آثار تمرینات منتخب پلایومتریک بر چابکی،توان انفجاری و سرعت بازیکنان بدمینتون پسر- قسمت …

با توجهبهجدول (۴-۴) مشخصمیشود که بین مقادیر میانگین پیشآزمون و پسآزمون درصد چربیزیر جلدی گروهتجربی در حد ۵٫/. =a تفاوتآماری معناداری وجود دارد و بین مقادیر میانگین این متغیر در پیشآزمون و پسآزمون گروهکنترل تفاوتآماری معناداریوجود دارد. اما با مقایسه نتایج پسآزمون، تفاوت معناداری بین گروهها یافت نشد. از سویدیگر با نگاهی به جدول (۴-۵) تفاوتآماری معناداری بینگروهتجربی و کنترل وجود ندارد. این امر نشاندهندهی این است که احتمالا تمریناتمنتخبپلایومتریک بر متغیر در صد چربیزیر جلدی در این پژوهش تأثیری ندارد.
۲) بینمیزان چابکی بازیکنان بدمینتون پسر ۲۱ تا ۱۷ سال در دو گروهکنترل و تجربی بعد از هشت هفته تمریناتمنتخبپلایومتریکتفاوت معنیداری وجود ندارد.
با توجهبهجدول (۴-۷)تفاوتآماریمعناداری بینگروهتجربیو کنترلوجود دارد. اینامر نشاندهندهیتأثیر مثبت تمریناتمنتخبپلایومتریک بر متغیر چابکی در اینپژوهش میباشد. بنابر این، اینفرضیهکه هشت هفتهتمرینات منتخبپلایومتریک بر چابکی بازیکنانبدمینتون پسر ۲۱ تا ۱۷ سال اثر معناداریدارد، قبولمیشود (۵٫/. >P).
بنابراین، تمریناتمنتخبپلایومتریک باعث کاهش زمان عکسالعمل بازیکنان و در نتیجه باعث افزایش چابکی بازیکنانبدمینتون شدهاست. در نتیجه تمریناتپلایومتریک موجب کوتاه شدن زمانزمانعکسالعمل و پاسخ بهتر دستگاهعصبی- عضلانیاز طریقعضلاتدرگیر در فعالیتهایتوانیو لحظهایمیشود، از ایننظر نیز بینیافتههای اینپژوهشبا یافتههایآتا (۱۹۸۵) که تأثیر انجام تمریناتپلایومتریکرا بر دستگاهعصبیانسان (گروهکنترل و تجربی) بررسیکرد و به ایننتیجهرسید که زمانعکسالعمل دستگاهعصبیعضلانی از طریق ماهیچههایدرگیر در فعالیتهای پرتوان و لحظهای بهبود مییابد، همخوانیدارد (۴۵).
میلر و همکاران (۲۰۰۶) بهبررسی تأثیر ۶ هفته تمریناتپلایومتریک بر چابکی پرداختند. آزمودنیهایتجربی نتایجچشمگیریرا نسبتبه گروهکنترلدر تستها نشان دادند. نتایجاینپژوهشنشانمیدهد تمریناتپلایومتریک باعث بهبود چابکی در افراد ورزشکار میشود، نتیجه اینتحقیق با نتیجه تحقیق ما همخوانیدارد (۸۴).
عالمی (۱۳۸۷) تحقیقیتحتعنوان اثر تمریناتپلایومتریک بر چابکی بازیکنانبدمینتون انجامداد و نتیجهگرفت تمریناتپلایومتریک در گروهتجربی نسبتبهگروهکنترل چابکی بازیکنان بدمینتون را بهطور معناداری افزایشداده است و نشاندهنده ایناست که با یافتههای اینتحقیق همخوانی دارد (۲۱).
پژوهشرالیو دویل (۱۹۹۲) نیز نشان میدهد کهتمرینات پلایومتریک در فصل مسابقاتافزایش معنیداری در سرعت و چابکی به وجود نیاوردهاست. ممکناست به اینعلت باشد که چونورزشکاراندر انجام مسابقاتبه حد اعلایآمادگیجسمانی و قدرتبدنیخود رسیدهبودند، انجامتمریناتپلایومتریک در اینزمان نتوانستهاست فشار چندانی بر گروهتجربی و کنترلوارد آورد و آنانرا بهسویوضعیت مطلوبتریسوقدهد (۵۸). و همچنین نیز ساریخانی (۱۳۹۱) نیز نشانمیدهد کهتمریناتپلایومتریک بر سرعت و چابکیدانشآموزان بهبودی حاصل نشدهاست. دلیلآنممکناست به خاطر خستگیو سنکم آزمودنیها بودهباشد، نشاندهندهایناست کهبا یافتههای این تحقیق همخوانی ندارند (۱۲).
پژوهشرواسی (۱۳۹۳) در پژوهشخود نیز نشانمیدهد، انجامتمریناتپلایومتریک بر وضعیت چابکی کشتی گیران گروهتجربی نسبت به کنترلبهبود حاصلشدهاست و انجامتمریناتپلایومتریک بهخصوص تمریناتترکیبی (پلایومتریک– قدرتی) بسیار مفیدتر از انجامتمرینات صرفا قدرتیاست و با یافتههای اینپژوهشهمخوانی دارد (۲۲).
۳) بینمیزان توانانفجاری بازیکنان بدمینتون پسر ۲۱ تا ۱۷ سال در دو گروهکنترل و تجربی بعد از هشت هفته تمریناتمنتخبپلایومتریک تفاوت معنیداری وجود ندارد.
با توجهبهجدول (۴-۹) تفاوتآماری معناداری بین گروهتجربی و کنترل وجود دارد. اینامر نشاندهندهیتأثیر احتمالی تمریناتمنتخبپلایومتریک بر متغیر توانانفجاری در این پژوهشمیباشد. بنابر این، اینفرضیه که ۸ هفته تمریناتمنتخبپلایومتریک بر توانانفجاری بازیکنان بدمینتون پسر ۱۷تا ۲۱ سال اثر معناداری دارد، قبول میشود (۵٫/. >P). در نتیجهمیتوانگفتکه اجرایتمریناتمنتخبپلایومتریکبر توانانفجاریبازیکنان بدمینتون پسر اثر گذار است (۵٫/. >P).
اینیافتهها با یافتههایتحقیقورخوشانسکی (۱۹۶۹) از تحقیقاتخود نتیجهگرفتکه تمریناتپلایومتریک شوک پرقدرتی را به عضله برای اجرای عملکرد بهتر وارد میکند. با اینعقیدهاو پیشنهاد میکند کهانجام حرکتهای پرشیبا حداکثر توانانفجاریتا حد امکان موجبافزایشعملکرد گروهتجربی نسبتبه کنترل در پرشورزشکاران میگردد کهبا تحقیق ما همخوانی دارد (۶۰).
نادری (۱۳۹۱) مقالهایرا با عنوان مقایسه سهشیوه تمرینیپلایومتریک بر توانانفجاری اندامتحتانیدانشآموزان فوتبالیستمنتشر کرد. نتایجحاصل نیز نشاندهندهی تأثیر مثبت تمریناتپلایومتریک بر توانانفجاریآزمودنیها گروهتجربی نسبتبه کنترل است و ساریخانی (۱۳۹۱) نیز نشانمیدهد کهتمریناتپلایومتریکدر پرشعمودی باعثافزایشتوانمعناداری شدهاست، و قناعی (۱۳۸۴) کهمعتقد است تمریناتپلایومتریک تنها بر توانانفجاری تأثیر معنیداری دارد، همخوانی دارد (۱۲،۳۳،۴۲).
 

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.

دسترسی به منابع مقالات : آثار تمرینات منتخب پلایومتریک بر چابکی،توان انفجاری و سرعت بازیکنان بدمینتون پسر- …

۲-۱۲ پیشینه تحقیق
تا کنون تحقیقات زیادی دربارهی ساختار عضلات و روشهای افزایش قدرت و توان، چابکی و… انجام شده است. آنچه امروز دستورالعمل انجامکار بسیاری از مربیان و ورزشکاران موفق و بر جسته میباشد نتیجه بررسی زحمات و مطالعات فراوان محققینی است که حضور علم را در عرصه ورزش امری الزامی و اجتناب ناپذیر میدانند.
۲-۱۲-۱ تحقیقات خارجی
مارکوویک و همکاران[۵۳](۲۰۰۷) اثرات تمرینات دویسرعت و پلایومتریک را بر روی عملکرد عضلانی و عملکرد ورزشی سنجیدند. در این تحقیق دانشجویان تربیتبدنی مرد بهطور تصادفی به یکی از سه گروه دوی سرعت (SG،۳۰=n)، گروه پلایومتریک (PG، ۳۰=n) و گروهکنترل (CG، ۳۳=n) تقسیم شدند. گروه کنترل فعالیتهای فیزیکی خود را در طول تحقیق حفظ کردند. نتایج تحقیق نشان داد که تمرینات پلایومتریک و دویسرعت سبب افزایش قدرت، توان، چابکی و… میشود. همچنین تمرینات دویسرعت کوتاهمدتاثرات تمرینی مشابه حتی بیشتر را در عملکرد عضلانی و ورزشی نسبت به پلایومتریک ایجاد میکند (۷۴).
نوبری و همکاران[۵۴](۲۰۰۶) اثرات تمرینات پلایومتریک و چابکی را در برنامهتمرینی یکبیمار، پساز جراحی در زانو بررسی کردند. از یک ورزشکار ۲۳ ساله که پس از ۱۲ هفته جراحی، با درد و ورم در زانوی چپ که از حضور در تمرینو مسابقهپرهیز شدهبود در تحقیقاستفادهکردند. ورزشکار به مدت ۸ هفته برای مداوا حضور پیدا کرد. در ۴ هفتهی پایانی، تمرین چابکی و پلایومتریک را برای دورهی توان بخشی طراحی کردند. نتایجدر طول فاز احیای بازگشتبهورزش، بیمار تغییرات بسیار مهمی در شاخص کار کردی اندامتحتانی، پرشعمودی، تست چابکی و دوی ۴۰ یارد سرعت داشت (۶۳).
روپچاند و مارتین[۵۵](۲۰۱۰) مدعیشدند، تمریناتپلایومتریک، قدرتو چابکی را در تیمنتبال جامائیکا بهبود بخشید. برای اثبات اینادعا ۱۸ نتبالیست ملی در یک برنامهی تمرین پلایومتریکی شرکت کردند. افراد، با استفاده از تست پرشعمودی، تست پرشعرضی و تست چابکی ایلینویز قبل از شروع برنامه و در هفته سوم ارزیابی شدند. تمامی ۱۸ نفر، ۳ هفته تمرین را انجام دادند. ۳ نفر در هفته سوم بیرون گذاشته شدند و این موضوع در داده از ۱۵ نفر تجزیه و تحلیل شد. در انتهای سه هفته، افزایشهای چشمگیری در امتیازات پرش عمودی (۲۳%=P)، امتیازات پرش عرضی (۲%=P) و امتیازات چابکی (۴۵%=P) وجود داشت (۵۰).
کانروی[۵۶](۱۹۹۴) رویدانشجویان تحقیقی صورت داد. در پیشآزمون، آزمونسرعت، پرشطول و پرش سهگام از نمونهها گرفته شد. سپس به صورت تصادفی گروه بندی شدند و گروهها شامل گروهی با تمرینات پرش عمق، پرش از روی جعبه، تمرینات انعطافپذیری و چابکی و گروه آخر به عنوان گروه کنترل بودند. تمرینات ۱۰ دقیقه در هر روز برای ۵ روز در هفته و به مدت ۷ هفته اجرا شد و سپس پسآزمون گرفته شد. نتایج آزمایش حاکی از آن بود که تمرینات با نتایج متفاوت ولی مثبت در مقایسه با گروه کنترل بود (۷۱).
لوید[۵۷] و همکاران (۲۰۱۱) اثرات ۴ هفته تمرینات پلایومتریک را بر شاخصقدرت و سفتی پا در مردان جوان مورد بررسی قرار دادند. بدین منظور ۱۲۹ پسر از سه گروه سنی مختلف (۹/۱۲ ۱۵ ساله) در این تحقیق شرکت کردند و به دو گروهتجربی و کنترل مطابق با گروههایسنی مربوط بهآنها تقسیم شدند. گروههای تجربی یک برنامه تمرینی پلایومتریک ۴ هفتهای را دو بار در هفته دنبال کردند در حالی که گروهکنترل در کلاسهای درسی تربیتبدنی عادیشان شرکت کردند. نتایج این تحقیق نشانداد که قدرت نسبی سفتیپا با یک برنامهتمرینی پلایومتریک ۴ هفتهای پیشرفت مییابد و اینپیشرفت در طول دورانخردسالی بستگی به سن دارد (۶۹).
سائز[۵۸] و همکاران (۲۰۱۲) اثراتتمرینات پلایومتریکرا بر عملکرد سرعت مورد بررسی قرار دادند. در نتیجه برای بهینهسازی افزایش دو، ترکیبی از انواع مختلف پلایومتریکها و استفادهاز برنامههای تمرینیکه شتاب افقی بیشتریرا با آن ترکیب میکند (یعنی تمریناتپلایومتریکی با سرعت خاص، پرشها با جابجاییافقی)، نسبت به استفادهاز فقط یکشکل از تمرین پرشی پیشنهاد شده بود. هیچگونه بهبودی ناشی از انجام تمرینات پلایومتریک با وزنه اضافه شد، مشاهده نگردید (۵۴).
– در سال ۱۹۸۴ تمریناتپلایومتریکرا جزء برنامههایعمدهدوندگان و پرتاپکنندگان مطرحکردند و مشخص شد که پرشعمقی باعث افزایش تنش اکسنتریک و کانسنتریک عضله میشود.
نیروی وارده به عضله در این نوع تمرین خیلی بیشتر از انقباضی است که درحرکت نیمه چمباتمه و به آرامی صورتمیگیرد، بوده است (۶۸).
چلی[۵۹] و همکاران (۲۰۱۰) اثراتبرنامهی تمرینیپلایومتریک درون فصلیکوتاه مدت را روی توان پا، عملکرد دوی سرعت پرش فوتبالیستها مورد بررسی قرار دادند. بدینمنظور ۲۳ مرد با میانگین سنی ۷%۱۹ ساله به طور تصادفی به یک گروه تجربی (۱۲=n) و یک گروه کنترل (۱۱=n) تقسیم شدند. آزمودنیها ۲ بار در هفته تمرینات پلایومتریک را انجام دادند. نتایج نشان داد که تمرینات پلایومتریک مؤلفههای اجرایی ورزشی مهم مرتبط با تمرینات درون فصلی استاندارد را توسعه بخشید (۴۳).
ساندرس[۶۰] و همکاران (۲۰۰۶) تحقیقی تحت عنوان بهبود اقتصاد دویدن با تمرینات پلایومتریک کوتاه مدت در دوندگاناستقامت و نیمهاستقامت بسیار تمرین کرده را انجام داد. که به دو گروه کنترل وتجربی تقسیم شدند. گروه کنترل فقط تمرینات دو و گروه تجربی علاوه بر تمرینات دو تمرینات پلایومتریک را انجام دادند. حداکثر اکسیژنمصرفی با دوی ۱۴، ۱۶ و ۱۸ کیلومتر ارزیابی شد. آنها با انجام ۹ هفته تمرینات پلایومتریک بر روی ۷ دونده نشاندادند که اینتمرینات در گروهتجربی نسبتبه گروهکنترل باعث بهبود اقتصاد دویدن در دوندگان استقامت و نیمهاستقامت تمرین کرده میشود که این بهبود در ۱۸ کیلومتر بود (۸۳).
کوتزمانیدیس[۶۱](۲۰۰۶) بهبررسی تأثیر تمرینات پلایومتریک بر سرعتدویدن و پرشچمباتمه در پسران پیشاز بلوغ پرداخت. او با انجام ۱۰ هفته تمرین پلایومتریک بر روی ۱۵ پسر و انجام پیشآزمون و پسآزمون نشان داد کهاین تمرینات بهطور چشمگیری موجب بهبود عملکرد سرعت دویدن و پرش چمباتمه میشود. سرعت در مسافت های صفر تا ۳۰ متر، ۱۰ تا ۲۰ متر و ۲ تا ۳۰ متر افزایش پیدا کرد، ولی در مسافت صفر تا ۱۰ متر تغییریپیدا نشد. ایننشان میدهد کهاین برنامه منتخب بر حداکثر مرحلهسرعتمؤثر است نهبر مرحله شتاب (۸۲).
فوور[۶۲] و همکاران (۲۰۱۱) اثرات تمریناتپلایومتریک را روی قسمت فعال و غیرهفعال مجموعه کمپلکس تاندون– عضله ایپلانتارفلکسورها بررسی کردند. ۱۹ نفر را بهطور تصادفی به دو گروهآموزش و کنترلتقسیم کردند. مؤلفههای فعال گروهآموزش و مؤلفههای غیرهفعال را گروه کنترل تشکیل دادند. مؤلفههای فعال و غیره فعال برایاستفادهاز کشش سریع در طول فعالیتهای تمرینیخود از انقباض ایزومتریکی ایجاد شده در تمرینها برای بهبود مجموعه کمپلکس تاندون– عضلهای پلانتار فلکسورهای تعیین شده بودند، فعالیت میکردند. یک افزایش کششی قابل توجه در مؤلفهی غیره فعال پیدا شد. در برابر، کاهش قابل توجهای در قسمت فعالمشاهده شد. بنابراین تمرینات پلایومتریک سازگاریخاصیرا روی قسمت فعال و غیره فعال مجموعه کمپلکس تاندون عضلههای سوق دادند. اینسازگاری همتوانست کارایی روند انرژی ذخیرهای در عضلاترا افزایشدهد و هم باعث کشش عضلانی تا حد زیادی در حرکات پرششی شد (۷۳).
پادوین[۶۳] و همکاران (۲۰۱۱) تأثیر ۶ هفته تمرینات منتخبپلایومتریک را بر حرکات شناگران بالغ سنجیدند. شناگران به یک گروهکنترل (۱۱=n)، که تمریناتشنا را انجام میدادند و یک گروهتجربی (۱۲=n) کهتمرینات پلایومتریکو شنا را انجام میدادند تقسیمشدهو هر دو گروه ۵/۵ ساعت در هفتهطی یکدورهتمرینی ۶ هفتهای قبلاز شروعفصلمسابقاتشنا، تمریناترا شروعکردند. در گروهتجربی، تمریناتپلایومتریک شامل پرشهای عمقی و بلند، قبل از تمرینات شنا دو بار در هفته بود. نتایج اثر مثبت تمرینات پلایومتریکرا روی حرکات شناگران مانند شیرجهزدن، نشان داد. بهعبارتدیگر انجام تمریناتپلایومتریک همراه با تمرینات شنا باعث بهبود در استارت و شیرجه، شناگرایان گروهتجربی نسبت به گروهکنترل شد (۴۱).
سدانو[۶۴] و همکاران (۲۰۱۱) اثرات تمریناتپلایومتریکرا بر قدرتانفجاریو ظرفیت شتابو سرعتضربه در فوتبالیستهایجوان منتخب بررسیکردند. ۲۲ بازیکندر این تحقیق شرکتکردند. گروهکنترلی و گروهتجربی. هر دو گروه تمرینات تکنیکی و تاکتیکیرا انجام داده و با هم تطبیقدادند. تمریناتپلایومتریک سه روز در هفته انجام میشد و شامل پرشاز روی موانع، پرشهایافقی و پرشهای با مانع میشد. توانایی پرش، ۱۰ متر دوی سرعتو سرعتضربه در ۵ موقعیتمختلف اندازهگیری شد. نتایج نشانداد که، افزایش چشمگیریرا در توانایی پرشو ظرفیت شتاب بعد از ۶ هفته تمرین و در سرعت ضربه با پایتخصصی و غیرهتخصصی به ترتیب بعد از ۸ و۱۰ هفته نشانداد. به عبارتدیگر، هیچ تغییرات چشمگیری در بازیکنان گروهکنترلی حین تحقیق وجود نداشت (۵۳).
مارینا[۶۵] و همکاران(۲۰۱۳) حرکات پرشیپلایومتریک را بر زنان و مردانژیمناست از ارتفاعهای مختلف مورد بررسی قرار دادند. ۷۶ ژیمناستمرد کهفقط تمریناتژیمناستیک انجام میدادند و ۹۱ ژیمناستزن از افراد نیمه فعال، که تمرینات ژیمناستیک همراه با تمرینات پلایومتریک را انجام میدادند، داوطلب شرکت در این تحقیق شدند. که ژیمناستهای مرد نسبت زمان پرواز مشابهای را نسبت به قبل کسبکردند، در حالیکه ژیمناستهای زن زمان پرواز بیشتری در مقایسه با قبلاز تمرینات پلایومتریک را بدستآوردند. و این نشاندهنده ایناست که ژیمناستهایزنزمانپرواز بیشترینسبتبه مردانژیمناست داشتند. بهترینعملکردها (پرشها) بین ارتفاع ۴۰ و ۶۰ سانتیمتری برای گروه مردان بدست آمد، در صورتیکه گروه زنان افزایش ارتفاع (بهترین عملکردشان۸۰ سانتیمتر) مشاهده شد (۷۰).
ماکاروک[۶۶] و همکاران (۲۰۱۱) تمرینات یکجانبه و دو جانبه پلایومتریک را بر توان و تواناییپرش در بانوان مورد بررسی قرار داند. ۴۹ دانشجوی زن آموزش ندیده اما از نظر بدنی فعال دانشگاهی بهطور تصادفی به یکی از ۳ گروهتقسیمشدند: گروه پلایومتریک یکجانبه (۱۶=n)، گروه پلایومتریک دوجانبه (۱۸=n،BLE) و یکگروه کنترل (n=18). نتایج نشانداد که تمریناتپلایومتریکیک جانبه توانو حرکاتپرشیرا طی دورهای کوتاهتر، در مقایسه با تمرینات پلایومتریک دو جانبه تولید میکنند، اما افزایشهای حرکتی بسیار طولانیتری را بعد از تمرینات پلایومتریک دو جانبه بدست میآورند (۷۶).
دی ولیریال[۶۷] و همکاران (۲۰۱۱) تسهیلحرکات پرشی را بعد از تمرینات ترکیبیدر تقابل با تمرینات منحصرا قدرت بیشینهای، مقاومتی سنگین و پلایومتریک مورد بررسی قرار دادند. هدف از این تحقیق، آزمایش اثرات ۵ محرکمختلف روی توانایی پرش و تولید قدرت بعد از ۷ هفته تمرین بود. ۶۵ (۴۷ مرد و ۱۸ زن) دانشجوی تربیتبدنی بهطور تصادفی به ۵ گروه آزمایش تعیین شدند. ترکیبی از همهی متدهای تمرینی(A): تمرینات مقاومتی– سنگین با استفاده از تمرین اسکات کامل( یعنی ۸۵-۵۶% ازRM1 به مدت ۳-۶ بار تکرار). (B): تمریناتقدرتی جهتدار با استفاده از تمرین اسکات موازی (یعنی ۱۳۰-۱۰۰% از ذخیره که بازده توان را برای ۶-۲ تکرار بیشینه میسازد). (C): تمرینات قدرتی جهتدار با استفاده از پرش با حرکات مخالفذخیره شده (یعنی ۱۰۰-۷۰% از ذخیره که بازده توان آن برای ۵-۲ تکرار است، پرش حرکات مخالف (ICMJ) (D) و پرشپلایومتریک (E). نتایج این تحقیق نشانداد که اگر برنامهی تمرینی بهطور صحیح طراحیو اجرا شود، هم تمرینات سرعت آرام تمرینی و تمرینات قدرتی جهتدار توانی به تنهایی یا در ترکیب با تمرینات پلایومتریک، محرک تمرینی مثبتی را برای تسهیل حرکات پرشی مهیا میکند (۴۴).
دونده سرعت لهستانی ایرنا شونیکا[۶۸]، دارندهمدال برنز ۲۰۰ متر المپیک سال ۱۹۷۲ و طلای ۱۹۷۶ و قهرمان دیگریدر دوی ۱۵۰۰متر المپیکنیز از تمریناتپلایومتریکاستفادهمیکرند. بهطور خلاصهتمرینات پلایومتریک به خودیخود چیز تازهای نیستولی کاربرد صحیح آن بهعنوان یک روشتمرینی به توضیح و راهنمایی بیشتری نیازمند است (۱۵).
سانتوز[۶۹] و همکاران (۲۰۱۳) اثرات تمرینات پلایومتریک همراه شده با بی تمرینی و دورههای تمرینکاهش یافته را بر قدرتانفجاری در بازیکنان بسکتبالیست مرد بالغ مورد بررسی قرار دادند. دو گروه شکل گرفتند. یک گروهآزمایشیو یکگروهکنترل. برنامهیتمرینیپلایومتریک ۱۰ هفته، دو بار در هفتهدر طولتمرینمنظم بسکتبال اجرا شدند. بهطور همزمان، گروهکنترل فقط در تمرین منظم بسکتبال شرکت کرد. در انتهای این دوره، گروه آزمایشبهدو گروه دیگر تقسیم شدند: یکگروه تمرینی کاهشیافته و یک گروهبیتمرینی تمامیشرکت کنندگان، در ابتدا و در انتهایتمریناتپلایومتریکدرونفصلی ۱۰ هفتهایو درهفتههای ۱۶،۱۲،۸،۴ دورههایبیتمرینی درون فصلی وتمرینات کاهش یافتهبرای پرشاسکات، پرشحرکاتمخالف، تستآبالاگو (Abalakou)، پرش عمق، قدرت مکانیکی، پرتاب مدیسنبال ارزیابی شدند. در فاز اول تحقیق، گروه آزمایشی بهطرز قابل توجهی تمامی شاخصهایارزیابی شدهرا افزایش داد. در فاز بعدی و بهطور کلیتمامیگروهها نتایج بهدستآمدهی قبلی را حفظکردند. در نتیجهیتمریناتپلایومتریک اثراتمثبتیرا بر قدرتانفجاری اندامتحتانی و فوقانی در بازیکنان بسکتبالیست مرد بالغ نشانداد (۴۶).
ناکامورا[۷۰] و همکاران (۲۰۱۳) بهمقایسهتأثیر تمریناتپلایومتریک و دو بر عملکردهایشدتبالایفوتبالیستها پرداختند. بدینمنظور ۲۹ مرد فوتبالیستبه سهگروه تقسیم شدند: گروه دو (R ،۱۳=n)، گروه پلایومتریک (P ،۱۱=n) و گروهکنترل (C ،۵=n). هر دو گروهتمرینی، تمریناتخود را دو روز در هفته، به مدت سه هفته اجرا کردند در حالیکه گروه C مجاز به اجرای هیچ تمرینی نبود. نتایج این تحقیق نشان میدهد که نه دوی استقامتو نه تمرینپلایومتریک دو روز در هفته به مدت سههفته اثر چشمگیری بر عملکرد شدتبالا در مقایسه با گروه کنترل نداشتند (۶۴).
توماس[۷۱] و همکاران (۲۰۰۹) اثر دو روش تمرینپلایومتریک را بر قدرت و چابکیدر بازیکنان فوتبالیست جوان مورد بررسی قرار دادند. بدینمنظور ۱۲ مرد از یک آکادمی باشگاه فوتبال نیمهحرفهای بهطور تصادفی انتخاب و به دو گروه پرشعمق و پرشحرکات مخالف، تقسیمشدند. شرکتکنندگان به مدت ۶ هفته، ۲ بار در هفته به تمرین پرداختند. بعد تمرین، هر دو گروه، پیشرفتهایی را در ارتفاع پرشعمودی زمان چابکی و بدون تغییر در حرکاتدویسرعت را تجربه کردند. هیچتفاوتی بین گروههای درمانی وجود نداشت. این تحقیق نتیجه گرفت که هر دوی تمرینات پلایومتریک پرشعمق و پرشحرکات مخالف، فعالیتهایتمرینی ارزشمندی برای بهبود قدرت و چابکی در بازیکنان فوتبالیست جوان هستند (۷۲).
میهالیک[۷۲]و همکاران (۲۰۰۸) بهمقایسه برنامههایپیچیده کوتاهمدت و ترکیبی رویارتفاع پرشعمودی و بازده توان پرداختند. بدینمنظور۳۱ نفر از والیبالیستهای دانشگاهی (۱۱ مرد و ۲۰ زن) به دو گروه تمرینی پیچیده و ترکیبیتقسیمشدند. دو گروه، دو بار در هفته به مدت چهار هفته مرین داده شدند.تمرین بین دو گروه مساوی بود. تمرینات پیچیده، بینتمرینات مقاومتی و پلایومتریک در هر روز تمرینی تغییر میکرد در حالی که تمرینات ترکیبیشامل تمرینات مقاومتی در یک روز و تمرینات پلایومتریک در روز دیگر میشد. نتایج این تحقیق اظهار کرد کهپیشرفت قابل توجهی در پرشعمودی بازده توان دو گروه فقط بعد از سههفته تمرین دیده شد هیچکدام از دو گروه نسبت به دیگری پیشرفت بیشتری نداشت (۴۸).
ابن[۷۳] و همکاران (۲۰۰۸) در تحقیقیشدتتمریناتپلایومتریک را با استفادهاز الکترومایوگرافی ارزیابی کردند. بدینمنظور۲۳ ورزشکار برای انجام تمریناتپلایومتریک بهطور تصادفیانتخاب شدند. نتایج، اثرات مهم و قابل توجهی را برای عضله چهار سر ران و عضلات ساقپا نشان داد ولی هیچ اثر مهم و قابل توجهی برای عضلات همسترینگ نشان نداد (۴۶).
وسکووی[۷۴] و همکاران (۲۰۰۸) اثرات یک برنامه پلایومتریک را بر نیروی عمودی و حرکاتپرشی در بانوان دانشگاهیمورد بررسی قرار دادند. شرکتکنندگان۲۰ زن دانشگاهی که بهطور تفریحی در بسکتبالرقابت کردند بهطور تصادفی به یکگروهتمرینی (۱۰=n) و یک گروهکنترل (۱۰=n) تقسیم شدند. نتایج نشانداد که بر روی عکسالعمل فرودی عمودی در گروه تمرینی، کاهش یافت، اما بهطور آماری در مقایسه با تغییری که در گروه کنترل مشاهده شد (۶/۲۵۷ ۶/۵۴) تفاوتنداشت (۱۲۲/.=P). هیچتفاوتیدر بینگروهها برای ارتفاع پرش حرکات مخالف با هیچکدام از متغیرهای کنتیکی دنبال شده در ۶ هفته عملکردی وجود داشت (۵۵).
استم[۷۵] و همکاران (۲۰۰۷) بهمقایسه تمریناتپلایومتریک خاکیو آبی بر پرشعمودی پرداختند. در اینتحقیق ۲۱ نفر مرد دانشگاهیبا سنین ۲۴ سال بهطور تصادفی بهیک تا سهگروه تقسیم شدند: گروه ۱ آبی، گروه ۲: خاکی و گروه ۳: کنترلی. شرکتکنندگان به مدت ۶ هفته و دو بار در هفته تمریندیدند. نتایج نشانداد که گروههای آبی و خاکی بهطور قابلتوجهی بسیار بهتر از گروهکنترلی در پرشعمودی بودند و هیچ تفاوت قابل توجهی در پرشعمودی بین گروههای آبی و خاکی پیدا نشد (۵۲).
لوبرس[۷۶] و همکاران) ۲۰۰۳( اثر تمریناتپلایومتریکرا بر بهبودعملکرد پرشعمودی و توانبیهوازی بررسی کرد. بدینمنظور مرداندانشگاهیکهاز لحاظبدنی فعالبودند، بهطور تصادفی به یک برنامهی ۴ هفتهای (۱۹=n) و یک برنامهی-تمرینی۷ هفتهای (۱۹=n) تقسیمشدند. نتایج تحقیق نشان داد که برنامههایپلایومتریکی چهار هفتهای و هفت هفتهای بهطور مساوی در بهبود پرشعمودی، توان پرشعمودی و توانبیهوازی، هنگامیکه با یک دورهی بهبود ۴ هفتهای همراه شدند، مؤثر بودند (۴۷).
متاوج[۷۷] و همکاران)۲۰۰۱( بهبررسیاین موضوع پرداختند کهآیا مقدار محدود تمرینپلایومتریک میتواند حرکات و پرش را در بازیکنان نوجوان بسکتبال که قبلا سطح بالای عملکرد را نشان دادهاند، بهبود ببخشد؟ ۳ برنامهتمرینی مختلف برای اینمنظور اجرا شد. قبل و بعد از تمریناز آزمودنیها پیشآزمون و پسآزمون به عمل آمد. نتایج، بهبود در گروهتجربی را نشاندادند. در حالیکه تغییرات در گروهکنترل چشمگیر نبود. تحقیق پیشنهاد میکند کهیکمقدار محدود تمرینپلایومتریکمیتواند عملکرد پریدنرا در بازیکناننوجواننخبه بسکتبال بهبود ببخشد و این این بهبود میتواند بخشی از آن در ارتباط با افزایش در نیروی اکستنسورهای لگن و دامنه پیشرفت نیرو باشد (۷۷).
پات ماتزوف[۷۸])۱۹۷۱( رکورد پرشارتفاع را بهبود بخشید. او در تمرین پرشارتفاع از تمریناتپلایومتریک استفادهزیادی میکرد. او حرکاتتقلیدی تکنیک- شکلی از پرشعمیق کهاز رویجعبهایبهارتفاع ۱۲۲ سانتیمتر به پائینمیپرید و سپسبه طرفبالا پریدهتا هدف بالایسر خود را لمسکند، را در پاییز و زمستان ۴ تا ۵ سری و در سری ۱۰ بار و در بهار یک بار در هفته انجام میداد (۱۵).
_ درسال ۱۹۸۴ در ارتباط با مشخصهاینتمرینات کهانرژی ارتجاعی ذخیرهشده در عضله واکنشو عکسالعمل هر عضله میباشد، تحقیقاتی صورتگرفت و در این ارتباط حرکات پرشعمودی، پرشجفت طولی و پرش عمقیمورد آزمایشقرار گرفت. نتیجه بدستآمده مثبت بودن این حرکات و تمرینات را ثابت نمود. بنابر این هر جاییکه با ورزشهای قدرتی و توانسر و کار دارند میتوانند این حرکات را مورد استفاده قرار دهند (۶۷).
سائز[۷۹] و همکاران (۲۰۱۰) اثر تمریناتپلایومتریک را بر حرکات سنجش قدرت پا، پرش و دویسرعت در بانوانرا بررسیکردند. اینتحقیق یکگروه از ۵۵ زن ۴۰ و ۷۰ ساله با هیچتجربهشرکتدر ورزش ژیمناستیک، در یکبرنامه ژیمناستیکی به فعالیت پرداختند. تمامی تستها برای تعیین ارزشهای استقامت قدرتی- عضلانی، حرکت پرشعمودی و سرعت، قبل و بعد انجام شدند و بعد از هشت هفته استراحت، هشت هفته تمرین را دنبالکردند. تستهای اجرایی در سه روز انجام شدند. نتایج تأثیر کم طی دورههای تمرینی کوتاه مدت در زنان میانسال و آموزش ندیده را نشان داد (۸۱).
بیدی[۸۰] و همکارانش (۱۹۸۷) مقایسهای را بین پرش از ارتفاعهای گوناگون انجام دادند واختلافاتی را در بین افراد ملاحظه کردند. آزمودنیها دو گروه از دانشجویان تربیتبدنی و بازیکنان والیبال بودندکه پرشهای خود را از ارتفاعهای مختلفانجام دادند. آزمودنیها میبایست ۵ دفعه پرشکنند وپس از ۵ پرش از هر ارتفاع ۵ دقیقه استراحت کنند. بهترین اجراها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. اجرای دانشجویان تربیتبدنی تا زمانی که ارتفاعهای متوسط میپریدند افزایش نشان میداد و با افزایش ارتفاع اجراها افت پیدا میکردند، لذا تفاوت معنیداری بین بازیکنان والیبالو دانشجویان تربیتبدنی مشاهده نشد. بین نظریههای محققیندر خصوصمیزان ارتفاعدر پرشاز بلندیو حداکثر بهرهاز انرژیذخیرهارتجاعیتفاوتهاییوجود دارد. اما تقریبا ارتفاعهای متوسط و پرشاز آن ها مورد تأیید بیشتر پژوهشگران است (۵۷).
رالی[۸۱] و دویل (۱۹۹۲) برروی ۲۸ بازیکنراگبیدر مرکز علومورزشی شهر لیورپورل صورتگرفت کهطی آن انجام تمریناتپلایومتریک در فصل مسابقه مورد بررسی قرار گرفت. ۱۴ نفر از این گروه به عنوان گروه تجربی در مدت ۸ هفته بعد از پایان تمرینات خود،تمرینات پلایومتریک را انجام میدادند. گروه کنترل تنها تمرینات عادیراگبیرا در برنامهکار خود داشتند. با اینحال پیشرفت معنیداری در افزایش قدرتعضلات اندامتحتانی بدست نیامد و این نشانداد که در فصل مسابقات انجام تمریناتپلایومتریک مورد شک و تردید است (۵۸).
گرت و براوان[۸۲](۲۰۱۳) اثر تمرینهایپلایومتریکدر انتخابتواناییحرکتبازیکنان تنیسدختر دبیرستانی مورد بررسیقرار دادند. در این تحقیقتوان، انعطافپذیری، چابکیو سرعتآزمودنیها قبل و بعد از ۶ هفتهتمرینهای پلایومتریک اندازهگیری شد. در این تحقیق ۲۰ تنیسور زن دبیرستانی در دو گروه کنترل و تجربی شرکتکردند که بعد از شش هفته تمرینپلایومتریک تفاوتمعناداریدر تمامیمتغیرها دیده شد بهغیر از سرعت. در واقع این نوع تمرین تغیری در سرعت آزمودنیها ایجاد نکرد (۶۱).
ایزمایل[۸۳] و همکاران (۲۰۱۰) بهمقایسه تمریناتپلایومتریکدر مقابل ورزشهای مقاومتی بعد از پیچخوردگی حاد قوزکپای خارجی پرداختند. ۲۲ ورزشکار (۲۰ تا ۳۵ ساله) از هر دو جنس با پیچخردگی قوزکپای وارونه شدهی یک طرفهی درجهی یک یا دو در این تحقیق شرکت کردند ( حداقل ۳ هفته بعد از صدمهحاد). آنها بهطور تصادفی به ۲ گروهتقسیم شدند. گروهاول تمریناتپلایومتریکرا دریافتکردند در حالیکهگروه دوم تمریناتمقاومتیرا به مدت ۶ هفته دریافتکردند. نتایج حاکیاز آن استکه پلایومتریکها مؤثرتر از ورزشهای مقاومتی در بهبود حرکات عملکردیورزشکاران بعد از پیچخوردگی قوزک خارجی پا است (۶۲).
آلن والز[۸۴] دارندهمدالطلای دوی ۱۰۰ متر المپیکسال ۱۹۸۰ حرکاتتمرین پرشگونهرا در برنامهتمرینخود مورد استفاه قرار میداد (۱۵).
سالونیکیدس[۸۵] و همکاران (۲۰۰۸) اثرات تمریناتپلایومتریک، تمریناتتنیسو تمریناتترکیبیرا بر عکس العمل، سرعت، توان و قدرت خطی و خارجی در بازیکنان تنیسور مبتدی مورد بررسی قرار دادند. ۶۴ تنیسور مبتدی ۲۱ ساله، بهطور مساوی (۱۶=n) بهیک گروهکنترلC,PT,TDT,CT تقسیم شدند. تمرینات ۳ بار در هفته به مدت ۹ هفته انجام شد. نتایج نشان داد کهTDT تمامیعملکردهای دوهای سرعت ۴ متر و ۱۲ متر را بهبود بخشید در حالی کهCT برای به همپیوند دادن فایدهیهر دو برنامهظاهر شد و بیشتر آیتمهای تستی را بهبود بخشید. مربیان تنیس باید آگاه باشند که هر رژیم تمرینی ممکن است تغییرات مطلوب بیشتری را ایجاد کند (۵۱).

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  fotka.ir  مراجعه نمایید.

پژوهش – آثار تمرینات منتخب پلایومتریک بر چابکی،توان انفجاری و سرعت بازیکنان بدمینتون پسر- قسمت …

ورخوشانسکی و تاتیان[۸۶](۱۹۶۹) روی اثر ترکیبی تمرینات انفجاری مطالعه کردند. تعدادآزمودنیها ۳۰ نفر بودند که به سه گروه تقسیم شدند. گروه ۱: تمریناتسرعتی، قدرتی را با پرش، هالتر و حرکتهایوزنه سریع، پرشعمودی، حداکثر پرشطول ایستاده و پرشسهگام. گروه ۲: همان تمرینات را با تکرار و نوبتهای متفاوت گروه ۳: یک سری تمریناتانفجاری و پرش از ارتفاع را انجام دادند. هر سهگروه تمرینات خود را به مدت۱۲ هفته و دو روز در هفته انجام دادند. تجزیه و تحلیل یافتهها نشان داد که سطوح سرعتی– قدرتی در گروه ۳ نسبت بهگروه ۱ و ۲ تفاوتینداشتهاست. آنها نتیجه گرفتند کهانجام حرکتهای انفجاری و پرشاز بلندی تأثیر بیشتری در افزایش توان سرعتی– قدرتی ورزشکاران دارد. اما تأکید کردند که تمرینات با وزنه هم بایستی برای فعالیتهای سرعتی– قدرتی وجود داشته باشد و آنها توصیه کردند چنانچه تمریناتانفجاری با تمرینات با وزنه اجرا شوند نتایج مطلوب خواهد بود (۶۰).
میلر[۸۷] و همکاران (۲۰۰۶) بهبررسی تأثیر ۶ هفته برنامهتمرینپلایومتریک بر چابکیپرداختند. آزمودنیها به دو گروهکنترل و گروهتجربیتمریناتپلایومتریک تقسیمشدند. همهیآزمودنیها قبلو بعد از برنامهتمرینی در تست ایلینویز و تیتست شرکتکردند. آزمودنیهای تجربی نتایج چشمگیری را نسبت به گروهکنترل در تستها نشان دادند. نتایجاین تحقیقنشانداد کهتمرینپلایومتریک میتواند تکنیکتمرینیمؤثریبرای بهبود چابکی ورزشکاران باشد (۸۴).
۲-۱۲-۲ تحقیقات داخلی
شکرچی (۱۳۸۳) در تحقیقیکه تحتعنوان اثر تمریناتپلایومتریک بر روی توانبیهوازی بازیکنانوالیبالزن انجام داد، بیان داشت که تمریناتپلایومتریک بر توان بیهوازی بانوان در رشتهی والیبال تأثیر معناداری داشته است (۲۸).
شهدادی (۱۳۸۸)، در تحقیقیعنوان تأثیر تمریناتپلایومتریک بر توانانفجاری و تغییر شتاب بازیکنان هندبال انجام داد و اظهار داشتتمریناتپلایومتریک موجبافزایش رکورد تغییر شتابو توانانفجاری ورزشکاران گروه تجربیدر مقایسه با گروهکنترل شدهاست. نتایج تحقیق وی نشانداد افزایشرکورد و توانانفجاری در پرشعمقی از سطح ۴۰ و ۶۰ سانتیمتری بیشترین اثر را داشتهاست (۴۰).
آقای مسعود معینی (۱۳۷۴)، بهبررسی و تأثیر تمریناتپلایومتریک برروی برد توپ در فوتبال انجام دادند. جامعهآماری بازیکنان فوتبال دانشگاه شهید بهشتی تهران- حداکثر تعداد ۲۲۰ نفر مدت تمرین ۲ ماه کهگروه تجربی در پایان هر جلسه تمرین به مدت ۱۵ دقیقه تمریناتپلایومتریک را نیز انجام میدادند. نحوه انجامکار بدینترتیب بود که سهضربه کاشته شده با فاصله ۵ متر از توپ انجام میگرفت و در خاتمه نتیجهگرفته شد:۱-تمریناتعادیفوتبال بهاضافه تمریناتپلایومتریک برروی برد توپدر شوتکاشته تأثیر داشتهاست. ۲- تمرینات پلایومتریک نسبت به تمرینات عادی فوتبال تأثیر بیشتری روی سرعت توپ شوت کاشته شدهدارد (۱۷).
نادر عربی (۱۳۷۵دانشگاهتهرانتأثیر تمرینپلایومتریک و تمرین با وزنه روی پرشعمودی بازیکنان بسکتبال به تعداد ۱۵نفر (۸ نفر گروه تمریناتپلایومتریک و۷ نفر گروهتمرینات با وزنه) که پساز یک دورهتمرینی ۲۱ جلسهای نتیجهگرفته شد: ۱) مقایسهپسآزموندر گروهتمرینبا وزنهو تمرینپلایومتریک، تأثیر تمریناتبا احتمال خطای ۵٫/.و۱٫/. معنیدار نبود. ۲) تأثیر تمرینبا وزنه در مقایسه پیشآزمون و پسآزمون این گروه با احتمال ۵٫/. و۱٫/. معنیدار نبود. ۳) تأثیر تمرینپلایومتریک در مقایسه پیشآزمون و پسآزمون اینگروه با احتمال ۵٫/. و۱٫/. معنیدار بود (۱۴).
عالمی (۱۳۷۷) تحقیقی درباره تأثیر تمرینات پلایومتریک بر روی بازیکنان جوان و برتر بدمینتون کشور سنین ۱۹ تا ۱۷ سال انجام دادند. آزمودنیها به دو گروهتجربی و کنترل تقسیم شدند. در این تحقیق آزمودنیهای تجربی به مدت ۸ هفته تحت تمرینات پلایومتریک قرار گرفتند. از آزمودنیها قبل و بعد از تمریناتپیشآزمون و پسآزمون بهعمل آمد. نتایج تحقیق نشان داد که تمریناتپلایومتریک موجب افزایش چابکی در گروهتجربی گردید (۲۱).
نیریزی (۱۳۷۹) به بررسی تمریناتپلایومتریک بر توان بیهوازی بازیکنان بدمینتون بانوان باشگاهی پرداخت. نتایجنشاندادند که اختلاف معناداری بین توان بیهوازی گروهتجربی و گروهکنترل وجود دارد و عدماختلافبا اطمینان بسیار بالا رد میشود (۳۷).
حسنزاده (۱۳۷۹) به بررسیتمرینات منتخبپلایومتریک بر توانانفجاری دختران ژیمناستیک تمرینکرده ۹ تا ۱۲ سالپرداخت. ۲۶ آزمودنیبهطور تصادفیبهدو گروه کنترلو تجربیبه مدت ۷ هفتهتمرین پلایومتریک و گروهکنترلتمرینهایعادی ژیمناستیکرا انجامدادند که تمرینمنتخبپلایومتریک بر میزان پرشعمودی، سرعت پرش و زمان پرشآزمودنیهای گروهتجربی در هر سه حالت پرش تأثیر معنادار داشت (۲۵).
سالمخجسته (۱۳۸۱) به بررسی تأثیر تمریناتپلایومتریک بر روی- چابکی بازیکنان هاکی پرداخت. تعداد آزمودنیها ۲۶ نفر که به گروههایکنترل وتجربی تقسیم شدند نتیجه نشانمیدهد که تمریناتپلایومتریک بر روی چابکی تأثیر مثبت داشتهاند (۱۱).
مهسا محسنزاده (۱۳۷۹) بهبررسی تأثیر تمریناتپلایومتریک بر میزانچابکی وتوانانفجاری پاهایکاراتهکاران ۱۵ تا۲۰ سالتهران. نتیجهپژوهش نشانمیدهد که تمرینات منتخبپلایومتریک بر میزانچابکی و توانانفجاری ایشان تأثیر معنیداری داشته است (۲۹).
کامبیز شیخآقایی (۱۳۸۱) بهبررسیو مقایسهتأثیراتدو روشتمرینیپلایومتریکو تمرینبا وزنهبر میزان شدت، توانانفجاری و سرعت بازیکنان فوتبال ۱۷تا۲۰ سال. نتیجه نشانمیدهد که هر دو روشتمرین بر متغیرهای مورد نظر تأثیر داشتهاند، ولی تأثیر تمریناتپلایومتریک بر توانانفجاری وسرعت بیشتر از تمرین با وزنه بوده است (۲۷) .
غلامرضا پارساپور (۱۳۷۷) به بررسی و مقایسه دو روش تمرین پلایومتریک و وزنه بر روی پرشعمودی ورزشکاران والیبال ۱۷تا۱۹ سال. تعداد آزمودنیها ۴۵ نفر که در سهگروه ۱۵نفری تحت عنوان گروهتمرین پلایومتریکتمرینوزنهو گروهگواه تقسیمبندیشدند. تمرین با وزنه وتمرینپلایومتریکباعثافزایشپرشعمودی این بازیکنان شد ولی این دو روش تمرین با هم تفاوتی نداشتند (۳۵).
محمدی (۱۳۹۰) به بررسی تأثیر یک دوره تمرینپلایومتریک در آب و خشکی بر بررخی از پارامترهای شنای قورباغهو پروانه شناگراننخبه پسر پرداخت. بدینمنظور ۲۰ شناگر بهطور تصادفی که ۱۰ نفر آنان در خشکیو ۱۰ نفر در آب بهتمریناتپرداختند. نتایج تحقیق نشانداد کهاگر چهدو شیوه تمرینپلایومتریک در آبو خشکی تأثیر یکسانی روی پارامترهای استارت گرب و تراک در شنای قورباغه و پروانه داشت، اما استفاده از اینبرنامه تمرینی ۶ هفتهای نتوانست بهطور معناداری در عملکرد شناگران تغییر ایجاد کند (۱۰).
عباس آقا کوچکی (۱۳۷۷) بهبررسی و تعیین اثر تمریناتپلایومتریک در افزایش توان بیهوازی ورزشکاران رشتهبسکتبال. تعداد آزمودنیها ۳۰ نفر کهدر دو گروه ۱۵ نفریتحتعنوان گروه تمرینپلایومتریک و تمرینات بسکتبال تقسیمبندی شدند. مدت تمرین ۸ هفته و هفتهای سه جلسه به مدت ۵/۱ ساعت بوده است. نتیجه این پژوهشنشانمیدهد که تمریناتپلایومتریک بر روی توانبیهوازی ورزشکاران بسکتبال تأثیر داشتهاست (۳۲).
خلیلیمرندی، پری (۱۳۸۰) بهبررسیارتباط بین میزان آمادگیجسمانی بازیکنان نخبهبدمینتوندختر با رتبههای کسب شده در مسابقات قهرمانی کشور پرداخت. افراد نمونه ۲۳ بازیکن نخبه بدمینتون دختر بودند. این تحقیق نشانداد بین رتبههای کسب شده با آزمون دوی سرعت ۴۵ متر، دو چابکی ۹×۴ متر و دو یک مایل (۱۶۰۹) متر ارتباط معنیداری بهدست آمد (۱).
جلالیانجوادپور، فریبا (۱۳۸۰) بهمقایسهیدو روشتمرینیآمادگیجسمانی بر بهبود کارآیی بازیکنان بدمینتون دختر باشگاههای استان تهران پرداخت. ۲۴ بازیکن از بین ۹۱ بازیکن بدمینتون دختر در رده سنی ۲۰-۲۸ سالبودند که بهطور تصادفی به دو گروه ۱۲ نفری شاهد و کنترل تقسیم شدند. دو گروه از نظر آزمونهای آمادگیجسمانی و حرکتی بدمینتون همگن بودند و تفاوت معنیداری دیده نشد. در مقایسه نتایج دو گروه با هم در تمام موارد هر دو شیوه تمرینی تأثیر مثبت و همجهتی را داشتهاست (۳۹).
نیکسرشت و همکاران (۱۳۸۸) تحقیقی تحتعنوان اثر تمرین استقامتی، پلایومتریک و موازی بر ویژگیهای بیوانرژیکو مهارتی بازیکنانفوتبال مرد انجام دادند. در اینتحقیق ۲۹ فوتبالیست مرد بهطور تصادفیدر ۳ گروه استقامتی، پلایومتریک و موازی قرار گرفتند. تمرینات به مدت ۸ هفته و هفتهای ۳ جلسه اجرا شد. نتایج نشان داد که پرشعمودی در گروههایپلایومتریک و موازی افزایش معناداری داشت. نتیجهگیری کردند کهتمرینات پلایومتریک، موازی و استقامتی نه تنها بر ویژگیهای بیولوژیک و مهارتی اثر منفی ندارد، بلکه موجب افزایش معنیدار حداکثر اکسیژن مصرفیو میانگین توانبیهوازی کاهش معنیدار خستگینسبت به تمرینات پلایومتریک و استقامتیصرفشدهاست (۳۰).
پرویز نامبخش (۱۳۸۷) تحقیقیتحتعنوان اثر تمریناتپلایومتریکبررویفاکتورهایقدرتشوتو سرعتهای انفجاریبازیکنانفوتبالجوانانکهنتیجهگرفتهشد: تمریناتپلایومتریک بررویفاکتورهایقدرتشوتو سرعتهای انفجاریبازیکنانفوتبالجوانانتأثیر معنیداریدارد (۱۸).
مسعود سلیمانی(۱۳۷۶) سازمانتربیتبدنی، تأثیر و مقایسه تمریناتپلایومتریک و تمریناتبا وزنهرویرکورد شناگرانسرعتی رشته صد متر کرالسینه سنین ۱۹تا۱۶ سال پسر استان کرمان به تعداد۳۰نفر (۱۵نفر تمرینات پلایومتریک و ۱۵ نفر گروه تمرینات با وزنه) که پساز یک دوره بدنسازی ۶ هفتهای نتیجهگرفته شد:
۱) گروهپلایومتریکدر لحظهاستارت و در برگشتها عکسالعملو عملکرد بهتری نسبت بهگروهی که تمرینات با وزنه را انجام دادند داشتند.
۲) تمریناتپلایومتریک روی رکورد شناگران صد متر پسر تأثیر معنیداری دارد (۱٫/.=a)
جهانگیر کریمیان (۱۳۷۲) بهبررسی تأثیر تمریناتپلایومتریک بر روی توانبیهوازی بازیکنان فوتبال. نتیجه گرفتهشد که تمریناتپلایومتریک بر روی توان بیهوازی بازیکنان فوتبال تأثیر معنیداری دارد (۲۶).
کرباسی (۱۳۷۸) تحقیقی تحتعنوان اثر تمریناتپلایومتریک بر افزایشتوانپا انعطافپذیریو چابکی بازیکن بدمینتون پسر انجام داد. ۴۰ نفر آزمودنی به دو گروهتجربی و کنترل تقسیم شدند. از آزمودنیها قبل و بعد از ۸ هفتهتمرین، پیشآزمون و پسآزمون به عملآمد. نتایج، افزایشدر توانپا، انعطافپذیری و چابکی بازیکنان گروه تجربی در مقایسه با گروهکنترل را نشاننداد (۳۱).
رواسی و همکاران (۱۳۹۳) بهبررسیتأثیر۸ هفتهتمرین پلایومتریک، قدرتی و ترکیبی بر چابکی کشتیگیران آزادکار جوان شهرستان ایلام بود. این تحقیق از نوع تحقیقات نیمه‌تجربی است که جامعهیآماری آن را ۳۲۸ کشتیگیر جوان آزادکار شهرستان ایلام تشکیل دادهاست. بدینمنظور ۴۰ نفر از آنها به‌صورت تصادفی انتخاب و پساز اجرای آزمون چابکی ایلینویز در پیش‌آزمون، به‌صورتتصادفی بهچهار گروه ۱۰ نفرهی تمرین قدرتی، پلایومتریک، ترکیبیو کنترل  تقسیمشدند و پس از هشت هفته اجرای پروتکلهای تمرینی مجدداً در پس‌آزمون تست ایلینویز به‌عملآمد. برایتجزیه‌ و تحلیلدادهها از آزمون تیوابسته، تحلیلواریانسیکطرفهو آزمون تعقیبی LSD استفادهشد، سطح معناداری(۰۵/۰P<) در نظر گرفتهشد. یافتههایتحقیق حاکیاز آن بود کهانجام هشت هفته تمریناتقدرتی، پلایومتریکو ترکیبی بر کاهش زمان آزمونچابکی کشتیگیران تأثیر معناداری دارد (۰۵/۰P<) در مورد تفاوتهای بین‌گروهی، نتایج آزمون تحلیل واریانس یکطرفه نشانداد کهدر پیش‌آزمون تفاوت معناداری بین میزان چابکیآزمودنیها در هر یک از گروههای تحقیق وجود ندارد، اما پس از هشت هفته مداخلههایتمرینی اختلاف معناداری بینآنها مشاهده شد. نتایجآزمون تعقیبیLSD نشانداد که بیشترینتأثیر بر بهبود چابکی ابتدا مربوط به تمریناتترکیبیسپستمریناتپلایومتریکو در نهایت تمریناتقدرتی بودهاست. البته بینگروه‌های تمرینترکیبی و پلایومتریک و بینگروه‌های تمرینقدرتی و کنترل ایناختلافمعنادار نبود. با توجه بهنتایج تحقیقحاضر میتوان نتیجهگرفت که، برای بهبود وضعیت چابکی کشتیگیران، انجامتمریناتپلایومتریک و به ‌خصوص تمریناتترکیبی (پلایومتریک- قدرتی) بسیار مفیدتر از انجامتمرینات صرفا قدرتیاست. در نتیجه انجامتمریناتمذکور با تأکید بر رعایتویژگیهای نمونههایتحقیق و معیارهایورود و خروجنمونهها در تحقیق حاضر توصیه میشود (۲۲).
قناعی (۱۳۸۴) بهمقایسه تأثیر تمریناتپلایومتریک بر چابکی، انعطافپذیری و توانپاهای پسران بسکتبالیست نوجوان ۱۳تا۱۱ ساله پرداخت. از بین ۵۰ بسکتبالیست، تعداد ۲۰ نفر به صورت انتخابی و هدف دار گزینش شدند. گروهتجربی به مدت ۸ هفته و هر هفته سهجلسه و هر جلسه ۶۰ دقیقه تمریناتپلایومتریک را انجام دادند و گروهکنترل در همین مدت تمرینات متداول بسکتبال را انجام دادند. نتایج تحقیق نشان داد که تمرینات پلایومتریک بر چابکی و انعطافپذیری آزمودنیها معنیدار نیست، اما تأثیر آن بر توانانفجاری معنیدار است (۳۳).
فرهنگیاننیوز (۱۳۹۱) مقالهای را با عنوان مقایسه سه شیوه تمرینی پلایومتریک بر توانانفجاری اندامتحتانی دانشآموزان فوتبالیست منتشر کرد. ۴۸ دانش آموز بهصورت تصادفی انتخاب شدند. توانانفجاری از طریق آزمون پرشجفت ایستاده و پرش ارتفاع درجا با استفاده از نمودار لوئیز محاسبه شد. نتایج حاصل معنادار بودن تأثیر تمرینات پلایومتریک بر توانانفجاری آزمودنیها را نشان میدهد (۴۱).
رمضانپور (۱۳۹۰) اثر تمریناتپلایومتریک بر سرعت، چابکی، انعطافپذیری و توانورزشکارانتکواندو مورد بررسی قراردادند. در این تحقیق ۲۰ تکواندوکار در دو گروهکنترل و تجربی شرکتکردند. متغیرها قبل و بعد از تمریناتپلایومتریکارزیابی شدند. نتایج تفاوتمعنیداری را در مقادیر تمام متغیرها، نشانداد. در نتیجه تمرینات پلایومتریک باعث بهبود سرعت، چابکی، انعطافپذیری و توان در تکواندوکاران میشود (۴۰).
فصل سوم:
روش تحقیق
۳-۱ مقدمه
در فصلیک و دو کلیات موضوع پژوهش مورد بررسیقرار گرفت و اکنون در این فصل و در ادامه به بیان طرح پژوهش، نحوه انتخاب نمونهها و نیز روش اجرایی پژوهش و نحوه جمعآوری اطلاعات، معرفی وسایل و ابزار اندازهگیری و روشهای آماری به کار رفته خواهیم پرداخت.
بر اساس نظریات موجود تمریناتپلایومتریک یکی از تمرینات مؤثر برای بالا بردن قدرتانفجاریاست و در رشتههای ورزشی نیازمند حرکات جهشی و انفجاری نظیر بدمینتون از اهمیت بالایی برخوردار میباشد.
۳-۲ روش پژوهش
تحقیقحاضر به دلیل وجود محدودیتهایی که کنترل آنها از توان پژوهشگر خارج بود در زمره پژوهشهای نیمهتجربی قرار میگیرد کهدر آن با استفاده از طرح پژوهشی نیمهتجربی پیشآزمون وپسآزمون در هر گروه (کنترل و تجربی) به مقایسهآثار نتایج پیشآزمون و پسآزمون درهر گروه و نیز آثار آنها در دو گروه میپردازد. در واقع پژوهشگر با این طرح پژوهشی در صدد یافتن پاسخ به این سؤال است که آیا متغیر مستقل پژوهش بر متغیر وابسته آثار معنا داری دارد یا خیر؟
اینپژوهشبا استفادهاز دو گروه (کنترلو تجربی) بهتعداد بیستنفر آزمودنیدر هر گروهانجاممیشود. آزمودنیها به تعداد ۴۰ نفر از بینپسران شرکتکننده در مسابقات قهرمانی بدمینتون کشور شرکت داشتند، کهاینانتخاببر اساسعلاقمندی آنها و بر اساس معیارهای مد نظر در پرسش نامههای اولیه انجام شدهاست. سپس اینتعداد به طور تصادفیدر گروههایتجربیو کنترل تقسیمبندی شدند کهتعداد هر کدام بیستنفر میباشد. برایگروه کنترل فقط انجام تمریناتبدمینتون و برای گروهتجربی نیز علاوه بر تمریناتبدمینتون انجام تمریناتپلایومتریک که شرحآن خواهد آمد طراحی و اجرا شدهاست.
مقادیر قدرت پرشعمودی (توانانفجاری)، تست ۹×۴ متر (چابکی) و آزمون دوی۳۶ متر (سرعت) ایشان در پیشآزمون و هشتهفته بعد در پسآزموناندازهگیری و ارزیابیشده است. در اینپژوهش بهمنظور جمعآوری اطلاعاتاز آمارتوصیفیو بهمنظور آزمونفرضیههایپژوهشاز روشآمار استنباطی استفاده شدهاست. برای تجزیه و تحلیلدادهها از نرمافزار spss نسخه ۱۶ استفاده شدهاستو محلانجام پیشآزمون و پسآزمون در ورزشگاه شهدای نصر بودهاست.
۳-۳ جامعه آماری

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.

فایل – آثار تمرینات منتخب پلایومتریک بر چابکی،توان انفجاری و سرعت بازیکنان بدمینتون پسر- …

زمانیکه فیبرهایعضلانی تحت تأثیر نیروی خارجی قرار میگیرند دچار کشیدگی شده و این کشش ناگهانی دوکهایعضلانیرا تحریک کرده سبب ایجاد پاسخ دینامیک میشود. پالسهایناگهانیعصبیاز طریقنرونهای آوران و گیرندههایاولیه به طناب نخاع فرستاده میشوند. نرونهایآوران در طناب نخاعی بهطور مستقیم با آلفاموتونرون[۲۴] سیناپس[۲۵]میکنند و پالسهای پرقدرتی را به فیبرهای عضلهیاسکلتی میفرستند و سبب انقباض این فیبرها میشوند.
در هنگام انجام بسیاریاز تمریناتپلایومتریک قبلاز شروع انقباضکانسنتریک[۲۶](درون گرا) در عضله باید عضله یا گروهی از عضلات مورد نظر در وضعیت ایزومتریک قرار بگیرد که نقش سیستم وابرانگاما در کاهش پاسخ دوکهای عضلانی بسیار مهم است (۹).
بوسکو[۲۷] و همکاران پیشنهاد میکنند که در حرکات پلایومتریک بخش ارتجاعی ماهیچهها نقش بارزتری دارند تا بازتابهای گیرندههای عمقی. اما نمیتوان در حرکتهای سرعتی کهاز ارتباط تنگاتنگ انقباض طویلشونده استفاده میکنیم نقش این بازتاب ها را نادیده بگیریم. بوسکو عنوان می کند که لحظهی تماس پا با تختهی پرش برای اجرای پرشطول، طول مسافت پرش بستگی بهمیزان کار منفی عضله در لحظهی خیز برداشتن دارد (۶۶).
این نظریه توسط کلیسواراس[۲۸] و کارپوویچ[۲۹] تأیید شد. (در اجراهای خوب با اولین تماس پا با تختهپرش، مرکز ثقل پرنده مسیر رو به بالا را طی میکند. درحالی که در پرشهای ضعیف هنگام تماس پا با تخته مسیر حرکت مرکزثقل همان مسیر مشابه قبل از دورخیز را طی میکند). بر اساس نظریات فوق محققین نتیجه گرفتند کهدر لحظهی تماس تأکید میبایستی بر استفاده از انرژی ذخیرهی ارتجاعی عضلات در حین انقباض طویلشونده در باز کنندهها باشد (۶۵).
۲-۷ مکانیسمهای فیزیولوژیدرگیر در تمریناتپلایومتریک
رفلکسعضلانی[۳۰]، ذخیرهسازی انرژی الاستیک، تعداد واحدهای حرکتی بکار گرفتهشده در ورزشهای سرعتی، قدرتی (پلایومتریک) از جمله مکانیسمهایفیزیولوژیکی درگیر در تمریناتپلایومتریک میباشد کهدر ادامه به شرح آنها خواهیم پرداخت.
۲-۷-۱ رفلکس عضلانی
سادهترین شکل عملکرد دوکعضلانی رفلکس کششی عضله است. بدینمعنی که هرگاه عضلهای دچار کشش ناگهانی میشود عضله بهمنظور مقاومت کردن در مقابل این کشش ناگهانی منقبض میشود مثل عضله سهسر[۳۱].
دوکهایعضلانی و ارگانهای تاندونگلژی جزء سیستممکانیکی پروپریوسپتوری[۳۲] هستند کهدر داخللیگامانها، عضلات، تاندونها و مفاصل بدن قرار دارند و نسبت به کشش، تنش و فشار حساس هستند و اطلاعاتیرا در رابطه با نیرو و کشش وارده به عضله فراهم میکنند. هر دو نوع رسپتور مذکور یعنی (دوکهایعضلانی و ارگانهای تاندونگلژی) در تمرینات پلایومتریک وارد عمل شده، اما چنین بهنظر میرسد که دوکهای عضلانی از اهمیت بیشتری برخوردار باشند (۸۰ ،۳۳).
۲-۷-۲ ذخیرهسازی انرژی الاستیک
بخشی از تار عضلانی دارای بافت الاستیکی است. بخش الاستیکی عضله خود از دو قسمت تشکیل میشود، عناصر الاستیکسری و الاستیکموازی که عناصر الاستیکسری نیروی تولید شده در طی انقباض اکسنتریک را در خود ذخیرهمیکنند و در هنگام انقباض کانسنتریک این نیرو را به انقباض کانسنتریک منتقل و اضافه میکنند. عناصر الاستیکموازی مسئول نیروی تولید شده در حالت استراحت عضله هستند )۳(.
تمریناتپلایومتریک بهمنظور افزایشتوان[۳۳] عضلانیدر زمانتبدیل انقباضاکسنتریک به کانسنتریک هماز رفلکس عضلانیو هم از انرژی الاستیک ذخیرهشده در داخلعضله استفادهمیکند. تحقیقات نشاندادهاست که سلولهای عضلانی با برگشتن به حالتاولیهی خود انرژی الاستیک را آزاد کرده و به همین دلیل کار عضلانی را افزایش میدهند. وقتیکه عضلهای به صورت اکسنتریک منقبض میشود تولید کار منفی میکند. در فاز کار منفی، انرژی مکانیکی یا در داخلعضله ذخیرهشده و یا بهشکل گرما بههدر میرود. اگر قبل از شروع یک انقباضکانسنتریک در عضله یک انقباضاکسنتریک داشته باشیم این انقباض اکسنتریک کارآیی انقباض کانسنتریک یا کار مثبت را افزایش میدهد. چون این انقباضاز انرژی ذخیره شده در داخل اجزاء الاستیک عضله نیز استفاده میکند. اگر فاصلهزمانی بین انقباضکانسنتریک و اکسنتریک افزایشیابد نیروی ذخیره شده در طی انقباض اکسنتریک، تولید یکانقباضایزومتریک[۳۴] را کردهو در نتیجه انرژیالاستیک بهصورتگرما بههدر میرود و بهافزایش نقش انقباضی کانسنتریک کمکینمیکند و مزایای کشش نیز از بینمیرود. بنابراینهدف از انجام تمرینات پلایومتریک کاهش زمان بین انقباض اکسنتریک و کانسنتریک و بدنبال آن افزایش قدرتانفجاری عضله میباشد (۷۸).
۲-۷-۳ واحدهای حرکتی بهکار رفته در تمرینات سرعتی و قدرتی( پلایومتریک)
صرف نظر از نوع رشتهیورزشی، برای انجام حداکثر فعالیت به دو عامل سرعتو قدرت نیز نیاز داریم. به یکی شدن دو عامل سرعت و قدرت اصطلاحا توانعضلانی گفتهمیشود. در بیومکانیک توان را چنینتعریف میکنند: میزان تلاش فیزیکی انجام شده در واحد زمان. در انجمن ورزشی مسکو به توان، سرعت و قدرت گفتهمیشود. بهمنظور فهم بیشتر ورزشهایپلایومتریکو اثراتآن بر رویتوانعضلانی ابتدا به بحث پیرامونتوان میپردازیم. توان عضلانی ۴ مشخصهی اصلی دارد:
۱- قدرتانفجاری:[۳۵] که برابر است با مجموع فیبرهای منقبض شده در یک زمان.
۲- قدرتمطلق:[۳۶] یعنی توانایی عضله برای اعمال یک نیروی ماکزیمم بدون عامل زمان.
۳- نیروی آغازین:[۳۷] یعنی تعداد سلولهای انقباضی که در لحظهی انقباض وارد کار می شوند.
۴- توانایی عکسالعمل:[۳۸] حداقل زمان پاسخگویی خارجی.
۲-۸ چابکی، توانانفجاری و سرعت در ورزش بدمینتون
در رشتهی بدمینتون بازیکن بایستی دارای ویژگیهای متنوع (سرعت، قدرت، انعطاف پذیری و هماهنگی) باشد. بدمینتون یکبازی پرشی– جهشی است که چرخشها و جهشهای مختلف و همچنینتغییر مسیر در جهتهای مختلف برحسبالگوهای حرکتیمربوطه را طلبمیکند و تماماین موارد بستگیمستقیمی با فاکتورهایفوق دارد. براییکبازیکنبدمینتون اینتواناییها باید بهطور طبیعی در نتیجهانجام الگوهایحرکتی رایجدر بدمینتون افزایش یابد (۷۹).
تحقیقحاضر به تعیینآثار تمریناتمنتخبپلایومتریک بر چابکی، توانانفجاری و سرعت بازیکنان بدمینتون پرداخته و یکایک فاکتورهای فوق را مورد بررسی قرار میدهد.
۲-۸-۱ اهمیت چابکی[۳۹] در ورزش بدمینتون
سریعو چابک بودن در زمینبدمینتون تنها با داشتن شرایطبدنی مناسبو پیرویکردن از تمریناتآمادگیجسمانی مناسب مقدور میباشد. در فعالیتهایورزشی که تغییرات سریع بدن یا یکی از اعضاء آن نیاز است، چابکی از اهمیت خاصی برخوردار است. استارتهای سریع، جهشها، پرشها، توقفهای ناگهانی و تغییرات سریع در مسیر به عنوان پایه و اساس و عامل مهم چابکی میباشد (۱).
۲-۸-۱-۱ انواع چابکی
چابکی به دو بخش تقسیم میشود:
۱- چابکیعمومی( چابکی تمام بدن) ۲- چابکی اختصاصی(اعضاء)
چابکیعمومی: چابکیعمومی در بسیاری از فعالیتهای ورزشی از اهمیت زیادی برخوردار است حرکاتی که ورزشکارانمختلفدر حینورزش انجاممیدهند. مثلا فوتبالیستها با انجام مانور بدنی، بسکتبالیستی که با شوت جفت خود توپ را به سبد میاندازد، یا اسکی بازی که با زیگزاگهای زیبا برآمدگی و فرورفتگیهای مسیر را پشتسر میگذارد و برای حفظ تعادل و قابلیتمانور تمام اعضای بدن خود را دائما به اینسو و آنسو هدایت میکند بایستی از چابکیعمومی برخوردار باشد.
چابکی اختصاصی: حرکات دست و انگشتان نوازنده پیانو و تایپیستها نمونههایی برای نشاندادن چابکیاعضاء یا اختصاصی بهشمار میرود (۴،۳۸).
۲-۸-۱-۲ فاکتورهای مؤثر در گسترش چابکی
۱- قدرت:[۴۰] قدرت به عنوان عامل جلو برنده و محرک بدن در چابکی توصیف شده است.
۲- سرعت عکسالعمل:[۴۱] عاملیاست که فرد بایستی به تحریک خارجی پاسخ سریع بدهد.
۳- هماهنگیعصبیو عضلانی:[۴۲] فرآیندیاست که بهوسیله آن هر عضو و سیستم عصبی مربوط با نظم و آهنگی خاص همکاری داشته تا مغز بتواند حرکتی موزون را هدایت و راهنمایی کند.
۴- انعطافپذیری:[۴۳] برای اجرای بهتر حرکات ورزشی و داشتن چابکی مناسب انعطافپذیری ضروری میباشد تا حرکت در دامنهی وسیعتر انجام شود (۲۱).
۵- هماهنگی:[۴۴] هماهنگی در حرکات از جمله عواملی است که به عنوان جزئی از چابکی اهمیت زیادی دارد.
۲-۸-۱-۳ روش افزایش چابکی
چابکی با تمرین الگوهای حرکتی ویژه و با افزایش سرعت به بهترین وجه بهبود مییابد. در موارد دیگر توسعه مهارتهای حرکتی با افزایش عناصر شرکت کننده در آن مهارت از قبیل قدرت، سرعت، سرعت حرکت، زمان عکسالعمل و حرکات ویژه با محدودیتهایی روبرو میباشد. قابل ذکر است که از نظر اصول حرکتی بهترین راه برای بهبود چابکی تمرین صحیح و زیاد با حداکثر سرعت میباشد (۲۱).
۲-۸-۱-۴ عوامل مؤثر در افزایش چابکی
۱- شکل بدن: بهطور کلی میتوان گفت که افراد عضلانی با عضلاتی منظم و قوی از چابکی بیشتری نسبت به افراد استخوانی یا چاق و چربی دار برخوردار هستند.
۲- سن: چابکی در نوجوانان تا قبل از سنین بلوغ افزایش مییابد.

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  fotka.ir  مراجعه نمایید.

سامانه پژوهشی – آثار تمرینات منتخب پلایومتریک بر چابکی،توان انفجاری و سرعت بازیکنان بدمینتون پسر- قسمت …

۳- جنسیت: پسران در خلال سالهای قبل از بلوغ فقط در حد بسیار کمی از دختران چابکتر هستند، ولی پس از بلوغ پسران نسبت به دختران در حد قابل توجهی از نظر چابکی افزایش نشان میدهند.
۴- وزن: از جمله عواملی که با چابکی رابطهای برعکس خواهند داشت وزن است، هر چقدر وزن بدن سبکتر باشد بدن نیز چابکتر و سرعت بیشتر است (۳۹).
۲-۸-۱-۴ عوامل مؤثر در کاهش چابکی
۱- خستگی: از جمله عواملی که تا حد زیادی باعث کاهش چابکی میگردد خستگی است. زیرا خستگی اثر کند کننده بر روی اجزاء مؤثر چابکی از نظر قدرت– زمان عکس العمل– سرعتحرکت دارد، همچنین خستگی یکیاز عوامل دهنده هماهنگی می باشد.
۲- قد بلند: با چابکی رابطهی معکوسی دارد (۳۸).
۳- وزن زیاد: بر اثر وزن زیاد فرد تنبل شده که سرعت انقباضات عضلانی و در نتیجه سرعت کاهش مییابد (۱۳).
۴- سن: سن با چابکی رابطهای معکوس دارد (۳۷).
۲-۸-۲ نقش توانانفجاری در ورزش بدمینتون
بر اساس مطالعات انجام شده چنین گزارش شدهاست که نوع بدن عضلانی به نسبت اندازه بدن از دو نوع دیگر (چاق و لاغر) توانمندتر میباشد زیرا نوع عضلانی به نسبت وزن از تناسب عضلانی بهتری برخوردار است. همچنینقدرت و توانبدنی مردان تا حدود ۱۸ سالگی افزایش یافتهو بعد از سنین ۲۵ سالگی به حداکثر قدرت و توانبدنی میرسند و با رفتن سن قدرت و توانبدنی آنها نیز کاهش مییابد. در دختران هم نسبت به پسرها قدرت و توان از ۱۰ سالگی یعنی بعد از دوره بلوغ به آرامی روبه افزایش میرود و تا حدود ۲۰ سالگی به حداکثر خود میرسد و با بالا رفتن سن به سرعت کاهش مییابد. از سوی دیگر وزن اضافی عامل محدود کننده در افزایش توانانفجاری میباشد و این موضوع به خصوص در فعالیتهایی که عامل اصلی در ترکیب توان سرعت است مشاهده میشود. وزن اضافی با بافت چربی در عضلات، موجب کاهش کارآییانقباض و موجب افزایش مقاومت درهنگام فعالیتهای بدنی میشود (۳۳،۳۶).
۲-۸-۲-۱ روشهای تمرینی برای بهبود توانانفجاری
از آنجاییکه توانانفجاری تا حد زیادی بهعامل قدرتوابسته میباشد، بهبود و توسعه آننیز با استفادهاز برنامهها و روشهای تمرینیقدرتی امکانپذیر میشود. دستگاههایچندکاره، دستگاههایایزوکینتیک و تمریناتدایرهایکه بر سرعت تأکید دارند و همچنین تمریناتپلایومتریک برای بهبود توانانفجاری استفاده میشوند. در کل میتوان گفتکه توانانفجاری با تمرینات حداکثر ( ۹۵%- ۸۰%)، تعداد تکرارها (۱۰-۸) بار و تعداد مرتبهها (۴-۳) بار و زمان استراحت (۲-۱) دقیقه بدست میآید (۴۲).
۲-۸-۳ نقش سرعت در ورزش بدمینتون
الگوهایحرکتی در بازیکنان بدمینتون میبایست از سرعت مناسبی برخوردار باشند. بدمینتون یکیاز سریعترین بازی‌های راکتی است، توپ بدمینتون می‌تواند تا ۳۲۰ کیلومتر در ساعت سرعت بگیرد. در بازی بدمینتون رفت و برگشتهای زیادی بعد از زدن یک سرویس انجام میپذیرد بهطوری که آمار مسابقات آسیایی و جهانی نشان میدهد کهدر بازی یکنفرهگاهیوقتها رفتو برگشت توپ حدود یک ثانیه یا کمتر از یک ثانیه میشود (بازی دو نفره). در بسیاریاز ورزشها مانند کشتی، بوکس، بسکتبال، فوتبال و بدمینتون سرعت و چابکی را نمیتوان بهسادگیو بهطور آشکار از یکدیگر جدا کرد. سرعترابطه مستقیم با وراثت دارد. بازیکنان بدمینتون، باید سریع باشند. قابلیتهای مختلف هماهنگی و بهخصوص قابلیت جهتیابیدر زمره مهمترین موارد در عملکرد سرعتی است. یکیاز قابلیتهایی است کهدر حیطهی آمادگیحرکتی قرار دارد. اجرای حرکات صحیح و سرعتی در مسافتهای کوتاه، با قدرت عضلانی ارتباط دارد و برای تولید انرژی از سیستم غیرههوازی استفاده میکند بر اساس توانایی عضلات در اندامها و کل بدن، سرعترا به دو نوع تقسیمکرده، سرعتاندامها و سرعتحرکت تقسیم میشود (۸،۱۸).
۲-۸-۳-۱ سرعت اندامها
عبارتاست از: توانایی گروهی برای حرکت دادن قسمتی از بدن (دست یا پا). سرعت اندامها در ورزشهای راکتی مانند بدمینتون، تنیس و تنیسرویمیز و همچنین در هندبال و فوتبال در حرکت شوت زدن کاربرد دارد (۲۳).
۲-۸-۳-۲ سرعت حرکت
عبارتاست از تواناییعضلات برای جابجایی در حداقل زمان و حرکت از نقطهای به نقطهدیگر. سرعت حرکت بهدو عامل طولگام برداشتن بستگیدارد. آگاهیاز نحوهی درست دویدن و اجرایسریعاستارت یا شروع حرکت دو در رکوردها مؤثر است، بههمین خاطر این قابلیت در حیطه آمادگیحرکتی قرار گرفته است زیرا آموزش درست دویدن در بهبود رکورد نقش دارد و واحد اندازهگیری سرعت واحد زمان میباشد (۲۳).
جهت سنجش میزان سرعت هماز آزمودنیهای مختلفیاستفاده میشود که نام آزمونها را در این قسمت ذکر میکنیم.
۱) آزمون دوی سرعت ۳۶ متر (۴۰ یارد)
۲) آزمون دوی۳۰ متر سرعت
۳)آزمون دوی ۴۵ متر سرعت
۴)آزمون دوی ۴۵ متر دور دایره
۲-۸-۳-۳ عوامل مؤثر در افزایش سرعت
۱) شکلبدن : بهطور کلی میتوان گفت که افراد عضلانی با عضلاتی منظم و قوی از سرعت بیشتری نسبت به افراد چاق و چربی دار برخوردار هستند (۴).
۲) جنسیت: سرعت در مردان نسبت به زنان بهتر است، پسران در خلال سالهای قبل از بلوغ فقط در حد بسیار کمیاز دختران سریعتر هستند، ولی پساز بلوغ پسران نسبت بهدختران در حد قابل توجهی از نظر سرعت افزایش نشان میدهند (۴۶).
۳) حرارت: دکتر «هیل» (۱۹۸۶) مدعی است با افزایش دو درجه سانتیگراد به حرارت بدن سرعت انقباض به میزان ۲ درصد افزایش خواهد یافت. البته برای اثبات این ادعا دلیل کافی وجود ندارد، ولی ثابت شدهاست که با افزایش حرارت بدن سرعت انقباض عضلات تا حدی بالا میرود و این به خاطر کاهش چسبندگی تارهای عضلانی است که در اثر افزایش حرارت ایجاد میشود. مثلا کاهش بافتهای چربی در بین لایههای عضلانی و کاهش چسبندگی موجب کاهش اصطحکاک شده و این امر سبب افزایش سرعت انقباض میشود.
۴) توان: اگر اهرمهای حرکتی به یک اندازه باشند، سرعت حرکت بهسرعت انقباض بستگیدارد. اگر سرعت انقباض به میزان ۵ درصد افزایش یابد، سرعت حرکت نیز به میزان ۵ درصد بالا خواهد رفت و این نیز به نوبه خود به میزان ۵ درصد به افزایش توان کمک میکند. رابطه توان برابر با نیرو ضربدر سرعت، ارتباط این دو را بیان میکند (۱۳).
۵) تمرین: با یک برنامه زمانبندی دقیق و منظم و مداوم تا حدودی میتوان سرعت را بهبود بخشید.
۶) وراثت: سرعت به صورت ژنتیکی است به عبارت دیگر دوندگان خوب از مادر زاده میشوند نه اینکه بر اثر تمرین به دوندگان خوب تبدیل میشوند، اما نباید منکر سایر عوامل اثر گذار بود (۸).
۷) جهتحرکت: جهت حرکت نیز در سرعت انقباض تأثیر دارد. سرعت دویدن به جلو همیشه بیشتر از دویدن به عقب است، ولی تنها بین سرعت حرکت بازو به جلو و عقب ارتباط نزدیکی وجود دارد (۱۵).
۸) سن : سرعت در نوجوانان تا قبل از سنین بلوغ افزایش مییابد (۳۸).
۹) عوامل دیگر: از عوامل دیگر مؤثر بر سرعت میتوان به عوامل بیومکانیکی (طولگام و تواتر گام)، افزایش هماهنگی عصبی- عضلانی و قدرت اشاره کرد (۱۵).
۲-۹ تستهایی مربوط به تمرینات پلایومتریک
برایارزشیابیآثار تمریناتپلایومتریک چند نوع تست استاندارد مورد استفادهقرار میگیرد کهدر زیر بهنمونههایی از آن اشاره میشود.
۲-۹-۱ تست پرش عمودی[۴۵]
۱- ورزشکار نزدیک دیوار ایستاده با گچ که در دست دارد بالاترین نقطه را در بالای سرش علامت میزند.
۲- سپسورزشکار تمام نیرویشرا جمعکردهو به صورتجفت پا تا بالاترینحد ممکن میپرد و با گچعلامتی روی دیوار میگذارد.
۳- با تفاضل این دو مقدار بدست آمده میزان پرش عمودی ورزشکار تعیین میگردد.
۴- بهترین رکورد، بعد از سه پرش را ثبت میکنیم ( با نیم یا یک دقیقه استراحت بین هر دو پرش). هدف از استراحت این است که سیستم عضلانی نیروی تازه خود را بدست آورد (۲).

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  pipaf.ir  مراجعه نمایید.

آثار تمرینات منتخب پلایومتریک بر چابکی،توان انفجاری و سرعت بازیکنان بدمینتون پسر

………….۸۳
جدول ۴-۵٫ نتایج آزمون t مستقل برای مقایسه تغییرات درصد چربی زیرجلدی بین گروههای پلایومتریک و کنترل……………………………………………………………………………………………………………………………………………..۸۳
جدول ۴-۶٫ نتایج آزمون t همبسته برای مقایسه چابکی در گروههای پلایومتریک و کنترل………………………۸۴
جدول ۴-۷٫ نتایج آزمون t مستقل برایمقایسه چابکی بین گروههای پلایومتریک و کنترل……………………….۸۴
جدول ۴-۸٫ نتایج آزمون t همبسته برای مقایسه توانانفجاری در گروههای پلایومتریک و کنترل………………۸۶
جدول ۴-۹٫ نتایج آزمون t مستقل برای مقایسه توان انفجاری بین گروههای پلایومتریک و کنترل……………..۸۶
جدول ۴-۱۰٫ نتایج آزمون t همبسته برای مقایسه دویسرعت ۳۶ متر در گروههای پلایومتریک و کنترل….۸۷
جدول ۴-۱۱٫ نتایج آزمون t مستقل برای مقایسه دویسرعت ۳۶ متر بین گروههای پلایومتریک و کنترل….۸۷
چکیده:
هدفاز تحقیقحاضر بررسی آثار تمریناتمنتخبپلایومتریکبر چابکی، توانانفجاری و سرعتبازیکنانبدمینتون پسر۱۷-۲۱ سالاست.
آزمودنیهای تحقیق ۴۰ بازیکن پسر نخبه ۲۱-۱۷ سال در رشته بدمینتون بودندکه بهطور تصادفی بهدو گروه مساوی به نام گروهتجربی (میانگین شاخصتودهبدنی ۵۱/۰±۷۹/۲۲ کیلوگرم/متر۲ ، درصد چربیزیرجلدی ۲۷/۰±۸۴/۱۶ درصد، میانگینسن: ۲۹/۱±۲۵/۱۹ سال، میانگینقد: ۰۳/۰±۵۵/۱۷۵ سانتیمتر و میانگین وزن ۹۴/۲±۱۲/۷۰ کیلوگرم) تقسیمشدند. گروهتجربی به مدت ۸ هفته و هفتهای ۳ جلسهتمریناتمنتخب پلایومتریکرا انجامدادند و گروهکنترل تنها تمرینات بدمینتونرا انجاممیدادند. قبلو بعد از تمریناتپلایومتریک از آزمودنیها تستسارجنت، تستچابکی ۹×۴ متر و تست ۳۶ متر سرعتگرفته شد. برایتجزیه و تحلیل آماری از آمار توصیفیو استنباطیآزمونهای t وابسته و مستقل (۵٫/.>p) استفاده شد. بررسیهایانجام شده در اینتحقیقنشانداد که تمرینات منتخبپلایومتریک تأثیر معنیداری بر چابکی، توانانفجاری و سرعت آزمودنیها داشت (۵٫/.>p).
کلید واژهها : چابکی، توانانفجاری، سرعت، پلایومتریک
فصل اول:
طرح تحقیق
۱-۱ مقدمه
یکیاز مؤثرترینروشهایمختلفتمرین، بهویژه برایپرورشقدرتو سرعتو در نهایتتوانورزشکارانتمرینات پلایومتریکاست. کهدر دهههای اخیر در میانورزشکاران و مربیان رشتههایتوانی جایگاهخاصی پیدا کردهاست. تحقق اهداف ورزشقهرمانی بدون داشتن انگیزه، پشتکار و صرفوقت در تمرینهای سخت و طاقتفرسا و راهنمایی مربیان آگاه و آراسته بهعلوم روز و تکنیکهایکارآمد میسر نمیشود. ورزشکاران سالها با علاقهزیاد تمرین میکنند تا با پالایشمهارتهای مورد نظر در رشتههایورزشیخویشبهلحاظ حرکتیو ذهنی، خود را به اوج آمادگیورزشی رسانیده و بتوانند در صحنههایرقابت و مسابقه با اعتماد بهنفس ظاهر شوند (۱،۸).
مطالعهدر مورد عوامل مؤثر در افزایش قدرت ودر نتیجه کسبکاراییمکانیکی مطلوبتر در اجرای تکنیکهای مختلفورزشی موضوعی است که همواره مورد توجه بسیاری از متخصصان و پژوهشگران علوم ورزشی بوده است. پیبردن به قابلیتها برای دستیابی به رکوردهایورزشی بهتر ارزش و اهمیت روز افزونی را دارا میباشد. انسانامروزی بهواسطه اینتحقیقات علمی و کاربردیاز تواناییهای بیشتری برخوردار بوده و نسبتبه انسانهای پیشینسریعتر و بهتر شدهاست. با بهرهگیری از علوممختلفو استفادهاز تجارب علمیو عملی و نیز پژوهشهای ارزندهای کهانجام شده است، میتوان در میادین رقابتهای مختلف ورزشی بهتر ظاهر شد. بهبود در رکوردها و اجرای بهتر مهارتها دلیل روشنی بر این ادعا میباشد (۲).
چابکی، توانانفجاری و سرعت بدون شک یکیاز عوامل مؤثر و مهم در بسیاری از مهارتهایورزشیاست. ورزشهایی نظیر بسکتبال، والیبال، فوتبال، پرشارتفاع، بدمینتون و… نمونههاییاز این نوع عملکردهایورزشی است. ورزشکار در صحنهرقابت و مسابقه دائماً در شرایطیقرار میگیرد کهباید در برابر تیمهایقویتر، جثههای بزرگتر و سرعتهای بیشتر به مبارزه و مسابقه بپردازد. ایننوع تغییر و تحول یک فرآیند دائمیاست و لذا باید ورزشکار و مربی با بهرهجوییاز بهترین شیوههایعلمی و روشهای تمرینیخود را برایچالشهایحال و آیندهآماده سازند (۱).
برایرسیدن به حداکثر تواناییو عملکرد، روشهایتمرینی مختلفی ابداع شده استکه هر یکدارای ویژگیهایی است و هر کدام از این روشهای تمرینی بر روی ورزشکاران مختلف اثری متفاوت دارد (۲).
روشهای تمرینی پلایومتریک بهمنظور ترکیب سرعت و قدرت در اجراهای ورزشی طراحی شده است که ذاتا از توانبالقوهیزیادیبرخوردار است و در صورتیکهبا روشهایعلمی بهکار گرفته شود به ورزشکار ویژگیهای مهمیرا میدهد تا او بتواند اجرای حرکت و مهارت را با سرعت بیشتری آغاز کند، تغییر مسیر ناگهانی بدهد و شتابحرکتی مناسبی را در کوتاهترین زمانممکن بدستآورد. پلایومتریکحرکتی با شتاب، انفجاری و واکنشی سریع را ایجاد میکند (۱).
تمریناتپلایومتریک نوعیروش تمرینیبرایافزایش توانانفجاری ورزشکاراناست. اینتمریناتشامل هر تمرین عضلانییا تمرینپرشیاست کهدر آن رفلکسکششعضله نیز مورد استفاده قرار میگیرد. این رفلکسها زمانی به وجود میآیند که عضلاتاز قبل کشیدهشده منقبضشوند. اگر این کششبا انقباضسریع همراه باشد، در مقایسه با دیگر حالات انقباضات عضلانی باعث قدرت حرکت بیشتری خواهد شد (۲).
۱-۲ بیان مسأله
برنامههایتمرین و آمادهسازی بدنزمانیسودمند است که طراحیآنهابه گونهایباشد کهتواناییهای فیزیولوژیک ویژهایرا که برای انجام یکورزش، مهارت و فعالیتبدنی لازم استافزایش دهد. تمریناتپلایومتریک در زمان آمادهسازیورزشکاران مورد استفاده مربیان و پژوهشگران علوم ورزشی قرار میگیرد. مطالعات چندی نشانداده است که با اجرای تمریناتپلایومتریک میتوان برخی فاکتورهای مربوطبه آمادگیجسمانی را تا حد قابلتوجهی توسعه و افزایش داد و از این طریق به بهبود مهارتورزشی کمک نمود (۴۱).
برای موفقیتدر ورزشهایمدرن امروزی عواملی وجود دارند که یکیاز مهمترینآنها استعداد ذاتیافراد استو شناساییو کشف به موقع و زود هنگام این استعداد مؤثرترین و مهمترینعامل در ورزش معاصر است.
بسیاری از کشورها با کمک علومورزشیو روشهای تخصصیدر مقولهی استعدادیابی پیشرفت زیادی کردهاند، کشورهایاروپای شرقی بهویژهروسیه، آلمانشرقی، مجارستانو بعد چینبرنامههای منظمیرا در طولدو دههی ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در یک نظاماستعدادیابی علمی مبتنی بر معیارهای فیزیلوژیکی، ساختاری، آمادگیجسمانی و مهارتی برای کشف به موقع استعدادها و جذب و پرورشآنها دنبال کردند و توانستند تعداد زیادی از مدالهای بینالمللی را بدستآورند.
استعداد فرآیندیاست کهاز طریق آن کودکانو نوجوانان را بر اساس نتایجآزمون و ویژگیهایشخصی برای یک رشتهورزشیانتخابمیکنند که شانسموفقیت در آنرشتهورزشیرا داشتهباشند. مرکز استعدادیابیبدمینتون کشور چینبه عنوانالگو و قهرمانجهاندر رشتهبدمینتوندر انتخاببازیکنان ابتدا به ساختار جسمانی، عوامل جسمانی- حرکتی و روانی- حرکتی توجه مینماید.
بیشترمربیان بدمینتونبر روی حداکثر توانانفجاریو توانهوازیتأکید دارند، بدوناینکه کمترینتوجهی به قدرت و استقامتعضلانی داشته باشند، در صورتیکه میزانسلامت بازیکنان در شرایط مختلفبازی حائز اهمیتاست. بدمینتونورزشیاستکهامروزه مسابقاتآن در تمامیطولسالبرگزار میشود، بنابراین فرد باید از آمادگیجسمانی بالاییبرخوردار باشد تا بهفعالیتادامهدهد، مهمترینعامل اینکار، داشتنحداکثر اکسیژنمصرفیاست. ورزشکاران بدمینتوننخبهاز توانهوازیو بیهوازیبالاترینسبتبهبازیکنانمبتدیدارند و همچنیندر ویژگیهای فیزیولوژیکی و جسمانی بازیکنانملی با بازیکنان حرفهای جهان تفاوتهای معنیداری وجود دارد. بازیهای بدمینتونمدرن یا پیشرفته، نیازمند توانمکانیکیبالا مانند: سرعت، قدرت، چابکی، توانانفجاری، استقامت، تعادل و انعطافپذیری مناسب است.
مهمترینظرفیتهای فیزیکی بازیکنان چابکیو سرعت است. که در مدتزمان کوتاه که یک بازیسرعتی را رقم میزند، نیاز به سوختو ساز بیهوازی است، در حالی که ظرفیت قابلقبول در کل رقابت به استقامتهوازی بر میگردد، علیرغم اینها قدرت، توانانفجاری، هماهنگی و انعطافپذیری در اینورزش نقشبسزایی را بر عهده دارد. در بدمینتون پیشرفته، بیشتر بازیکنانحرفهای به بازیحملهای و تهاجمی تمایل دارند که عملکرد بیهوازی در آن از اهمیتخاصی برخوردار است.
با توجهبه تعاریف چابکی، توانانفجاریو سرعتو تمریناتپلایومتریکو نیز نوع حرکاتو مهارتهای بازیکنان بدمینتوندر زمینبازیو نوع ضربات اینرشتهو نیاز بهآگاهیبیشتر مربیانو ورزشکارانبه دستههایعلمیکارآمدتر، پژوهشگر در نظر دارد تا آثار تمریناتمنتخبپلایومتریک بر چابکی، توانانفجاریو سرعت بازیکنان پسر ۲۱ تا ۱۷ سال را مورد بررسیو مطالعه قرار دهد.
در حقیقت یک سؤال بسیار مهم وجود دارد که آیا انجام تمریناتپلایومتریک میتواند باعث افزایش برخی از فاکتورهای مؤثر آمادگیجسمانی در ورزشبدمینتون بشود؟
بدینلحاظ این پژوهشبر آناست تا آثار انجام تمریناتمنتخبپلایومتریک همراه با تمریناتبدمینتون را بر بهبود فاکتورهایینظیر چابکی، توانانفجاریو سرعت پسرانورزشکار مورد بررسیو مطالعه قرار داده و دریابد کهآیا طراحیو انجام تمریناتپلایومتریک همراه با تمریناتبدمینتون در برنامههایتمرینیورزشکاران اینرشته ورزشی مفید و لازم است؟
۱-۳ ضرورت و اهمیت تحقیق
عدمآگاهیاز تفاوتهایفردیو عواملفیزیولوژیکیمؤثر در تربیتو آمادهساز ورزشکارانحرفهاییا غیرهحرفهای، آمادهنمودنورزشکاران را برای حضور موفق در میادینو رقابتهایقهرمانیدچار مشکلکردهو باعث صرفوقتو هزینهیگزافیخواهد شد. بدمینتونورزشیپرتحرکاستو بهدلیلویژگیهایخاصخودشقابلیتهای بالاییاز آمادگیجسمانیرا نیز طلب مینماید. اجرای حرکاتی نظیر پریدن، ضربهزدن، خمشدن، دویدن و تغییر مسیرهای ناگهانیبهطور دائم مورد استفادهورزشکاران این رشتهورزشیقرار میگیرد. همچنین بازیبدمینتون دارای ضربات مختلفیاست (تاس، اسمش، دراپ و…) کهبهطور متوسطزمانرفتو برگشتتوپ بر اثر یکضربهدر حدود ۵/۱ ثانیه میباشد، که البته در حالحاضر و با توجه به پیشرفتتوانایی بازیکناندر مسابقات مختلف اینزمان به کمتر از یک ثانیه نیز رسیدهاست (بازی دو نفری) و اینامر نشاندهنده ایناست که ورزشکاران این رشتهیورزشی به حداکثر چابکینیاز دارند. برایاجرایصحیح در سطوحبالایاینرشتهیورزشیمیبایستیتمام قابلیتهای فیزیکی بدن (سرعت، قدرت، توان، چابکی و انعطافپذیری) و همچنین قابلیتهای مهارتی مورد توجه قرار گرفته و در طی جلساتتمرین تقویتگردد (۲۱،۳۸).
بر اساس برخی مطالعات و تحقیقات (۲۲،۲۷،۳۰،۴۱) در مورد تأثیر تمرینات منتخب پلایومتریک بر روی آمادگیجسمانی و همچنینبهبود اجرایمهارتهایورزشی، پژوهشگر بر آنشد تا با بررسی عواملاساسی و مؤثر در ورزشبدمینتوننظیر چابکی، توانانفجاری و سرعت، میزانآثار تمریناتمنتخبپلایومتریک را بر رویهر یک از عواملفوقمورد مطالعهو بررسیقرار دهد و دریابد کهآیا اجرایتمریناتپلایومتریکبه همراهتمرینات بدمینتون تأثیری بر روی برخی از فاکتورهای مهم آمادگیجسمانی در ورزش بدمینتون دارد یا ندارد؟ و آیا میبایست که اجرایاینتمرینات را در برنامه تمرینی ورزشکاران سطوح مختلف این رشته ورزشی مد نظر قرار داد و یا نداد؟
بنابراین در رشتهیبدمینتون مربیها، باید فاکتورهای مورد نیاز را شناخته و چگونگی بالا بردن و تقویت آنها را بدانند تا بتوانند بازیکنان خود را به سطح بالاتریارتقاء دهند. اینفاکتورها عبارتند از: سرعت، چابکی، شتاب، استقامت، استقامتدر سرعت، انعطافپذیری، هماهنگیو تعادلاست (۱۳).
۴-۱هدفهای تحقیق
هدفهایاینپژوهش به دو بخش عمده هدفهای کلی و ویژه تقسیمشدهاند که به شرح زیر است:
۱-۴-۱ اهداف کلی
تعیینآثار تمریناتمنتخبپلایومتریک بر چابکی، توانانفجاری و سرعت بازیکنان بدمینتون پسر۲۱ تا ۱۷ سال.

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  ۴۰y.ir  مراجعه نمایید.