماد نشانگر آن است که تا چه اندازه ابزار اندازه‌گیری، ویژگی‌های باثبات آزمودنی یا ویژگی‌های موقتی و متغیر وی را می‌سنجد.
    برای تعیین پایایی پرسشنامه مورد استفاده در این پژوهش از روش آلفای کرونباخ استفاده شده است. این روش برای محاسبه هماهنگی‌های درونی ابزارهای اندازه‌گیری از جمله پرسشنامه‌ها یا آزمون‌هایی که خصیصه‌های مختلفی را اندازه‌گیری می‌کنند به کار می‌رود. ضریب آلفای کرونباخ توسط کرونباخ[۶۱] ابداع شده و یکی از متداول‌ترین روش‌های اندازه‌گیری اعتمادپذیری یا پایایی پرسشنامه‌ها است (دانایی فرد و دیگران، ۱۳۹۱).
    برای محاسبه ضریب آلفای کرونباخ ابتدا باید واریانس نمره‌های هر زیرمجموعه سوال‌های پرسشنامه یا زیر آزمون و واریانس کل را محاسبه کرد. سپس با استفاده از رابطه زیر مقدار ضریب آلفای کرونباخ را محاسبه کرد (سرمد و همکاران، ۱۳۸۵).
     
    : ضریب پایایی کل آزمون
    J : تعداد زیر مجموعه‌های سوال‌های پرسشنامه یا آزمون
    Sj: واریانس زیر آزمون J ام
    S: واریانس کل پرسشنامه یا آزمون
    هر چه این معیار به مقدار یک نزدیک‌تر باشد نشان‌دهنده پایایی بالا و هر چه این مقدار به صفر نزدیک‌تر باشد نشان‌دهنده عدم پایایی پرسشنامه می‌باشد. کرونباخ، ضریب پایایی حدود ۴۵% را کم، بالاتر از ۷۰% را متوسط و قابل قبول و ضریب پایایی بیشتر از ۹۵% را زیاد پیشنهاد کرده است. در این پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS، آلفای کرونباخ مربوط به پرسشنامهها محاسبه شده است که به شرح جدول ۳-۲، میباشد:
    جدول ۳-۳- میزان آلفای کرونباخ پرسشنامهها و ابعاد آنها

    دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir

    متغیر