الگوی ارتباطات میان ‌فرهنگی در اسلام- قسمت ۲۳

  • Charles Braithwaite’s, 1990 ↑
  • ibid, p65 ↑
  • space ↑
  • جورج رتیزر، نظریه جامعه شناسی در دوران معاصر، ۱۳۸۳، ص ۲۹۲٫  ↑
  • همان، ص ۲۹۵، در: خانمحمدی، تحلیلی بر سیره ارتباطی میان‌فردی پیامبر اسلام، ۱۳۸۸ ↑
  • Delgado, 2002; Putnam & Pacanowsky, 1983 ↑
  • Martin and Thomas, ibid, p66 ↑
  • Martin and Thomas, ibid, p66 ↑
  • ibid, p71 ↑
  • Cf: Howard, Connecting the World to the Word. ↑
  • ibid, p72-73 ↑
  • Communicative Approach ↑
  • این رویکرد را بیشتر از رویکردهای دیگر توضیح خواهم داد چون از نظر مسیری که برای تعریف ارزش‌های و هنجارها پیشنهاد می‌کند قابل مقایسه با رویکرد دینی است. ↑
  • دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir

  • Evanoff, 2005 ↑
  • normative ↑
  • نک: فوکویاما، پایان تاریخ. ↑
  • Evanoff, 2011 ↑
  • “different worlds” ↑
  • incommensurable ↑
  • Evanoff, 2011 ↑
  • naturalistic fallacy ↑
  • Evanoff, A Communicative Approach to Intercultural Dialogue on Ethics, 2005 ↑
  • Intracultural communicatiom ↑
  • Cf: Giddens, The constitution of society, 1984. ↑
  • Intercultural communicatiom ↑
  • Evanoff, Intercultural Ethics: A Constructivist Approach, 2011 ↑
  • position ↑
  • Constant Asymmetric Comparative Method ↑
  • برای مطالعه بیشتر درباره این روش، ر.ک: پاکتچی،۱۳۹۱ ↑
  • statements ↑
  • interviews ↑
  • themes ↑
  • Mills, Melinda C(2008),” Comparative Analysis” in The Encyclopedia of qualitative research methods, Lisa M. Given. (ed), London, SAGE Publications Ltd.p100 ↑
  • فرامرز قراملکی، احد، اصول و فنون پژوهش در گستره دین پژوهی، ۱۳۸۳ ↑
  • زمر: ۹ ↑
  • فرامرز قراملکی، روش‌شناسی مطالعات دینی، ۱۳۹۲، ص ۲۹۵٫ ↑
  • فلیک، روش تحقیق کیفی؛ ۱۳۷۸، ص ۳۴۸-۳۴۹٫ ↑
  • در خصوص این روش، ر.ک: سلیمی،علی؛ «درون‌مایه‌های یک نظریه ارتباطات میان‌فرهنگی در آموزه‌های قرآن»؛ دوفصلنامه اسلام و علوم اجتماعی، س ۲، ش، پائیز و زمستان ۱۳۸۹، صص ۷-۳۸ ↑
  • در این خصوص می‌توان از روش‌های مرسوم در پژوهش‌های دینی، همچون تنقیح مناط و یا الغای خصوصیت نیز بهره برد.(در کارایی این روش برای مطالعات دینی، ر.ک: هادی عظیمی گرگانی، معناشناسی تنقیح مناط: مقارنه با مفاهیم مشابه و روش‌شناسی آن، مطالعات اسلامی، فقه و اصول، سال ۴۴، ش پیاپی۹، پاییز ۱۳۹۱) ↑
  • این برداشت ناظر به‌راهبردی بودن الگو( به‌مثابه‌نقشه راه) است. ↑
  • سايت مقالات فارسی – الگوی ارتباطات میان ‌فرهنگی در اسلام- قسمت ۱۳

  • بیابانگرد، روش‌های تحقیق در روان‌شناسی و علوم تربیتی ج۱، ۱۳۸۶٫ ↑
  • نوع خاصی از ‏مفهوم وجود دارد بنام ‏ ( ‏construct‏ )که سازه ترجمه شده است و آن عبارت است از مفهومی‌که خود از ترکیب چند مفهوم دیگر به ‏وجود آمده است. سازه‌ها انتزاعی تر از مفاهیم هستند(ر.ک: روش‌های تحقیق در علوم رفتاری، سرمد و همکاران، ۱۳۸۲). در حقیقت میان سازه، مفهوم و متغیر رابطه طولی برقرار است. ↑
  • علی‌اکبری در بررسی چیستی الگو ذیل عنوان فلسفه علم می‌گوید: «بسیار شاهد بوده‌ایم که الگو را با پارادایم یکی گرفته‌اند»(علی اکبری، ۱۳۹۱، ص۷۳) ↑
  • علی‌اکبری، همان، ص ۷۵ ↑
  • pattern ↑
  • ابطحی و منتظر، ۱۳۹۱، ص ۱۰۸ ↑
  • آلن، ۱۳۷۵، ص. ۲۶۰ ↑
  • ابن منظور،لسان‌العرب، ۱۴۰۸ق. ↑
  • راغب، مفردات، ۱۴۱۲ق ↑
  • قرائتی، تفسیر نور، ۱۳۸۳ ↑
  • لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ(احزاب: ۲۱)؛ قَدْ کَانَتْ لَکُمْ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ فِی إِبْرَاهِیمَ وَالَّذِینَ مَعَهُ(ممتحنه: ۴)؛ لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِیهِمْ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ(ممتحنه: ۶) ↑
  • بیاناتی از حضرت آیت الله خامنه‌ای، ۳۰/۶/۱۳۸۱٫ ↑
  • بلیکی، طراحی پژوهش‌های اجتماعی، ص ۲۱۶-۲۳۰، در: بستان، علم دینی(۲)، ص ۱۳۱٫ ↑
  • What is the representational function that models perform? ↑
  • What kind of things are models? ↑
  • How do we learn with models? ↑
  • How do models relate to theory? ↑
  • اشتریان، نظریه سیاستی به‌مثابه الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، ۱۳۹۱، ص ۱۵۱٫ ↑
  • مندارس ۱۳۴۹، ص۲۰۵ ↑
  • Herbert A. Simon and AllenNewell, “Models: Their Uses and Limitations”. In: Current Perspectives in Social Psychology, eds. Edwin P. Hollander and Raymond G. Hunt1963, pp. 79-91. ↑
  • Kaplan, the Conduct of Inquiry: Methodology for Behavioral Science.1964, p. 263. ↑
  • میلر، ارتباط کلامی، ۱۳۸۹، ص ۷۳٫ ↑
  • خسروپناه و بانشی، تاملی بر مبانی نظریه‌پردازی غرب و الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت و ضرورت آن در حوزه رهبری سازمانی، ۱۳۹۲٫ ↑
  • توسلی۱۳۶۹، ص۳۰ ↑
  • مندراس، هانری، مبانی جامعه شناسی، ص ۲۱۲ ↑
  • الویری معتقد است تلقی الگو به‌مثابه نقشه راه، آن را در حد یک برنامه و حداکثر یک برنامه بلندمدت تنزل می‌دهد و به‌نظر می‌رسد از ظرفیت کافی برای برآوردن همه آنچه از الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت انتظار می‌رود برخوردار نیست (الویری، چیستی الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت و نقش حوزه های علمیه در آن، ۱۳۹۱) ↑
  • برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.

  • هادوی، کارآمدی و عدالت در نظام اقتصادی، ۱۳۹۰، ص ۱۵٫ ↑
  • پیروزمند، ۱۳۹۰، ص ۱۳۴، در نقی‌پورفرد و جعفرپور، مولفه‌های موثر در تدوین الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت در حوزه مطالعه، ۱۳۹۰٫ ↑
  • ر.ک: همایون، ۱۳۸۴، ص ۳۶-۳۹٫ ↑
  • مردانی نوکنده، ۱۳۸۹، ص۱۸-۲۰، به نقل از: صدر، سنت های تاریخ در قرآن، بی‌تا، ص ۱۸۸٫ ↑
  • همان ↑
  • میرمعزی، مبانی الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت اقتصادی، ارائه شده درنشست انجمن اقتصاد حوزه، ۳ دی ۱۳۹۳٫ ↑
  • محمدقطب، روش تربیتی اسلام، ص ۲۵۱، در حسین‌زاده، همان، ص ۲۳ ↑
  • مدلهای توصیفی سعی می کنند که یک واقعه گذشته یا حال یا فعالیت را بدون هیچ گونه تلاش در پیش بینی آتی آن یا دادن هرگونه توصیه مطرح کنند(فرهنگی، ارتباطات انسانی ج۱، ص ۶۴) ↑
  • بستان، همان ↑
  • بیاناتی از حضرت آیت الله خامنه‌ای، ۳۰/۶/۱۳۸۱٫ ↑
  • وقتی می گوییم الگوی اسلامی ایرانی، یعنی یک نقشه جامع(حضرت آیت الله خامنه ای، ۹/۱۰/۸۹) ↑
  • جعفرپور، بایسته ها و الزامات الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، ۱۳۹۰، به نقل از: هادوی تهرانی، ۱۳۹۰، ص۵۱ ↑
  • ر.ک: مردانی، الگوی توسعه آموزش عالی ایران در افق ۱۴۰۴، ۱۳۹۲، ص ۱۰۷٫ ↑
  • همان، ص ۱۱۳ ↑
  • جستجوی مقالات فارسی – الگوی ارتباطات میان ‌فرهنگی در اسلام- قسمت ۱۴

  • مصباحی مقدم، گامی به سوی تدوین الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، ۱۳۹۱، ص ۲۲۱؛ و نیز جعفرپور، ۱۳۹۱، ص۱۸۸٫ ↑
  • دادگر، حلقه‌های مفقوده جهت کارآمدسازی نقشه راه، ۱۳۹۱٫ ↑
  • هنجار یک قاعده کلی است که به‌ما می گوید کدام رفتار در یک موقعیت مشخص قابل قبول است و کدام رفتار قابل قبول نیست.(Coleman, 1980: p 7-8) ↑
  • آن دسته از مدلهایی می باشند که می کوشند نشان دهند که برای تحقق خواسته‌ای چه باید کرد. این مدل‌ها در بین راه‌حل‌های مختلف و متفاوت موجود، بهترین را انتخاب می‌کنند(فرهنگی، همان) ↑
  • برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.

  • ر.ک: ترکاشوند، ۱۳۸۸، الگوی هنجاری رسانه ملی(از دیدگاه رهبران جمهوری اسلامی ایران)ص ۹۲ ↑
  • عَنِ الرِّضَا عَنْ أَبِیهِ ع أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع مَا بَالُ الْقُرْآنِ لَا یَزْدَادُ عَلَى النَّشْرِ وَ الدَّرْسِ إِلَّا غَضَاضَهً فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى لَمْ یَجْعَلْهُ لِزَمَانٍ دُونَ زَمَانٍ وَ لِنَاسٍ دُونَ نَاسٍ فَهُوَ فِی کُلِّ زَمَانٍ جَدِیدٌ وَ عِنْدَ کُلِّ قَوْمٍ غَضٌّ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَهِ» (بحارالانوار، ج ۲، ص ۲۸۰، به نقل از علل الشرایع)؛ روایت است که از امام صادق(ع) پرسیده شد که این چه سرّ و خصلتی در قرآن است که هرچه به نشر و درس قرآن کریم می‌پردازیم جز نوبودگی، طراوت، تازگی و دلپذیری بر آن افزوده نمی‌شود؟ فرمودند: به این جهت است که قرآن جاودانه است و به زمان خاصی اختصاص ندارد، لهذا در هر زمان به تناسب همان زمان می‌توان حرف تازه‌ای از قرآن دریافت کرد؛ همچنین قرآن به قوم و قبیله‌ای خاص خطاب نشده است، بلکه برای همه‌ی اجتماعات، جوامع و نسل‌ها در همه‌ی عصرها فرستاده شده است. پس این کتاب در هر عهد و عصری تازه است، و برای هر قوم و قبیله‌ای تا روز قیامت نو و تازه است. ↑
  • باهنر، ۱۳۸۳ ↑
  • در اینجا مشخصا می‌توان به‌نظریه هنجاری هابرماس اشاره کرد(ر.ک: شوتس ایشل، مبانی جامعه شناسی ارتباطات، ۱۳۹۱، ص ۳۰۳) ↑
  • آنچنان که هابرماس مطرح می‌کند: «کنش راهبردی را می توان کنشی دانست که در جریان آن ذهنیتی، ذهنیت دیگر را به‌عنوان شیء و ابزاری برای رسیدن به اهداف و منافع خود درک می‌کند.(همان) ↑
  • آنچنان که هارموت اِسر در نظریه «فایده مورد انتظار» معتقد است «در جهت تحقق کنشی کوشش کن که نتیجه آن نه به احتمال، بلکه مسلما برای تو فایده دارد. از کنشی که برای تو زیان‌آور و پرهیزنه است و یا هیچ تاثیری در رضایت‌مندی تو ندارد، خودداری کن(Esser 1999: 248, Hervorh. Weggel) ↑
  • تعبیر استعلایی را طه عبدالرحمن در کتاب الحق الاسلامی فی الاختلاف الفکری به‌کار می‌برد. «وقاحت استعلا آن است که یک طرف، فکر خود را به طرف یا طرف‌های مقابل تحمیل کند؛ ولی فکر او را دریافت نکند و مثلا یک ملت ارزش و مفاهیم و احکام خود را بر ملت‌های دیگر الزام کند، بی آنکه شرایط خاص آنها را لحاظ کند. این همان تعصب استعلایی یا استبدادی است. وقاحت احاطه معرفت انسانی را به‌جای علم الهی می‌نشاند و الوهیت حق را به چالش می‌خواند» (به نقل از مرادی، ۱۳۸۶معرفی کتاب الحق الاسلامی فی الاختلاف الفکری). ↑
  • قُلْ لاَ أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبَى(شوری/ ۲۳) ↑
  • اخْتَارَهُ مِنْ شَجَرَهِ الْأَنْبِیَاءِ وَ مِشْکَاهِ الضِّیَاءِ وَ ذُؤَابَهِ الْعَلْیَاءِ وَ سُرَّهِ الْبَطْحَاءِ وَ مَصَابِیحِ الظُّلْمَهِ وَ یَنَابِیعِ الْحِکْمَهِ طَبِیبٌ دَوَّارٌ بِطِبه‌قَدْ أَحْکَمَ مَرَاهِمَهُ وَ أَحْمَى مَوَاسِمَهُ یَضَعُ ذَلِکَ حَیْثُ الْحَاجَهُ إِلَیْهِ مِنْ قُلُوبٍ عُمْیٍ وَ آذَانٍ صُمٍّ وَ أَلْسِنَهٍ بُکْمٍ مُتَتَبِّعٌ بِدَوَائِهِ مَوَاضِعَ الْغَفْلَهِ وَ مَوَاطِنَ الْحَیْرَه»؛ پیامبر صلّى‌اللّه علیه و آله و سلّم را از درخت تنومند پیامبران، از سرچشمه نور هدایت، از جایگاه بلند و بى‏همانند، از سرزمین بطحاء (سرزمین بطحا، بین دو کوه ابو قیس و احمر را مى‏گفتند که محل زندگى قریش بود.)، از چراغ‏هاى بر افروخته در تاریکى‏ها، و از سر چشمه‏هاى حکمت برگزید. پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم طبیبى است که براى درمان بیماران سیّار است. مرهم‏هاى شفا بخش او آماده، و ابزار داغ کردن زخم‏ها را گداخته. براى شفاى قلب‏هاى کور و گوش‏هاى ناشنوا و زبان‏هاى لال، آماده، و با داروى خود در پى یافتن بیماران فراموش شده و سرگردان است.» (نهج البلاغه دشتی، خطبه‌۱۰۸) ↑
  • ابن عبدالبر، االاستیعاب، ۱۹۹۷، ج۲، ص ۷۵۱٫ ↑
  • امام صادق علیه‌السلام می‌فرماید: از رأفت و مهربانی پیامبر (ص) این بود که با یاران خود مزاح می‌فرمود تا این که عظمت و بزرگی‌اش آن‌ها را نگیرد و تا بتوانند به او نگاه کرده و نیازهای خود را بازگو نمایند(نوری، مستدرک‌الوسائل، ج۸، ص ۴۰۷). ↑
  • کنش ارتباطی هابرماس حقیقت را در خود گفتگو و تفاهم جستجو می‌کند. هابرماس پیشنهاد می‌کند که بشر جدید باید ارزش‌ها و اهداف خود را عقلانی نماید به‌دیگر سخن، بایستی ارزشمندی و خوبی و بدی را هم جمعی تعیین کند. به اعتقاد هابرماس معیارهای کنونی خوبی و بدی در جهان متجدد که خصلتی تاریخی و گاه دینی دارند معیارهای معقولی نیستند. بنابراین، باید با استعانت از مفاهمه عقلی و جمعی که از آن به گفتمان تعبیر می‌کند به‌صورت آزادانه و به‌دور از انواع سلطه، خوبی و بدی، زشتی و زیبایی… را تعیین نمود. بدین‌گونه، ارزش‌های جامعه جدید باید توافقی و تفاهمی باشد، چنان‌که حقیقت هم توافقی باشد. آنچه که از آن به حقیقت مطلق و ثابت تعبیر می‌شود باید به‌کنار نهاده شود تا راه برای هرنوع سلطه جدید که با تمسک به حقیقت مطلق پدید می‌آید بسته شود(از عقلانیت هدفمند «وبر» تا عقلانیت ارتباطی «هابرماس»). ↑
  • کنش دعوتی ذیل اصل دعوت توضیح داده خواهد شد. ↑
  • به‌همین دلیل محسنیان برغم اینکه عنوان کتاب خود را کتاب هنجار در سه کتاب مقدس (تورات، انجیل، قرآن) گذاشته است در متن کتاب این نکته را یادآوری می‌کند که آنچه در جستجوی آن است به سه دلیل فاقد خصلت‌های عام «هنجار» در مباحث جامعه‌شناسی است: نخست آنکه خاستگاه یا محور آن جه می‌خواهیم هنجارها در سه کتاب مقدس بنامیم، الزاما اجتماع و حاصل اکثریت یا میانگین جمعیت نیست؛ آن‌چنان‌که در آیه ۱۰۰ سوره مبارکه مائده آمده است«[ای پیامبر] بگو پلید و پاک یکسان نیستند هر چند کثرت پلید[ها] تو را به شگفت آورد پس اى خردمندان از خدا پروا کنید باشد که رستگار شوید». دوم، در نگاه جامعه‌شناختی، رابطه‌ای تنگاتنگ میان ارزش‌ها و هنجارهای موجود برقراراست ولی در قرآن اینگونه نیست و مثال آن حرمت شراب به‌عنوان یک حکم شرعی در عین ارزشمند بودن آن در بهشت است [این بحث جای تامل جدی است چون حرمت و حلیت به یک مصداق تعلق ندارند. معلوم نیست چیزی که یکی از نوشیدنی‌های بهشتیان است همان شراب موجود در این دنیا باشد] و سوم هنجارهای کتب مقدس فرازمانی و فرامکانی است در حالی که هنجارهای جامعه‌شناختی ممکن است در گذر زمان محتول شوند(محسنیان‌راد، هنجارها در سه کتاب مقدس، ۱۳۹۲). ↑
  • ﻫﺎﺑﺮﻣﺎس در ﻧﻈﺮﻳﺔ ﻛﻨﺶ ارﺗﺒﺎﻃﻲ ﺧﻮد ﺑﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﻧﺒـﻮد ﻣﺮﺟـﻊ ارزﺷـﻲ ﻣﻄﻠـﻖ در ﺟﻬﺎن ﻣﺘﻜﺜﺮ و ﭼﻨﺪﭘﺎره ﻧﻮﻳﻦ ﻛـﻪ وﺑـﺮ آن را ﻣﻄـﺮح ﻛـﺮد، ﺗﻮﺟـﻪ ﻛـﺮده و ﻛﻮﺷـﻴﺪه اﺳـﺖ ﺑـﺎ ﺑﻪﻛﺎرﮔﻴﺮی ﻣﻔﻬﻮم ﻫﻨﺠﺎر ﺑﻪ‌ﺟﺎی ﻣﻔﻬﻮم ارزش ﺑﺮای اﺷﺎره ﺑـﻪ اﻧﺪﻳﺸـﻪ‌ﻫـﺎ، اﻧﺘﻈﺎرﻫـﺎ و ﻗواعد و ﻣﺸﺘﺮک ﻣﻴﺎن ﻋﺎﻣﻼن اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ، اﻳﻦ ﻣﺸﻜﻞ را ﺣﻞ ﻛﻨﺪ. ﺑﻪ ﺑﺎور وی، ﻣﺪرﻧﻴﺘﻪ زمینه‌هایی ﻧـﻮ و ﺷﻴﻮهﻫﺎﻳﻲ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺑﺮای ﺣﻞ ﻧﺰاع‌ﻫﺎ در ﻗﺎﻟﺐ ﻧﻬﺎدﻫﺎی دﻣﻮﻛﺮاﺗﻴﻚ ﺑﻪ‌ﻫﻤﺮاه ﺧﻮد آورده و از اﻳﻦ راه، اﻣﻜﺎن ﻋﻘﻼﻧﻲ‌ﺷﺪن ﻛﻨﺶ‌ﻫﺎی ارﺗﺒﺎﻃﻲ اﻧﺴﺎن‌ﻫﺎ را ﻓـﺮاﻫﻢ ﻛـﺮده‌اﺳـﺖ.(رجبی و بستان، ۱۳۸۹، به‌نقل از: ﺑـﻮﻫﻤﻦ، ۱۹۹۴، ص ۱۹۰) ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻦ، ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺎﺑﺮﻣﺎس، ﺑﻠﻜﻪ ﻫﻴﭻ ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﻲ ﺑﺪون ﻣﻔﺮوض ﮔﺮﻓﺘﻦ ارزشﻫﺎی ﻓﻄﺮیِ ﻣﻮرد ﺗﺄﻛﻴﺪ ادﻳﺎن اﻟﻬﻲ ﻧﻤﻲ‌ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮﺟﻴﻪﻫﺎﻳﻲ از دام ﻧﺴﺒﻴﺖ ارزﺷﻲ رﻫﺎﻳﻲ ﻳﺎﺑﺪ(رجبی و بستان، ۱۳۸۹). ↑
  • خان‌محمدی، مقایسه عقلانیت ارتباطی با عقلانیت وحیانی(براساس دیدگاه‌های هابرماس و علامه طباطبائی)، ۱۳۹۱٫ به نقل از: طباطبائی، ۱۳۶۳، ج۱۱، ص۱۵۵). ↑
  • Griffin, A first look at communication theory, 8 ed, 2012: 6 ↑
  • Bakić-Mirić, Nataša, 2012, p7 ↑
  • شوتس ایشل، همان، ص ۲۷ ↑
  • محسنیان راد، ارتباط شناسی، ۱۳۸۹، ص ۳۹ ↑
  • Transmission of message ↑
  • Transmission view ↑
  • Agee, Ault, & Emery, 1985, p. 18 ↑
  • محمدی، ۱۳۸۲، ص ۵۳ ↑
  • فیسک، ۱۳۸۸، ص ۱۰. ↑
  • همان: ص ۱۱ ↑
  • Samovar 1997, p16 ↑
  • هال، استوارت؛ معنا، فرهنگ و زندگی اجتماعی؛ ۱۳۹۱، ص ۱۶٫ ↑
  • Spencer, Helen and Peter Franklin, 2009, p 13. ↑
  • سموار، پرتر و مک‌دنیل؛ ارتباطات میان‌فرهنگی، ویراست سیزدهم، ۲۰۱۲، ص ۱۳٫ ↑
  • Apte, 1994: 2001, in: Spencer, Helen and Peter Franklin, 2009, p 14. ↑
  • Risager, Language and culture: global flows and local complexity, 2006: 42 ↑
  • ویلیامز، ریموند؛ ۱۹۷۶، ص ۷۶ در: آندرو میلنر و جف براویت، ۱۳۹۲، ص۹٫ ↑
  • الکساندر، ۱۹۹۰، ص ۱-۲ در تامپسون، نقل و قول‌های کلیدی در جامعه شناسی، ۱۳۹۲، ص ۱۵۰ ↑
  • در آنجا نیز که واژه فرهنگ نسبتا صحیح به‌کار برده می شود، معنی آن حداقل برای برخی از کسانی که آن را مطرح می کنند، کاملا واضح و مشخص نیست(رفیع‌پور، آناتومی جامعه؛ ۱۳۹۲ چ هشتم، ص۲۹۳). ↑
  • Freire, Pedagogy of the oppressed , 1970 ↑
  • الگوی ارتباطات میان ‌فرهنگی در اسلام- قسمت ۳

  • جلیلی، هادی؛ صورت‌بندی گفتمان اسلامی در روابط بین‌الملل؛ تهران: دانشگاه امام صادق ع، ۱۳۸۹
  • جمشیدی، مهدی؛ نظریه فرهنگی استاد مطهری؛ تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۳۹۳٫
  • جوادی آملی، عبدالله، منزلت عقل در هندسه معرفت دینی، قم: اسراء، ۱۳۸۹٫
  • جوادی آملی؛ عبدالله؛ تفسیر انسان به انسان، قم: اسراء، ۱۳۹۲چ هفتم.
  • جوادی آملی، عبدالله، حکمت نظری و عملی در نهج البلاغه، قم، اسراء، ۱۳۷۸
  • جوادی آملی، عبدالله، سرچشمه اندیشه، چ دوم، قم، اسراء. ۱۳۸۶
  • جوادی آملی، تسنیم، قم، اسراء. ۱۳۸۵-۱۳۹۰
  • جوادی آملی، جامعه در قرآن، چ دوم، قم، اسراء. ۱۳۸۸
  • جوادی آملی، روابط بین‌الملل در اسلام، قم، اسراء. ۱۳۸۸
  • جمشیدی، مهدی؛ نظریه فرهنگی استاد مطهری؛ تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۳۹۲
  • جمعی از نویسندگان، جهانگردی در فقه و تمدن اسلامی، قم: بوستان کتاب، ۱۳۸۵
  • چاک وای. گی؛ جهانگردی در چشم اندازی جامع، ترجمه علی پارسائیان و سیدمحمد اعرابی؛ تهران: دفتر پژوهش های فرهنگی، ۱۳۸۸چ ششم.
  • حاجی اسماعیلی، محمدرضا؛ «نگرش قرآن بر همگرایی ادیان ر جامعه جهانی»؛ الاهیات اجتماعی، سال اول، ش۲، پاییز و زمستان ۱۳۸۸.
  • حاجیانی، ابراهیم؛ گفتگوی بین‌فرهنگی و انسجام ملی(با تکیه بر نظریه کنش ارتباطی هابرماس)؛ فصلنامه مطالعات ملی، سال سوم، شماره ۱۲، تابستان ۱۳۸۱، ص ۷۵-۹۰
  • حاجیانی، ابراهیم؛ حج: تجلی معنویت و کانون دیپلماسی فرهنگی چهان اسلام؛ مجمع تشخیص مصلحت نظام، ۱۳۹۱
  • حاجی‌صادقی، عبدالله، «مبانی فلسفه سیاسی اسلام از دیدگاه مقام معظم رهبری»، حصون، ش۷، بهار ۱۳۸۵، ص ۳۳-۶۶٫
  • حبیبی بدرآبادی، محبوبه؛ «ارائه شاخص‌هایی برای ارزیابی توسعه اجتماعی در چارچوب الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت»؛ مطالعات راهبردی بسیج، زمستان ۱۳۹۰، سال چهاردهم، ش ۵۳، ص ۶۷-۸۴٫
  • برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.

  • حجتی، سیدمحمدباقر؛ سلمان، بلال؛ همزیستی ادیات توحیدی از دیدگاه قرآن وروایات؛ نشریه پژوهش دینی، تابستان ۱۳۸۵، ش ۱۳، صص ۲۹-۵۰
  • حرعاملی؛ وسائل الشیعه؛ قم: موسسه آل‌البیت، ۱۴۰۹
  • حسنی، سیدحمیدرضا؛ مهدی علی‌پور و سیدمحمدتقی موحد ابطحی؛ علم دینی، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ۱۳۹۲ چ۶٫
  • حسین‌زاده، علی؛ سبک‌های معیار: شیوه‌های دعوت انبیای الهی در قرآن، قم: نشر ادیان، ۱۳۹۰
  • حق‌پناه، رضا، «تعاون و تبادل فرهنگی»؛ در: فرهنگ روابط اجتماعی در آموزه‌های اسلامی؛ جواد ایروانی و دیگران؛ مشهد: انتشارات دانشگاه علوم رضوی، چ۲، ۱۳۸۷
  • حکیم‌آرا، محمدعلی، ارتباطات متقاعدگرانه و تبلیغ، تهران: سمت، ۱۳۸۸٫
  • حیاتی، داریوش و هاشمی سیداحمد، «بررسی ارتباط بین‌فرهنگی در آموزش زبان، چالش‌ها و راهکارها»، (http://www.dr-hashemi.com/index.php?newsid=183). تاریخ بازبینی، ۱۴ فروردین ۱۳۹۳
  • حیدرپور، محمد و آتوسا محمدی مزینانی، جامعه‌شناسی فرهنگ، تهران: جامعه‌شناسان، ۱۳۹۲
  • خاتمی، سیداحمد، «اهل بیت و بهترین شیوه تبلیغ»، پاسدار اسلام، ش ۲۷۸، بهمن ۱۳۸۳
  • خانمحمدی، اندیشه ارتباطی ابن خلدون و هابرماس، ۱۳۹۰
  • خانمحمدی، کریم؛ «الگوی ارتباطی قرآن کریم»؛ دانشگاه اسلامی، سال یازدهم، شماره۱، بهار ۱۳۸۶٫
  • خان‌محمدی، کریم؛ «مقایسه عقلانیت ارتباطی با عقلانیت وحیانی(براساس دیدگاه‌های هابرماس و علامه طباطبائی)»، علوم سیاسی، بهار۱۳۹۱، سال پانزدهم، شماره ۵۷، صص ۳۱-۶۰٫
  • خانمحمدی، کریم؛ تحلیلی بر سیره ارتباطات میان‌فردی پیامبر اسلامی، تاریخ اسلام، ش۳۷، بهار ۱۳۸۸، ص۳۷-۶۶٫
  • خرازی، سیدمحسن؛ «تشبه به کفار و پیروی از آن»؛ فقه اهل‌بیت، ۱۳۷۷، سال چهارم، ش۱۵، ص ۲۵-۴۰
  • خسروپناه، عبدالحسین و عباداله بانشی، «تاملی بر مبانی نظریه‌پردازی غرب و الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت و ضرورت آن در حوزه رهبری سازمانی»، مندرج در مجموعه مقالات دومین کنفرانس الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، تهران: مرکز الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، ۱۳۹۲، ص ۳۰۷-۳۲۵٫
  • خطیب، عبدالکریم، التفسیرالقرآنی للقرآن، قاهره، دارالفکر، ۱۳۹۰ق،
  • خمینی، روح الله؛تحریرالوسیله(ج۱)؛ قم: انتشارات اسماعیلیان نجفی،۱۳۹۰ق.
  • خمینی، سید روح‌الله. (۱۳۸۲) شرح حدیث جنود عقل و جهل، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (چاپ و نشر عروج)، چاپ هشتم.
  • خوش منش، ابولفضل؛ «نگان بین دینی و بین فرهنگی در تفسیر پرتوی از قرآن»، کتاب قیم، زمستان ۱۳۹۰، س اول، ش۴، صص ۱۴۱-۱۶۶
  • دادگر، یداله؛ «حلقه‌های مفقوده جهت کارآمدسازی نقشه راه»؛ مندرج در: مجموعه مقالات اولین کنفرانس الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، ۱۳۹۱، ص ۲۳۲-۲۵۲٫
  • دری نجف‌آبادی، غفاری و یونسی، الزامات الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت در پرتو قواعد فقهی اقتصادی، ۱۳۹۲
  • دشتی، محمد؛ ترجمه نهج‌البلاغه،
  • دلاور، علی، روش‌های تحقیق در روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، ۱۳۸۶